nieuws

Verstandshuwelijk

Archief

Rabobank en Eureko hebben een verklaring uitgebracht waarin zij hun liefde voor elkaar uitspreken

De Rabobank lijkt de initiatiefnemer tot de vrijage. Of het vóór het einde van het jaar tot de verwachte verloving komt en op langere termijn zelfs tot een huwelijk, is een groot vraagteken. Bij drie eerdere pogingen liep de coöperatieve bank immers een stevig ‘blauwtje’. De omstandigheden waarin Rabo en Achmea tot serieuze toenadering proberen te komen, zijn gunstiger dan bij voorgaande ontmoetingen. Meer dan voorheen is de echte wil om tot een samengaan te komen nu wel aanwezig, niet in het minst als gevolg van de mislukking van de Europese alliantie Eureko, het slechte economische klimaat en de jojoënde beurskoersen. Een ander feit is dat beide coöperatieve concerns qua producten, distributie en klantgroepen elkaar perfect aanvullen, hetgeen hen tot ideale partners maakt. Nog belangrijker is dat sinds het aantreden van Rabo-topman Bert Heemskerk, ruim negen maanden geleden, het vertrouwen in elkaar groter is dan ooit. Dat juist Achmea weer in beeld komt, is gezien de ambitie van de Rabobank niet echt een verrassing. Heemskerk heeft er geen geheim van gemaakt dat de Rabobank in enkele jaren wil uitgroeien tot marktleider in verzekeringen, bij voorkeur door middel van een grote fusie of overname. Daarmee werd min of meer al duidelijk dat Heemskerk een fusie met Achmea in gedachten moet hebben gehad. Andere marktpartijen van het kaliber Achmea die hem in één klap aan de benodigde verdrievoudiging van het marktaandeel kunnen helpen, zijn er immers niet. Een duidelijk signaal in die richting gaf de topman enkele weken geleden af, toen hij de amoureuze toenadering van verzekeringsdochter Interpolis tot ziektekostenverzekeraar VGZ verbood. Wél een verrassing is, dat Achmea zich voor de vierde keer aan dit avontuur waagt. En dat nota bene onder leiding van Gijs Swalef, de man die de vorige toenadering blokkeerde omdat Rabobank naar zijn mening blijk gaf van een grote mate van arrogantie bij het vaststellen van de huwelijksvoorwaarden. Voor Swalef was het toen over en uit. “Driemaal is scheepsrecht. Rabo is nu definitief een gesloten boek”, verwoordde hij toen zijn bittere gevoelens. Wellicht dat die ervaringen Heemskerk voorzichtiger en bescheidener hebben gemaakt dan zijn voorgangers. Anders is het niet te verklaren dat hij een week voor aankondiging van de fusieplannen tegenover FEM Business ontkende dat er sprake was van contacten. Kennelijk wilde Heemskerk niet die ezel zijn die met al te vrijpostige uitspraken Achmea voor het hoofd zou stoten. Fusies, van welke omvang dan ook, stranden het meest door het te grote ego van de topmannen van betrokken bedrijven. Waar ego’s te groot zijn, is de bereidheid klein om zelf in de fusiecombinatie de tweede viool te spelen. Met als gevolg een wederzijds wantrouwen waaruit nooit iets positiefs kan voortkomen. Bepalend voor het welslagen van deze fusie wordt, of Gijs(bert) en Bert door één deur kunnen. De wijze waarop Bert zich in alle mogelijke bochten wringt om Gijs het hof te kunnen maken, duidt erop het Rabo er veel aan gelegen is tot een huwelijk te komen, al is het een verstandshuwelijk. Daarmee krijgt Achmea alsnog uitzicht op een betere toekomst, de missie waarvoor Gijs – na het financiële debacle vorig jaar – werd teruggeroepen. Wim Abrahamse wabrahamse@kluwer.nl

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.