nieuws

Vernieuwingsgolf in assurantieland

Archief

Vernieuwingsgolf in assurantieland

25 JAAR TERUG 1983
Er was 25 jaar geleden in onze branche sprake van een heuse innovatiegolf. Zo berichtte AM op de voorpagina van AM 5 dat De Goudse zowel bij de avp als bij de inboedelverzekering de mogelijkheid van een vrijwillig eigen risico introduceerde.
De maatschappij wierp zich hiermee op als pionier in een verdere tariefdifferentiatie, want bij deze verzekeringen was het fenomeen ‘eigen risico aan de voet’ destijds nagenoeg onbekend.Met deze vernieuwing zei De Goudse te willen inspelen op de wensen van budgetbewuste en preventievriendelijke consumenten. Voor tussenpersonen zou het leiden tot meer speelruimte in de concurrentie met zelfbedieningsverzekeraars.
De premiestrijd die anno 2007/2008 woedt in de autoverzekering steekt flauwtjes af bij de tarievenoorlog die in 1982/1983 woedde na de introductie van het bonus-malussysteem. ‘In 1982 alle remmen los in autoverzekering’ was het opschrift boven het openingartikel in een bijlage over de autoverzekering in AM 5 van 1983. “Typerend voor de ongebreidelde concurrentiestrijd, was de brief waarin AGO het met haar samenwerkende intermediair als het ware een vrijbrief gaf om posten tegen elke reële premie te behouden of te acepteren teneinde de dreigende afkalving tegen te gaan.”
Bonusgarantie
Op 1 maart 1983 introduceerde de destijds nog zelfstandige verzekeraar FBTO een bonusgarantie voor toprijders. Voor deze no-claimbescherming kwamen in aanmerking automobilisten die twee jaar of langer de maximale bonuskorting (70%) genoten. Zij zouden voortaan niet enkele treden terugvallen, maar hun maximale korting behouden. Deze garantie gold bij één schade. Bij een tweede schade zou de normale terugvalregeling in werking treden.
Lastenverzekering
In maart 1983 introduceerde de Amro Bank voor hypotheekklanten een verzekering tegen de financiële gevolgen van onvrijwillige werkloosheid. De naam van het product luidde: ‘Hypotheeklastenverzekering’. Het risico was ondergebracht bij Lloyd’s. De verzekering kende een vaste looptijd van vijf jaar, mogelijke uitkeringsduren varieerden tussen 12 en 54 maanden. Er gold een eenmalige premie voor de gehele looptijd. De Amro Bank trad met dit product in de voetsporen van het Bouwfonds Nederlandse Gemeenten, dat in 1982 al een vergelijkbare polis van assuradeurenbedrijf O.W.J. Schlencker op de markt had gebracht. Intussen hadden de NMB, de Bondsspaarbanken en (sinds februari 1983) ook de Rabobank zich opgeworpen als verkoper van de Schlencker-polis.
Schadelijk
In AM5 van 25 jaar terug reageerde NVA-directeur Hans Scheffer op de stellingname van verzekeringstopman Berkemeijer van Rabobank Nederland (“Het uitbannen van van vele dubbele werkzaamheden is noodzaak”). Volgens Scheffer zou binnen en buiten de bedrijfstak de indruk kunnen ontstaan, dat dit niet al in belangrijke mate is gebeurd en dat er maar duur en inefficiënt wordt gewerkt. “Het opwekken van een dergelijke gedachte is onterecht – overigens ook ongefundeerd – en schadelijk voor het imago van verzekeraars en intermediair”, aldus Scheffer.
Dood bij naam
In de destijds steeds breder wordende stroom van reclame-uitingen van uitvaartverzekeraars, viel de slagzin ‘Is er een rekening na de dood?’ op, omdat daarin als enige de dood bij naam werd genoemd. De slagzin werd gevoerd door de in Maastricht gevestigde naturaverzekeraar Stichting LPU.
De LPU was bezig de vleugels uit te slaan. Werd tot dan toe uitsluitend samengewerkt met dertien uitvaartondernemingen beneden de lijn Roermond/Venlo, nu wilde LPU in het zuidoosten van het land ook met assurantietussenponen gaan samenwerken.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.