nieuws

Schuttersmaaltijd met zuur¼

Archief

Op zondagmiddag 25 juni spoot de beruchte Duitse ‘kunstvernieler’ Hans Joachim Bohlmann in het Amsterdamse Rijksmuseum een chemische vloeistof op het onverzekerde schilderij ‘Schuttersmaaltijd ter viering van de Vrede van Munster’ van Bartholomeus van der Helst.

Na drie weken onderzoek lijkt de schade gelukkig mee te vallen, vertelt Pauline Krusemann van het Amsterdams Historisch Museum, die namens de gemeente Amsterdam het beheer voert over de uitgeleende kunstwerken. “Alleen de vernislaag is beschadigd en niet de onderliggende verflaag, dus we hebben geluk gehad. Over het algemeen is zo’n vernisbeschadiging door de restaurateurs goed te herstellen. Wat het precies gaat kosten is echter nog niet bekend. Er ligt nu een claim bij de rechtbank, want we willen de schade uiteindelijk wel verhalen op de dader.”
Vaste museumcollecties blijken vaak niet verzekerd, constateert Jeroen Opstelten, manager Art & Private Clients bij Hiscox, een bekende kunst- en galerieverzekeraar. “Een opmerkelijk gegeven aangezien jaarlijks één op de drie musea te maken te heeft met diefstal of vernieling.” Opstelten signaleert dat de overheid zich steeds vaker garant stelt voor grote bedragen. “De belastingbetaler wordt hierdoor in feite risicodrager en treedt op als verzekeraar, terwijl de premies betaalbaar zijn.” Hij noemt als voorbeeld een collectie van _ 20 mln, die al kan worden verzekerd voor _ 20.000. “In verzekeringsland vraagt men zich steeds vaker af waarom de overheid de verzekering niet zelf inkoopt en vervolgens weer onderverzekert. Hierdoor kunnen de risico’s breder worden gespreid”, aldus Opstelten.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.