nieuws

Verstandshuwelijk

Archief

Zeg nooit ‘nooit’

De majeure overname van ASR door Fortis toont eens te meer aan dat het woord van topmanagers niet waardevast is. Carlo de Swart liet met regelmaat horen “heilig te geloven in de overlevingskansen van ASR”. Alle avances van kopjes koffie drinkende vrijers ten spijt, piekerde hij er tot voor kort niet over om zijn zelfstandigheid op te geven. Ook na 280 jaar zou ASR op eigen kracht doorgaan, in de wetenschap dat het intermediair zorgde voor een jaarlijkse groei boven het marktgemiddelde. De bruid werd evenwel ouder en maakte zich kennelijk grotere zorgen over de toekomst dan kon worden opgemerkt. Meer en meer rees de vraag: hoe lang nog voordat ‘small is beautiful’ moet worden ingeruild voor ‘big is powerful’? Langzaam maar zeker smolt de meest begeerde maar ook o zo koele bruid weg voor de liefdesverklaring van Fortis (Amev). De bruidschat van ruim negen miljard (23x de jaarwinst!) plus een hoofdrol in de nieuwe combinatie was zelfs een eigenzinnig man als De Swart te veel: hij viel voor het knock-outaanzoek van ‘maatje’ Anton van Rossum. Alles heeft inderdaad z’n prijs! De toelichting op de ‘reverse take-over’ was voor de Amev-organisatie niet bepaald vleiend. De hoeveelheid superlatieven die Fortis-topman Anton van Rossum gebruikte om zijn bewondering voor ASR uit te drukken, zal op de werkvloer als even zovele dolksteken in de rug zijn ervaren. Samengevat kwam het commentaar van Van Rossum hierop neer: ‘Zo goed ASR het doet, zo slecht heeft Amev gepresteerd’. De opgestapte Co van Angelen had voldoende gevoel van eigenwaarde om dit niet over zijn kant te laten gaan. Niet hij, maar zijn falende voorgangers hadden de zwarte piet verdiend die Van Rossum ‘en passant’ uitdeelde. Juist Van Angelen, die Falcon maakte tot de innovatieve en efficiënte verzekeraar die het nu is, leek de aangewezen man om Amev uit het slop te trekken. Het invoeren van de eerder door Fortis zo bewierookte Falcon-cultuur was slechts een kwestie van tijd. Van Angelen werd domweg niet die tijd gegund. Tijd kost geld, en bedrijfsbelang houdt geen rekening met persoonlijke ambitie. Zei De Swart al niet: “Van emoties kan de kachel niet branden.” De fusiecombinatie wil de mega-investering terugverdienen door besparing op ICT-kosten en niet op personeelskosten. Er vallen geen gedwongen ontslagen. Daarmee is niet gezegd dat het aantal arbeidsplaatsen intact blijft. Als Nederbelg Van Rossum de aanpak van “de meest efficiënt werkende verzekeraar in Europa” tot concernnorm heeft verheven, zal diep in de Amev-organisatie moeten worden gesneden. Synergievoordelen, onder meer in inkomens- en ziektekostenverzekeringen en bancaire diensten en vermogensbeheer, zullen voor kostenbesparingen moeten zorgen. Sterke merken worden ontzien, maar zwakke merken zullen verdwijnen, al suggereert men van niet. Maar wat dan te denken van de woorden van ‘baas’ De Swart dat “merken gehandhaafd worden zolang zij hun toegevoegde waarde bewijzen!” Kan, om maar eens wat te noemen, een bescheiden label als Interlloyd Leven aan de ASR-norm voldoen? Het verkopen van Belstar en Luxstar bewijst dat De Swart geen moeite heeft om onrendabele activiteiten af te stoten. Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.