nieuws

Schoonmaak

Archief

Op een aantal minderheidsdeelnemingen na, heeft Aegon volledig openheid gegeven over haar captives, assurantiekantoren die eigendom zijn van de maatschappij

Het voorbeeld van Aegon heeft evenwel geen navolging gekregen van concurrerende, grote verzekeraars. Zij hullen zich vooralsnog in diep stilzwijgen. Verzekeraars kopen assurantiekantoren op uit vrees de greep op hun primaire distributiekanaal te verliezen. De acquisitie van Kamerbeek is daar een sprekend voorbeeld van. Door ‘sturing’ te geven aan de productiestroom kunnen maatschappijen zich verzekeren van min of meer gelijkblijvende premie-inkomsten. Hoe begrijpelijk wellicht, de soms ongebreidelde kooplust van intermediairverzekeraars laat tegelijkertijd zien dat zij een afnemend vertrouwen hebben in de toekomst van de tussenpersoon als volkomen zelfstandig en onafhankelijk distributiekanaal. Anders dan voorheen kunnen verzekeraars niet langer volharden in hun stilzwijgen over het aantal captives dat zij bezitten. De mondiger wordende consument eist nu eenmaal meer inzicht in leveranciers en hun producten. Een terechte eis: particulieren en bedrijven moeten zelf kunnen beslissen of zij hun polissen willen sluiten bij een assurantiekantoor dat eigendom is van een verzekeraar of bank. Het standpunt van verzekeraars en intermediair dat “de consument maar moet vertrouwen op de onafhankelijkheid van hun advies” is niet meer van deze tijd. Overigens is het al dan niet vrijwillig blootleggen van captives tevens nuttig voor intermediairmaatschappijen zelf: zij zullen toch geen marketingmiljoenen willen investeren in kernrelaties die 100% eigendom zijn van hun naaste concurrent. De verzekeraars stribbelen tegen, maar de tijd(geest) werkt in hun nadeel. Zo is de roep van consumentenorganisaties om meer transparantie al doorgedrongen tot ‘Brussel’. De Europese Commissie komt met een richtlijn die het intermediair gaat dwingen zijn financiële banden met verzekeraars openbaar te maken. Nationaal is de NVA bezig om leden te gaan verplichten openheid te geven over de deelnemingen door verzekeraars in hun bedrijven. Geen formaliteit, want de NVA telt minimaal tachtig ‘maatschappij-gestuurde’ assurantiekantoren die de laatste decennia het verenigingsbeleid hebben beïnvloed. De praktijk leert dat ook tussenpersonenorganisaties gebaat zijn bij maximale openheid over de aandelenverhoudingen van hun leden. Zo moest de NBVA onlangs op pijnlijke wijze ervaren dat zij – zonder het te weten – minimaal een jaar lang twee captives van Amev binnen haar gelederen heeft gehad. Nu het voorbeeld van Aegon niet wordt gevolgd door erkende captive-houders, waaronder met name Nationale-Nederlanden, ziet AssurantieMagazine zich geroepen het proces naar grotere transparantie in de verzekeringsdistributie te versnellen. Binnenkort komt de redactie van AM daartoe met een overzicht op Internet van de haar bekende captives. Zonder de pretentie te hebben compleet te zijn, kan deze lijst bijdragen aan de ‘schoonmaak’ van het intermediair. Tussenpersonen en verzekeraars die dit overzicht willen aanvullen, zijn welkom. Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.