nieuws

Voor de Vuyst weg

Archief

En dan opeens is er rust. De fatale WFT-datum is verstreken. Wie geslaagd is, kan verder. Wie gezakt is, kan stoppen. Of alsnog vrijstelling proberen te krijgen, wat ongeveer op hetzelfde neerkomt. “Degene die de transponeringstabellen begrijpt, moet wel zó intelligent zijn, dat hij sowieso zonder problemen voor de benodigde examens slaagt,” hoorde ik een vakgenoot zeggen. “Opnieuw examen doen is een stuk eenvoudiger dan proberen ontheffing te krijgen,” riep een ander.

“Niet helemaal waar,” aldus Dik van Velzen, beleidsmedewerker van opleidingsinstituut Nibe-SVV. “Ook al had men de vereiste diploma’s in het bezit, de AFM wees aanvankelijk alle vergunningen af. Reden: die nieuwe diploma’s kwamen niet voor op de vrijstellingenlijsten.” Nogal logisch; want wie heeft vrijstelling nodig als hij zijn officiële diploma al heeft? Briljant.
Maar hoe het ook zij: ík ben blij dat we van de studiedruk af zijn. De dagelijkse spagaat tussen AFM-workload en gewone werkzaamheden begon onderhand flink op topturnen te lijken. En topsport is gevaarlijk. Slecht voor de gezondheid (voor u ’t weet, zit uw halve kantoor aan de EPO) en bovenal eenzaam. Niet alleen voor de topper, ook voor de achterblijvers. Zo zag ik het afgelopen half jaar de één na de ander op studiesabbatical gaan. En voor ik ’t wist, zat ik in mijn eentje beleggingsprofielen te schrijven tijdens de lunch.
En niet alleen qua werkverdeling, óók wat betreft de communicatie ben ik blij dat de krachtmeting voorbij is. Sommige collega’s konden de druk maar moeilijk aan en begonnen afwijkend gedrag te vertonen. Zo werd ik constant om mijn oren geslagen met definities, kansberekeningen (“Goh, de kans dat jij dit jaar overlijdt, is eigenlijk best groot”) en mopperden collega’s over de rare kronkels van de wet. (Hoe vaak ik niet heb geroepen: “Hé, ík heb het niet bedacht!”)
Maar ik realiseerde me dat het écht gevaarlijk werd toen één bepaalde collega niet meer in staat was een normale vraag te formuleren. Hij sprak uitsluitend nog in casusvorm. Zo vond ik een notitie op mijn bureau waarin hij mij om raad vroeg. De omschrijving van de zaak was formeel (“Uw cliënt B. rijdt op een voorrangsweg …”), maar dat was ik wel van hem gewend. Echter aangekomen op het punt waarop hij mijn mening wilde, (“Zou u stellen dat …”) trof ik vier mogelijkheden: A, B, C en D. “Motiveer uw antwoord,” stond erachter.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.