nieuws

Tick allergisch voor standaardisatie

Archief

“Als je iets niet wilt, moet je een platform oprichten en er met z’n allen over gaan praten: dan is het gedoemd te mislukken”, zo kijkt Jaap Tick, algemeen directeur van het softwarebedrijf This, met enig cynisme aan tegen de ontwikkelingen in de verzekeringsbranche. Tick gelooft niet in standaardisatie en platforms voor e-business. “Bij het woord standaardisatie krijg ik een ontzettende allergieaanval.”

door Manon Vonk
Duizendpoot Jaap Tick (55) heeft de basis voor zijn gevarieerde loopbaan gelegd met een studie Economie in Rotterdam . “Maar economie was eigenlijk een beetje gewoon, dus ben ik tegelijkertijd de specialisatie accountancy gaan volgen. Daardoor kreeg ik te maken met vakken als administratieve organisatie (AO) en automatische informatieverwerking (AIV). Ik kreeg les van professor Max Euwe, de schaakgrootmeester. Een fantastische man, die mij enthousiast heeft gemaakt voor het vak automatisering. Ik heb daar toen mijn hoofdvak van gemaakt”, vertelt Tick.
Na zijn studententijd moet Tick in 1972 verplicht in dienst. “Ik zat bij de marine. Dat vond ik wel leuk. Als je dan toch in dienst moest, dan kon je met de marine tenminste nog voor de dag komen. De luchtmacht stond op een goede tweede plek, maar de landmacht was duidelijk de minste van de drie.” Tick komt min of meer door toeval bij verzekeraar Delta Lloyd terecht. “Bij de marine, waar ik overigens nooit gevaren heb, had ik zoveel tijd over, dat ik op allerlei baantjes kon solliciteren. Delta Lloyd was één van de bedrijven waar ik solliciteerde.”
Tick wordt trainee bij de Amsterdamse verzekeraar. Na een jaar rondkijken wordt hij hoofd van de afdeling Organisatie & Efficiency. “Computers waren er nog nauwelijks. Er werd nog gewerkt met ponskaarten. Meer dan mechanische verwerking van gegevens was het niet.” Tick heeft uiteindelijk negentien jaar doorgebracht bij Delta Lloyd en ook roerige tijden meegemaakt. Zo was onder andere het ‘samengaan’ met Commercial Union net achter de rug. “Wij spraken natuurlijk altijd over het samengaan met Commercial Union, want het gaf geen pas om te zeggen dat je was overgenomen”, vertelt Tick met een brede grijns op het gezicht.
“In die tijd was alles wat je kon automatiseren sowieso een verbetering. Het was een fantastische tijd. Er konden enorme kostenbesparingen behaald worden door zaken te automatiseren.”
Na de periode bij Organisatie & Efficiency wordt Tick hoofd Organisatie bij de verzekeringsgroep en later directeur Automatisering. Deze afdeling was sterk ingebed in de organisatie en “daardoor was het leuk”, zegt Tick. Deze functie vervult hij een jaar of zes vervuld, waarna hij in 1990 directeur wordt van het levenbedrijf. Die functie oefent hij uit tot 1993, waarna hij met “een verschil van inzicht” afscheid neemt van de verzekeraar waar hij overigens nog steeds met liefde over spreekt.
Over zijn vertrek bij Delta Lloyd is hij kort. “In die tijd was het organisatie-adviesbureau A.T. Kearney in huis. Er was sprake van een strijd. Welk probleem, los je in welke volgorde op? Mijn idee was dat je niet alleen op de kosten moest hameren, maar dat je tegelijkertijd een aantal zaken aan de marktkant moest aanpakken.” In diezelfde periode trad een andere voorzitter van de raad van bestuur aan, Hans-Eric Janssen. “Een prima vent, maar wij verschilden over de aanpak van mening.”
Troubleshooter
Na zijn bijna twintigjarige carrière bij Delta Lloyd heeft Tick geen zin meer om in loondienst voor anderen te werken. “Ik heb eerst een tijd door de Verenigde Staten gereisd. Daarna ben ik via het ministerie van Economische Zaken managementtrainingen in Wit-Rusland gaan geven. Ik kan je verzekeren dat als je terugkomt in Nederland er sprake is van een cultuurschok. In Wit-Rusland moest je je dagelijks afvragen of je wel water had om te douchen en moest je je eigen WC repareren. En onze bedrijfseconomische ideeën vonden ze maar heel vreemd.”
