nieuws

Tussenpersoon (USA) vermoordt klant om verzekeringspenningen

Archief

Tussenpersoon (USA) vermoordt klant om verzekeringspenningen

Het is een bizar verhaal. Santanu ‘Sam’ Basu, een 36-jarige verzekeringsagent uit de Verenigde Staten is eind september door een jury schuldig bevonden aan de moord op een 29-jarige klant, de Iraanse immigrante Azita Jamshab uit het Amerikaans Westbrook.
De Iraanse vrouw had twee maanden voor haar dood bij de tussenpersoon een levensverzekering gesloten. Omdat zij zelf geen familieleden in de Verenigde Staten had, haalde de tussenpersoon haar over hem als begunstigde in de polis op te nemen. Toen de vrouw van de polis af wilde omdat zij wilde verhuizen naar Engeland, vermoordde de verzekeringsagent haar om zo een bedrag van $ 100.000 op te kunnen strijken.
De jury stak hier een stokje voor, al ontkende de tussenpersoon zijn cliënt te hebben vermoord. Dat zou volgens hem een jaloerse vriend van het slachtoffer hebben gedaan in zijn aanwezigheid. De jury hechtte echter meer waarde aan de uitkomsten van het politieonderzoek. Er was bloed van de Iraanse vrouw gevonden in de auto die door de tussenpersoon op de dag van de moord was gehuurd. Bovendien vond de politie bewijsmateriaal in de woning van de verzekeringsman en in de mededeling van een voormalige marine-collega, bij wie hij de moord opbiechtte en aan wie hij een alibi vroeg. De jury had drie uur nodig om tot een uitspraak te komen. Verwacht wordt dat de tussenpersoon voor de rest van zijn leven de gevangenis ingaat.
Een kwestie van durven
Het is een doorlopende bron van discussie: de slagzinnen van bedrijven. Kloppen die met de praktijk of zeggen ze alleen maar wat of hoe die bedrijven zouden wilen zijn? In het blad FEM Business van 27 september jl. stond hierover een reportage en daarin wordt bijvoorbeeld de Amev-slagzin ‘Durf te leven’ op de hak genomen. Volgens Amos Frank (Houston Consulting) is die slagzin eigenlijk gebakken lucht. Vraag het maar aan een kennis van hem. Die woont in het centrum van Amsterdam, heeft geen garage, maar wel een Maserati die hij graag bij Amev wilde verzekeren. Een polis kon hij vergeten, hij werd zelfs niet verder geholpen. Dus hoezo ‘Durf te leven’. Frank: “Ze durven zelf niet eens een autoverzekering te sluiten. Omdat ze bang zijn voor een hoog risico.”
Trouwens over profilering gesproken: hoe kijken we aan tegen de nieuwe radioreclames van RVS? Zouden de klanten van deze verzekeraar, veelal wonend in modale flats en doorzonwoningen, zich erg aangesproken voelen door ‘mijnheer Dröge’? Wij hadden er hier op de zaak een discussie over. De ene collega stelt, dat het juist deze mensen zijn die zich graag vergapen aan de kringen waarin Dröge zich in televisieprogramma’s overwegend ophoudt (of ophield). Een andere collega ontkende dat niet, maar vroeg zich af of die mensen zich graag willen identificeren met genoemde partyganger.
Muurvast geschroefd
Maarten den Ottolander, directeur corporate communications van Achmea, had zijn eerste baan in Haagse kringen. In een artikel in Het Financieele Dagblad (FD) verhaalt Den Ottolander van de beginjaren tachtig, waarin hij de persoonlijk assistent was van het Tweede-Kamerlid Sytze Faber (CDA).
Faber was destijds hoofdredacteur van het Friesch Dagblad en hij had vanwege de forse reisafstand een kamer in Den Haag. Den Ottolander: “Op een dag vroeg hij me een nieuw bed voor hem te regelen. Ik ging naar Ikea, kocht een bed en zette het in elkaar. Tot twee keer toe is hij daar doorheen gezakt! Ik heb die latten uiteindelijk muurvast geschroefd”, aldus Den Otttolander in het FD.
Harder werken
John van Markwijk was tot voor kort directeur vermogensbeheer pensioenen bij Interpolis. Hij is nu hoofd grondbeheer van de gemeente Leiden. In een artikeltje in het blad FEM Business meldt hij ongevraagd: “Ter geruststelling van de belastingbetalers wil ik nog even zeggen dat ik nu veel harder moet werken dan vroeger”.
FEM maakte eveneens een portretje van zijn opvolger, Herman Bril. ‘Uw voorganger zegt dat hij in zijn nieuwe baan harder moet werken. Het valt dus wel mee met de drukte?’, wierp FEM hem voor de voeten. Bril: “Haha. Dat wil ik niet zeggen. Ik maak toch wel minimaal twaalf uur per dag. Ik ben hier sinds 1 september en begin rond kwart over zeven. Misschien dat het later wel minder wordt. Ik vind het ook niet erg, ik ben gewend om zo te werken.”
AM-limerick Hersengolven
Een hypotheekketen die zetelt in Best
Kwam met sensoren voor onze test
En aan de hand van hersengolven
Wordt men onder advies bedolven
Tenzij het computerprogramma is gecrasht

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.