nieuws

Verantwoordelijkheid

Archief

Interpolis heeft de presentatie van haar jaarcijfers benut om verzekeraars, tussenpersonen en hun klanten op te roepen tot een fundamentele discussie over de vraag hoe de steeds verder afbrokkelende solidariteit een halt kan worden toegeroepen

Dat Interpolis deze oproep doet, lijkt weinig verrassend. De maatschappij omarmt als een van de weinigen het coöperatieve gedachtengoed en profileert zich graag als klantvriendelijke verzekeraar (‘Bij Interpolis denk je aan mensen’). Door het benadrukken van de visie dat ‘klantwaarde’ – een variant op het begrip leefwaarde van Ohra – hoger in het vaandel staat dan het winstmaken, zet Interpolis zich echter ook af tegen concullega’s. Dit en het pleidooi voor deregulering van de Wabb maken Interpolis tot een dissident in verzekeringskringen. Tegen deze achtergrond ligt het voor de hand dat verzekeraars de oproep van Interpolis zullen negeren. Dat zou te makkelijk gedacht zijn. Bepaalde ontwikkelingen vragen om een kritische benadering. Een toenemende individualisering, terugtredende overheid en voortschrijdende informatietechnologie hebben van verzekeraars én verzekerden ijskoude ‘calculatoren’ gemaakt. Rendement en marktaandeel vormen de leidraad voor het handelen van verzekeraars; voor maatschappelijke verantwoordelijkheid en ethiek is steeds minder plaats. Goede risico’s, de krenten in de pap, zijn welkom; slechte risico’s worden daarentegen naar de rand van het bord geschoven. Deze risicoselectie heeft de consument in goede doen vertrouwd gemaakt met het idee dat ‘meebetalen’ aan de schadelast van anderen dom is, zelfs al kan die ander geen enkele schuld worden verweten. Aan de afbrokkeling van de solidariteitsgedachte moet nu een einde komen. Daar zullen alle verzekeraars het toch over eens zijn. Immers, niet één maatschappij wil zichzelf overbodig maken door elke verzekerde zijn eigen premie te laten betalen. De vraag van Interpolis, hoezeer misschien door eigenbelang ingegeven, is best relevant. Verzekeren is meer dan kansberekening alleen. Er valt veel voor te zeggen dat verzekeraars onderscheid gaan maken tussen risico’s waarvoor de consument wél en niet verantwoordelijk gesteld kan worden. Risico’s die het gevolg zijn van (verwijtbaar) gedrag kunnen individueel geprijsd worden; risico’s die verzekerden zomaar overkomen, kunnen op onderlinge grondslag worden verrekend. Een tweede reden voor verzekeraars een fundamentele discussie hierover te voeren, is de houding van de overheid. Vanuit Den Haag komen steeds meer signalen dat politici zich achter het oor krabben of de vrijheid van verzekeraars niet moet worden ingeperkt vanwege hun maatschappelijke verantwoordelijkheid. Het is daarom verstandiger te kiezen voor een constructief bedrijfstakoverleg (binnen de grenzen van de anti-kartelwetgeving) dan maatregelen over je af te roepen van de overheid. Wat dat betreft mag de vergaande overheidsbemoeienis in Groot-Brittannië tot afschrikwekkend voorbeeld dienen. Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.