Na deze louterende ervaringen, komt Tick bij het automatiseringsbedrijf Getronics terecht: in de consultancy-poot. “Het heeft me nooit zo geïnteresseerd hoe de automatisering werkt, maar wel wat je er mee kan doen”, is zijn uitleg voor deze keuze.
Het is metten het begin van zijn werk als troubleshooter. Tick, met zijn kennis van IT en de verzekeringswereld, wordt voor diverse ‘klussen’ gevraagd. Zo is hij korte tijd werkzaam bij het assurantiekantoor van Mr. Bolle & Partners in Voorschoten. Hij vervangt daar ad interim de door ziekte afgetreden directeur Louwerens. “Mr Bolle was ooit de luis in de pels in lijfrenteland en toen ik gevraagd werd voor die klus heb ik ‘ja’ gezegd. Ik wilde weten wie er achter zaten. Het was een club die hele leuke dingen heeft gedaan en als een direct-marketeer te werk ging.”
In zijn Getronics-tijd komt Tick in aanraking met de arbowereld, wat in januari 1997 resulteert in een baan als algemeen directeur bij de ArboUnie. Deze uit dertig zelfstandige bedrijfsgezondheidsdiensten (BGD’s) bestaande arbodienst moet omgevormd worden tot één landelijk werkende dienst. “Het was een pure machtsstrijd”, vertelt Tick over deze periode. “De ArboUnie was samengesteld uit dertig zelfstandige regionale bedrijven. De directeuren hiervan vonden dat ArboUnie Nederland een dochter moest blijven van deze regiobedrijven, waar ik juist vond dat dit de holding moest worden. Het was een gevecht om de macht. Ik heb het anderhalf jaar gedaan en toen ik merkte dat men absoluut niet wilde meewerken, ben ik vertrokken.” Tick zelf vindt zijn overstap naar de ArboUnie niet zo vreemd. “Delta Lloyd hield zich destijds al veel bezig met ergonomie en ik vond dat een heel interessant onderwerp. Via Getronics kwam ik in aanraking met de BGD in Rotterdam en met die kennis op zak ben ik naar de ArboUnie gegaan.”
WAO-perikelen
Door zijn jarenlange werk bij Delta Lloyd en zijn – weliswaar wat kortere – periode in arboland, ligt het voor de hand Tick te vragen naar zijn mening over de WAO-problematiek, reïntegratie en preventie. Het probleem is volgens hem duidelijk. “Zolang arbodiensten en verzekeraars en andere betrokken instellingen met argusogen naar elkaar kijken en die belangen niet op één lijn zijn te krijgen, wordt het niets. Zo’n club als de ArboUnie vond verzekeraars maar heel eng, de vraag is of dat houdbaar is”, zegt Tick.
Hij gelooft overigens heilig in het stelsel van premiedifferentiatie. Maar hij vraagt zich tegelijkertijd af wie nou eigenlijk de ‘probleemeigenaar’ is van de WAO. “Nu vindt verrekening achteraf plaats, waar het in mijn ogen vooraf moet plaatsvinden. Verzekeraars zouden vooraf een risico-analyse moeten maken, die zij zelf betalen, en aan de hand daarvan een premie afgeven. Het zit nu te veel in de staart. Die risico-analyse zou een prikkel aan werkgeverskant kunnen zijn. Het dwingt de werkgever tot maatregelen om uitval te voorkomen. Dat doet de premiedifferentiatie nu ook wel, maar het zou beter kunnen.”
Aan de kant van het individu moeten eveneens prikkels gegeven worden, vindt Tick. “Laat een werknemer maar een lagere uitkering krijgen. Dat voelt hij in zijn portemonnee en dwingt hem tot actie.”
