nieuws

Roemeense straatkinderen blij met oude computers Conservatrix

Archief

Levensverzekeraar Conservatrix was toe aan een nieuw automatiseringssysteem. Hierdoor bleef de afdeling automatisering met zestig verouderde, maar nog perfect werkende computers zitten. René Bult, medewerker op de afdeling Techniek en Beheer bij Conservatrix en in zijn vrje tijd secretaris van de stichting Organisatie Kinderen Boekarest wist wel een goede bestemming. Hij reisde met twintig pc’s af naar Roemenië.

Wat doet de stichting precies en hoe kwam je ermee in aanraking? De stichting heeft, in samenwerking met lokale organisaties in Boekarest, een school voor zo’n tweehonderd straatkinderen opgezet. Ook heeft de stichting een aantal appartementen in beheer om de kinderen onderdak te verschaffen. Eigenlijk ben ik door mijn buurman betrokken geraakt bij Organisatie Kinderen Boekarest. Hij was directeur van een scholengemeenschap en is door een ongeluk in de WAO terechtgekomen. Op een dag zag hij een tv-programma over het leven van een aantal straatkinderen in Roemenië. Hij is kort daarna direct afgereisd naar Roemenie om te helpen. Vervolgens heeft hij mij ook enthousiast gemaakt voor dit doel.
Hoe zijn de computers bij de kinderen terechtgekomen?
Diverse collega’s en ik hebben de computers geconfigureerd en van de nodige software voorzien. Normaal gesproken vervoeren wij goederen via Wings of Support van KLM, maar dat was deze keer wegens omstandigheden niet mogelijk. Gelukkig was er een vrachtvervoerder uit Zaandam die ons wel wilde helpen. Eenmaal gearriveerd op de school heb ik de computers geïnstalleerd.
Hoe was de reactie van de kinderen?
Overweldigend! De kinderen wisten dat wij zouden komen. Nog voordat de dozen waren uitgepakt, wilden zij al precies weten hoe alles werkte en wat zij ermee konden. De computers staan nu in een bibliotheekruimte waar het hoofd van de school hun computerles geeft.
Wat doet de stichting nog meer voor de kinderen?
Kortgeleden hebben wij een extra appartement gekocht als woning voor de kinderen die geen thuis meer hebben. Je moet je voorstellen dat die ouders, als ze al ouders hebben, het ook niet breed hebben en de kinderen liever laten bedelen voor geld. We proberen in zo’n geval de ouders duidelijk te maken hoe belangrijk scholing is. Op school is een crèche voor de jongere kinderen, ze krijgen er eten en er is altijd een psycholoog bij wie ze terecht kunnen met hun problemen. We hebben ervoor gezorgd dat de school een eigen verwarmingsinstallatie kreeg. Voorheen waren zij aangesloten op de verwarming van de wijkcentrale, die het hartje winter nog wel eens liet afweten. Ook zorgen we voor medicijnen en andere levensbehoeften. Zo is er bijvoorbeeld een Nederlandse tandarts geweest om de kinderen gratis te behandelen. Overigens zijn er nog meer mensen die de school sponsoren.
Wat is er met de andere computers gebeurd?
Die zijn naar een ander project in Nepal gegaan. Mijn collega Liesbeth Vringer, ook werkzaam op de afdeling techniek en Beheer, heeft de computers geregeld voor de Nepal Development Academie. Overigens ging het vervoer van de computers naar Nepal wel wat moeizamer. Vanwege de grote bureaucratie in dat land hebben de apparaten eerst een jaar bij de douane achter slot en grendel gestaan, voordat zij naar een opleidingscentrum voor studenten werden vervoerd. In Roemenie hadden wij dat soort problemen niet. Ik denk dat dit vooral kwam, doordat het vervoersbedrijf dat wij gebruikten, ook een vestiging in Roemenie heeft. De chauffeurs waren Roemeens en die weten precies hoe alles daar werkt.
Wat zijn de plannen voor de toekomt?
Gewoon doorgaan zoals wij nu doen. Bepaalde dingen hebben de kinderen doorlopend nodig. Als er iets kapot is of ze hebben iets speciaals nodig, dan proberen wij dat met hulp van anderen zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen.
De kinderen krijgen hun eerste computerles.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.