nieuws

Terreurrisico

Archief

De verzekeraars hebben demissionair minister Zalm (Financiën) laten weten in leven- en ziektekostenpolissen het terreurrisico uit te willen sluiten

Niet het schadebedrag per polishouder, maar het concentratierisico – het risico van grote aantallen slachtoffers tegelijk – is daartoe aanleiding. Overheid en (her)verzekeraars zijn al enige tijd aan het steggelen over een acceptabele terreurdekking voor (industriële) schaderisico’s. Aanvankelijk wilden verzekeraars grotendeels af van dit risico, tot woede van bedrijven en makelaars. Inmiddels werken zij mee aan de oprichting van een speciale pool in samenwerking met herverzekeraars en overheid. Voor de gedragslijn van verzekeraars is nog begrip op te brengen gezien het ‘onberekenbare’ van schaderisico’s, maar bij levenrisico’s wordt dat een heel stuk moeilijker. Levensverzekeringen zijn, in tegenstelling tot schadeverzekeringen, veel minder afhankelijk van het ‘onzeker voorval’. De grondslagen – sterfte, rente en kosten – maken het immers mogelijk om premies zo vast te stellen dat verzekeraars er niet snel op hoeven toe te leggen. De praktijk bewijst dit ook. De nettowinsten zijn de laatste jaren omhoog geschoten, vooralsnog culminerend in e 2,8 mld over 2000. Hoezeer levensverzekeraars dit zelf ook onderkennen, bleek bij het belastingplan 2001 toen de fiscale vrijstelling voor een deel van de winst spontaan werd opgegeven in ruil voor behoud van de basisaftrek lijfrenteverzekeringen. Saillant is dat die fiscale begunstiging nu juist jarenlang is aangewend voor de vorming van een egalisatiereserve voor calamiteiten! Het valt derhalve moeilijk uit te leggen dat levensverzekeraars enerzijds hun calamiteitenreserve vrijwillig beperken vanwege hun solide financiële basis en anderzijds een calamiteit als ‘terrorisme’ willen schrappen uit de polisdekking. Alsof de schadelast door terrorisme menig levensverzekeraar in financiële problemen zal brengen! De realiteit is dat zelfs de extreme gebeurtenissen op 11 september 2001 voor het internationale concern ING geen grotere strop betekenden dan één keer de jaarwinst van dochter NN. Evenals de overheid dienen (levens)verzekeraars betrouwbare partners te zijn, die risico’s – hoe groot ook – niet impulsief uitsluiten. Hun maatschappelijke verantwoordelijkheid waarop zij zich maar al te graag laten voorstaan, verhindert dat. Of bestaat er een causaal verband met de teruglopende omzet als gevolg van het nieuwe belastingregime en de dramatische koersval van aandelenfondsen, waardoor schadelastbeperking meer noodzaak wordt? Verzekeraars zouden er goed aan doen zich minder te laten leiden door de waan van de dag en veel meer hun zegeningen te tellen. Een supergezond levenbedrijf maakt het toch mogelijk om met dezelfde spontaniteit waarmee werd meegeleefd met nabestaanden van de slachtoffers op 11 september, ook de schadelast van zulke calamiteiten voor hun rekening te blijven nemen. Wim Abrahamse wabrahamse@kluwer.nl

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.