In de veiling van reïntegratiepakketten gelooft Tick al helemaal niet. “Daar kan ik me niets bij voorstellen. Waar moet het succes vandaan komen als de huidige instellingen het al niet voor elkaar krijgen? Iedereen denkt dat er een markt voor is, maar ik twijfel daaraan.” Als voorbeeld van effectieve reïntegratie haalt Tick de werkwijze aan uit zijn tijd bij Delta Lloyd. “Daar had je de afdeling letselschade, waar veel arbeidsdeskundigen werkten. Die gingen gelijk naar zo’n slachtoffer toe, want die moest je weer snel op de been hebben, anders kostte het veel geld.”
Klussen
Halverwege 1998 is Tick weer weg bij de ArboUnie en gaat hij verder met het “opknappen van klussen voor verzekeraars”. Zo begeleidt hij onder meer de verkoop van Poliskring aan Gritter & Sevink in Emmeloord. Veel wil Tick er niet over zeggen. “Daar zitten de mensen niet op te wachten om dat te lezen.”
Hij laat wel los dat het klussen betrof in opdracht van verzekeraars om orde op zaken te stellen bij tussenpersonen. “Men riep in die tijd altijd dat men geen aandelenbelang had in assurantiekantoren. Als het al gebeurde was het altijd bij een ander, nooit bij hen zelf. Tegenwoordig hoef ik alleen maar AssurantieMagazine te lezen om te weten in welk kantoor of keten men nu weer een belang heeft waar men vanaf wil. Er is nu veel meer openheid.”
Na de klus ‘Poliskring’ werd Tick vorig jaar gevraagd om algemeen directeur te worden bij Thispas, een dochter van softwarebedrijf This en zeer actief in de verzekeringswereld. Nog geen jaar later is hij oprichter Jan Willen ten Ham opgevolgd als algemeen directeur van This.
Bij This werkt Tick wederom als troubleshooter. “This is bezig met een omvorming. Wij zijn onderdelen die niet tot onze kernactiviteiten behoren aan het afstoten, zoals recent nog het onderdeel Zorginstellingen. Verder zijn we vorig jaar gefuseerd met IT-bedrijf ActuEra, dat naast de bouw en implementatie van informatiesystemen ook actuariële diensten levert”, vertelt Tick.
Europa
This heeft Europese ambities. “Wil je als speler meedoen in deze markt, dan moet je een bepaalde kritische massa hebben. Die zijn wij nu aan het opbouwen.” This is zowel in Duitsland als België op zoek naar partners. “Want”, zegt hij, “wat je ziet gebeuren is dat het beleid van Nederlandse verzekeraars minder landafhankelijk wordt. Klanten van ons met een buitenlandse moeder moeten werken met de systemen die de moeder voorschrijft en dat is ook logisch. Daarnaast zie je concentraties ontstaan, waardoor het speelveld kleiner wordt. Willen we aan deze ontwikkelingen kunnen meedoen, dan moeten we groeien. Dat kan op eigen kracht, maar je kunt ook aansluiting zoeken bij een groter geheel”, zegt Tick. “Daar zijn we nu mee bezig.”
Namen wil Tick niet noemen. “We oriënteren ons”, zegt hij lachend. Uit eerdere publicaties in AM blijkt dat zowel This als ActuEra samenwerken met Cap Gemini en dat zij deze samenwerking willen uitbreiden.
Chaos
Ondanks dat Tick niet wil praten over een aantal specifieke “klussen voor verzekeraars”, is hij wel bereid om zijn visie op een aantal ontwikkelingen in de branche aan AM toe te vertrouwen. Op de vraag wat hij vindt van de administratieve chaos bij verzekeraars kijkt hij wat meewarig. “Is dat zo, wie vindt dat dan?”, is zijn wedervraag. “Je kunt niet in zijn algemeenheid spreken over administratieve chaos bij verzekeraars. In de jaren negentig werd er sterk gelet op de kosten. Cost-cutting was het toverwoord. Voeg daarbij de turbulentie in de wetgeving en de verkrapping op de arbeidsmarkt, dan heb je de mogelijke oorzaken van leveringsproblemen boven tafel. Overigens vraag ik mij oprecht af wie er nou een probleem heeft. De klant? Ik denk het niet. Zolang hij zijn premie niet hoeft te betalen en de verzekering krijgt dat een eventuele schade gedekt is, hoeft hij die polis niet binnen een paar dagen in huis te hebben. De tussenpersoon? Zolang hij maar betaald wordt voor het werk dat hij verricht, heeft hij verder ook geen probleem. Maar daar zit het hem natuurlijk in. Als de tussenpersoon zijn afsluitprovisie niet op tijd krijgt, komt hij in de financiële problemen en verzekeraars daarmee ook. Kijk maar naar al die faillissementen. De verzekeraar? Ach, het klassieke pensioenbedrijf heeft altijd al lange levertijden gekend.”
