nieuws

Voor de Vuyst weg

Archief

Steeds meer verzekeringsmaatschappijen en banken zetten hun geld op infotainment. Infotainment, de amuse van de feitenstroom. Een goed verhaal is niet langer genoeg. Dan gaat het publiek galgje spelen. Of nog erger, bullshitbingo. Saaie statistieksukkels zijn uit. Directeuren die niet grappig zijn ook. Humor is in. Motiverende voetbalcoaches, historici (de geschiedenis herhaalt zich immers) en sprekende schrijvers zijn hot. Allemaal hebben ze zo hun eigen manier om de boodschap te verpakken.

Zelfs de politiek doet eraan mee. Sprak Van Aartsen enige tijd geleden nog zijn vertwijfeling uit over het toenemende ‘soapgehalte’ van het nieuws, rond dezelfde tijd hoorde ik Willem Vermeend zijn verhaal opleuken met anekdotes over het Binnenhof. Over de computerspelletjes die hij samen met Gerrit Zalm tijdens de pauzes speelde. En het moet gezegd worden, entertainment en informatie kunnen heel goed samengaan.
Kúnnen. Want het blijft oppassen. Een stand-up comedian die het begrip ‘netwerken’ uitlegt door bolletjes wol de zaal in te gooien – en deze te laten doorgeven zodat iedereen in de knoop raakt – is leuk. Een lolbroek die te baardige multinationalmoppen vertelt (“Ik stond wel een kwartier in de wacht toen ik mijn ó zo servicegerichte telefoonprovider probeerde te bellen!”) is dat niet. Het lijntje tussen gevat en plat is flinterdun en er loert altijd het gevaar aan de doelgroep voorbij te gaan. Een algemeen verhaal van een BN’er is misschien wel interessant, maar alleen als de boodschap óók ons vakgebied raakt. Anders zetten we RTL Boulevard ’s avonds wel op.
En als luisteraars zich niet aangesproken voelen, of nog erger, beledigd zijn, (zoals in het geval van de spreker die duidelijk niet wist dat hij voor tussenpersonen sprak en over de ‘toegevoegde’ waarde van geld bij een te verkopen product begon) gaat de leukerd zonder uitzondering de bietenbrug op. En ten slotte kunnen ook foute marketingtermen een leuk verhaal om zeep helpen. Van zaken die ‘onder je huid moeten gaan zitten’, krijg ik kippenvel. ‘Fingerspitzengefühl’ en ‘out of the box’ overschrijden steevast de irritatiegrens. En een woord als ‘gutfeeling’ bezorgt me wel een onderbuikgevoel, maar dan het – vrij agressieve – soort waarvan ik diréct naar het toilet moet.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.