nieuws

Tussenpersoon als klant in de hel

Archief

Tussenpersoon als klant in de hel

Een congres onder voorzitterschap van prof.mr. Gerard Kamphuisen levert zonder uitzondering een impuls voor de lachspieren op. Serieuze, juridische overwegingen wisselt de hoogleraar Verzekeringsrecht af met kwinkslagen. Een voorbeeld van de laatste is de nu volgende mop, verteld tijdens het congres ‘Intermediair: verdwijnend beroep?!’, georganiseerd door het Nederlands Studie Centrum. Kamphuisen houdt de tussenpersoon een spiegel voor:
Een assurantietussenpersoon komt bij de hemelpoort en krijgt van Petrus de vraag voorgelegd waar hij zijn post-aardse tijd wil doorbrengen: in de hemel of in de hel? De tussenpersoon is verrast door de vraag en zegt geen keuze te kunnen maken, waarop Petrus zegt: “Daar hadden we al rekening mee gehouden. Daarom kunnen we je 24 uur lang een kijkje laten nemen in beide oorden. Daarna moet je een beslissing nemen. Waar wil je als eerste heen?”
“Doe eerst maar de hel, dan hebben we dat vast gehad”, zegt de tussenpersoon en zo geschiedt. In de hel aangekomen komt de tussenpersoon al gauw drie voormalige vakbroeders tegen in een prachtige Mercedes Cabrio, met een sigaar in de mond en een zak golfclubs op de achterbank. Ze halen hem over in te stappen, waarna een dag volgt met golfen onder een stralende zon, lekker drinken, lekker eten een bezoek aan een nachtclub en nog veel meer zaken waarvan het uit fatsoensoverwegingen niet passend is een gedetailleerde beschrijving te geven.
’s Morgensvroeg komt de tussenpersoon terug bij Petrus, die hem direct mee wil nemen naar de hemel. “Nee”, zegt de tussenpersoon. “Dat is niet nodig. Ik heb het al gezien: laat mij maar naar de hel gaan. Het was daar fantastisch.”
En dus opent Petrus wederom de poort naar de hel, alwaar dit keer wel alle bekende beelden van vuur, modder en gejammer opdoemen. Al snel loopt de tussenpersoon één van zijn ex-collega’s van de vorige dag tegen het lijf, nu gehuld in vale, gescheurde vodden. “Wat is dit?”, vraagt de tussenpersoon. “Gisteren was het leven hier nog fantastisch en moet je nu eens zien?” “Tja”, antwoordt de oude vakbroeder. “Gisteren was jij nog prospect. Vanaf nu ben je klant.”
Visitekaartje
Visitekaartjes: de één strooit er weelderig mee, de ander ziet het als noodzakelijk kwaad of weigert categorisch en conservatief om er gebruik van te maken. Toch kan een visitekaartje erg leuk zijn en in figuurlijke zin echt als visitekaartje dienen. Dat moeten de medewerkers van Dutch Insurance Group ook gedacht hebben, toen zij de opening van het nieuwe kantoorpand luister bij wilden zetten. Bedrijfsonderdeel Dutch Insurance Facilities ontwierp een cd-rom met het uiterlijk van een visitekaartje, waarop een bedrijfspresentatie te zien moet zijn.
Het oogt wat eng, maar het ‘visiteschijfje’ past echt in een cd-romspeler. Helaas ging het bij de AM-redactie mis toen het op lezen van de schijf aankwam. Diverse computers leverden evenzovele foutmeldingen op. Niet echt het visitekaartje dat Dutch Insurance Group voor ogen had?!
Bereikbaar, ook in het hiernamaals
Het leven na de dood lijkt een rode draad in deze aflevering van Jus d’Assurance. Op dezelfde dag dat hoogleraar Kamphuisen zijn mop vertelde, verscheen het bericht dat de Ierse popzangeres Sinead O’Connor schriftelijk heeft laten vastleggen dat haar mobiele telefoon bij een onverhoopt overlijden mee moet worden begraven. Het graf moet in haar eigen tuin komen en naast het mobieltje wil Sinead ook haar make-uptasje en een oplader voor het mobielje meenemen. Op de grafsteen van de zangeres moet haar mobiele telefoonnummer worden gegraveerd. Misschien een aardig idee voor het natura-uitvaartpakket van de nieuwe verzekeraar Yarden?
Overigens is het volgens het vakblad Uitvaart al eens gebeurd dat – onbedoeld – een mobieltje is begraven met een overleden persoon. Dat kwam onlangs in Polen aan het licht, toen tijdens een begrafenis vanuit een naburig vers gedolven graf de luide beltoon van een mobieltje opklonk.
Be yourself, Univé!
“Serve the customer, respect people and enjoy yourself”, schreeuwde eind juni een advertentiepagina van een regionaal dagblad. De zender van de boodschap was verrassend: geen modern, beursgenoteerd ICT-bedrijf, maar de onderlinge verzekeraar Univé, met hoofdkantoor in Zwolle en lokale vestigingen in nog ruraler oorden.
Natuurlijk, de wereld van automatisering gaat niet aan Univé voorbij. Prima. Maar die Angelsaksische kretologie, die een beeld van vlot en modern moeten uitstralen, is dat nou echt nodig? Vallend getalenteerde ICT’ers alleen voor zulke strijdkreten?
Trouwens, het rijtje is nog een kopie ook van de ondertitel die de beursgenoteerde verzekeraar Aegon zichzelf heeft opgeplakt: “Respect people, make money, have fun”. Het enige verschil tussen Aegon en Univé is dat de Hagenezen geld willen verdienen en dat Univé klanten wil bedienen. Met dat onderscheid kunnen veel mensen leven, lijkt ons. Maar toch, Univé, blijf wat meer jezelf!
PEP golft volgend jaar weer
Begin vorige maand, op een snikhete vrijdag, hield het nog jonge Platform Experts Personenschade (PEP) een Golfdag op het complex ‘De Batouwe’ bij Tiel. Het met een barbecue aangeklede evenement trok veertig PEP’ers, van wie er circa 25 daadwerkelijk golfden. Op 21 juni 2002 zal de tweede editie worden gehouden. = = = = = = = = = VIJFDE KOLOM “Ik ga niet met een sleep van Yarden de lucht in en dan zeker ‘onsterfelijk’ worden.” Piloot van reclamevliegtuig

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.