nieuws

Smalle beurs

Archief

De co-assurantietekening in ons land maakt zware tijden door

De resultaten zijn zwaar verliesgevend en veel verzekeraars houden ermee op. Na AXA, Reliance, Kemper en Sampo is NN de jongste afvaller. Het vertrek van NN, niet een grote, maar wél een prominente speler, is opnieuw een teken aan de wand dat er structureel iets fout zit in dit deel van de markt. De co-assurantiemarkt dankt haar bestaan aan de inspanningen van toegewijde (beurs)verzekeraars en assurantiemakelaars. Met uitzondering van Amev en Delta Lloyd is de bijdrage van grote Nederlandse verzekeraars erg gering. Toenmalig voorzitter van de Vereniging Assurantie Beurs Amsterdam Uri Coronel, beschreef de passiviteit van marktleider Nationale-Nederlanden in 1996 al met de woorden: “NN is alleen symbolisch aanwezig op de beurs”. Sindsdien is het met de beurs verder bergafwaarts gegaan, niet in het minst door toedoen van buitenlandse verzekeraars. Niet gehinderd door marktkennis sprongen deze maatschappijen in het spreekwoordelijke gat dat Nederlandse verzekeraars lieten vallen en vertrokken weer even snel toen de resultaten begonnen tegen te vallen. Aanhoudende onzekerheid over de beschikbare dekkingscontinuïteit blijft funest voor een co-assurantiemarkt. Betekent dit dat de co-assurantiemarkt ten dode is opgeschreven? Dat niet. Ook in de toekomst zullen er zware industriële risico’s worden aangeboden die de dekkingscapaciteit van individuele maatschappijen te boven zullen gaan. Kortom, de noodzaak van een goed risicospreidingsmechanisme blijft bestaan. Dat neemt niet weg dat voor een beter functioneren van de beurs, zowel in risicotechnisch als in financieel opzicht, de (grote) verzekeraars meer hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Dat zijn ze in de eerste plaats verplicht aan hun grote klanten (lees: bedrijven) die kennelijk wel hun collectieve ziektekosten-, auto- en pensioenposten mogen onderbrengen, maar voor zware industriële brand- en transportrisico’s een deurtje verder moeten gaan. Er komt een moment dat zelfs de klant dit niet meer pikt. In de tweede plaats is er een verplichting tot solidariteit naar de beurs zelf. Als marktleiders van ons land zijn de grote Nederlandse verzekeraars in de (financiële) positie om te investeren in de kwaliteit van dit kanaal, met name in meer deskundig personeel. Hun ‘generalisten’ die vandaag de dag de complexe beursrisico’s moeten accepteren, zijn geen partij voor de ervaren specialisten die makelaars afvaardigen. Met als gevolg: de prijs- en voorwaardenmix valt in het nadeel van de verzekeraar uit. Dat met dit kortetermijndenken de makelaar zijn eigen kuil graaft, hoeft geen betoog. Capaciteit zonder kennis leidt tot een smalle beurs, zowel naar aantal deelnemers als naar resultaat. Een gezonde co-assurantietekening is het meest gebaat bij betrokkenheid van vooral Nederlandse verzekeraars, omdat zij de binding hebben met de klant. En die kun je niet blijven negeren. Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.