Tick erkent wel dat er inmiddels anders gedacht wordt over servicelevels. “De mensen willen zelf veel meer weten over hun financiële situatie, mede onder invloed van de nieuwe belastingwetgeving en de opkomst van financiële planning. Daar moet je als verzekeraar natuurlijk wel op kunnen inspelen. Producten als universal-life en unit-linked vragen om snelheid van handelen.”
Standaardisering
Door goed te managen, moeten verzekeraars volgens Tick uit deze problemen kunnen komen. “Ze moeten zich afvragen wat ze zelf willen doen, wat ze willen uitbesteden en of ze wel of geen standaard-softwarepakketten willen gebruiken.”
Bij het onderwerp standaardisatie en ketenintegratie begint Tick te lachen. “Standaardisatie? Wat moet er dan gestandaardiseerd worden? De velden op een formulier? De beeldschermpjes zoals tussenpersonen die voorgeschoteld krijgen? Het Assurantie Data Netwerk (ADN) is ook nooit van de grond gekomen. Partijen krijgen het niet voor elkaar om het ook echt te willen. Iedereen wil het zelf doen en daardoor gebeurt alles dubbel. Het belangrijkste is dat de tussenpersoon bij de informatie kan, maar hij hoeft niet per se een eigen administratie te voeren.”
“Daaromheen vindt echter een machtsdenken plaats. Een soort emotionele blokkade over ‘van wie is de klant’. Ik heb een tussenpersoon onlangs nog horen zeggen dat een verzekeraar niet rechtstreeks met de klant mag communiceren. Dat mag alleen via hem. En met dat soort mensen moet je het elektronische tijdperk in? Ketenintegratie mee uitvoeren? Dat gaat dus niet lukken.”
Tick heeft een uitgesproken mening over instanties als het e-business-platform. “Als je iets echt niet wilt, moet je een platfom oprichten en er met z’n allen over gaan praten”, is zijn cynische mening. “Ik moet in AM lezen dat Joop Huisman niet op persoonlijke titel aan het e-business-platform mag deelnemen. Hij heeft er wel verstand van, wordt gezegd, maar dat telt niet want hij is een niet-aangesloten tussenpersoon. Dat is toch van de zotte.”
“E-commerce en internet bieden zoveel vrijheid en dan wil men gaan standaardiseren. Ik kan daar echt niet bij met m’n pet. Bovendien, flexibilisering van de techniek dwingt je helemaal niet tot standaardisatie. Maar dat is een beetje vloeken in de kerk”, zegt Tick. “Waarom mogen tussenpersonen toch niet gewoon de gegevens rechtstreeks bij de verzekeraar inkloppen, maar moet het altijd via ADN en dat soort dingen?”, vraagt hij zich af. “Bij het woord standaardisering krijg ik een ontzettende allergieaanval”. Kader
Registeraccountant Jaap Tick (55) studeerde in de roerige jaren zestig in Rotterdam. Bij de marine maakte hij zijn dienstplicht van 21 maanden vol, waarna hij als trainee bij verzekeraar Delta Lloyd aan de slag ging. Bij deze Amsterdamse verzekeraar “met een heel eigen cultuur” hield hij het negentien jaar vol.
Werken in loondienst vond hij daarna niet meer zo interessant, waarna een periode aanbrak van allerlei ad-interimklussen in verzekeringsland. Momenteel werkt Tick als algemeen directeur bij het IT-bedrijf This, dat softwarepakketten ontwikkelt voor de verzekeringsbranche. Tick ziet het als zijn taak om dit bedrijf Europa in te helpen.
Jaap Tick: “Zolang de tussenpersoon maar op tijd betaald wordt voor zijn werkzaamheden, heeft hij geen probleem met de administratieve chaos bij verzekeraars”.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.