nieuws

Voor de Vuyst weg

Archief

Artikel 185 Wegenverkeersweg; iedereen die ooit het examen B-particulieren volgde, kent het. Dat kleine stukje ‘vileine’ wetgeving, dat altijd zo oneerlijk overkomt. Een botsing met een zwakkere verkeersdeelnemer (fietser/voetganger) levert automatisch volledige aansprakelijkheid op voor de eigenaar van het betrokken motorrijtuig.

De gedachte hierachter is dat een motorrijtuig (in beweging) altijd extra risico betekent. Maar dat wil natuurlijk níet zeggen, dat het ‘risico’ ook daadwerkelijk iets met de schade van doen heeft. Zoals in het geval van mevrouw Bakker. Nietsvermoedend is zij – met de auto – onderweg naar haar werk. Rechts van haar rijdt een fietser. Hij heeft een koptelefoon op en zingt vrolijk mee met de muziek. Volkomen onverwachts, de stoplichten bevinden zich op slechts vijf meter afstand, fietst hij de weg op. Hij wil linksaf slaan. Een botsing is onvermijdelijk. Hij fietst als het ware tégen de auto van mevrouw Bakker op. Gelukkig mankeert de fietser niets.
De auto van mevrouw Bakker echter, is behoorlijk beschadigd. De spiegel is kapot en de zijdeur heeft flinke schade. Mevrouw Bakker doet vervolgens iets bijzonder verstandigs. Ze vraagt telefoonnummers van getuigen én ze belt de politie. Op deze manier creëert ze een escape voor zichzelf; overmacht en/of eigen schuld van de fietser aantonen. Het is lastig – de bewijslast ligt voor 100% bij de eigenaar van het motorrijtuig – maar het kan. Thuis schrijft ze een verslag van de aanrijding en brengt alle papieren keurig bij mij op kantoor. Haar auto wordt gemaakt en de verhaalsactie van de maatschappij begint.
De aansprakelijkheidsverzekeraar van de fietser wordt aangeschreven. Het schadeformulier en de getuigenverklaringen worden opgestuurd. En genegeerd. De fietser heeft de schade niet gemeld. De hulp van de politie wordt ingeroepen; ook dit maakt geen indruk. Het mobiele nummer van de fietser blijkt niet (meer) te werken. Niemand kan hem bereiken. Er worden verschillende pogingen (door mevrouw Bakker, door haar verzekeraar, door mij) gedaan om via via de gegevens van de fietser te achterhalen. Een half jaar na de schade is er nog geen euro verhaald. En dan word ik gebeld. De schadebehandelaar stelt voor het dossier te sluiten “zonder consequenties”. De schadevrije jaren (en dus de no-claim) van mevrouw Bakker blijven behouden. “Er kan nauwelijks van schuld gesproken worden,” aldus de schadebehandelaar. “En ze heeft er alles aan gedaan om dit te bewijzen.”
Opgetogen bel ik mevrouw Bakker. Ze is allang op de hoogte van de werking van “dat lullige artikel” en hoopt nergens meer op. Ze is blij. En ik ook. Niet alleen omdat het verhaal voor mijn klant goed afloopt, óók omdat de schade zo netjes is afgewikkeld. De wét is misschien niet altijd even eerlijk. Gelukkig zijn de schadebehandelaars dat nog wél.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.