nieuws

Teer punt

Archief

De AFM heeft in 2004 haar afkeuring uitgesproken over en-blocclausules in levensverzekeringen die niet duidelijk maken wanneer een maatschappij kan overgaan tot groepsgewijze aanpassing van premies of voorwaarden. “De klant weet dan niet wat hij afspreekt”, vond de toezichthouder. Vier jaar laten zijn er echter nog steeds maatschappijen die een dermate brede en-blocbepaling hanteren, dat die als vrijbrief kan worden gezien om voorwaarden en premies aan te passen als dat zo uitkomt. De AFM zegt ernaar te kijken, maar toekijken is iets anders dan toezicht houden.

Desondanks tast zo’n clausule niet per definitie de belangen van de verzekerde aan. Neem de overlijdensrisicopolis. Een en-blocbepaling werkt, mits duidelijk geformuleerd, zelfs in zijn voordeel. Als een maatschappij in zwaar weer verkeert en zichzelf met een (aanvaardbare) verhoging van de overlijdensrisicopremies kan redden, wat is daar dan eigenlijk tegen? Elders een nieuwe overlijdensrisicopolis sluiten tegen een (veel) hogere premie maakt alleen de nieuwe verzekeraar gelukkiger.
De directie van ONVZ bezorg je nog steeds slapeloze nachten met het noemen van de term ‘en bloc’. Excessief claimgedrag noopte de zorgverzekeraar uit Houten vorig jaar tot het inroepen van de clausule bij de aanvullende verzekeringen. Op last van de rechter moest die maatregel later worden teruggedraaid, maar toch is het vreemd dat ONVZ juridisch in het stof moest bijten. Een aanvullend product met vrijwel onbeperkte dekking is misschien niet de meest verantwoorde polis die je op de markt kunt brengen. Maar een verzekeraar moet ook kunnen rekenen op de redelijkheid en billijkheid van de declarerende klant. Onbeperkte dekking betekent niet automatisch onbeperkt declareren. Het is daarom vreemd dat juist de rechter in zijn uitspraak diezelfde redelijkheid en billijkheid aanvoerde als redenen om de en-blocwijziging niet goed te keuren. ONVZ is uit commerciële overwegingen niet in hoger beroep gegaan, maar kansloos zou een beroep zeker niet geweest zijn. Al blijft het link om met voorwaarden te stunten.
Hoe link is trouwens de nieuwste stunt: de rokerslijfrente van Paerel Leven? Verstokte rokers zullen opgelucht – en piepend – ademhalen. Maar wat is nu eigenlijk het effect? Rokers kunnen nog steeds een overlijdensrisicopolis sluiten die geen onderscheid maakt op basis van rookgedrag. En nu kan een roker tot 16% meer uitkering ophalen bij een DIL van Paerel Leven. De paffende polishouder lacht zijn niet-rokende collegaverzekerde de rest van zijn leven uit. Natuurlijk lacht de niet-roker het laatst en dus het best – statistisch gezien dan.
Wel voorzie ik een nieuwe trend. Paerel controleert het rookgedrag van de afgelopen vijf jaar. Wie een leven lang van de sigaretten is afgebleven, gaat roken op zijn vijftigste verjaardag en klopt vijf jaar later bij Paerel aan. De hogere DIL-uitkering maakt de ‘stookkosten’ meer dan goed. Al blijft het afwachten wanneer Paerel daar de en-blocclausule op gaat loslaten.
Rob van de Laar

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.