nieuws

Richtlijn

Archief

De voorgestelde Europese richtlijn voor assurantiebemiddeling die uiterlijk 1 januari 2004 kracht van wet moet hebben in de lidstaten van de Europese Unie, is meer dan welkom

De nieuwe richtlijn moet de broodnodige ordening en harmonisatie brengen binnen de Europese assurantiebemiddeling. Vooralsnog is die eenheid ver te zoeken. De meeste lidstaten schermen hun eigen markt af voor buitenlandse toetreders. Pogingen van het Nederlandse intermediair om buurlanden binnen te komen, zijn meer dan eens gefrustreerd. Een voorbeeld is België, dat in de Wet Cauwenberghs strikte beperkingen stelde aan niet-Belgische tussenpersonen en daarmee de concurrentiepositie van het eigen intermediair bevorderde. Terecht dat de Bipar, mede op initiatief van NVA en NBVA, in 1997 daarover een klacht indiende bij de Europese Commissie. De huidige ontwerprichtlijn mag als vrucht van onder meer dat protest worden beschouwd. De voorgestelde spelregels zijn overigens niet allemaal even nieuw. Eind 1991 al deed de Europese Commissie een ‘Aanbeveling voor tussenpersonen’ aan de lidstaten om het wettelijk kader voor de assurantiebemiddeling aan te scherpen. Geadviseerd werd om minimum kwalificatie-eisen op te stellen, een registratiesysteem in te voeren en een beroepsaansprakelijkheidspolis verplicht te stellen. Het gemis van een juridische stok achter de deur brak de Commissie uiteindelijk op, want onder aanvoering van Duitsland en Groot-Brittannië weigerde een handjevol lidstaten de ‘Aanbeveling’ over te nemen. Voor ons land, toch al gewend aan maximale concurrentie, zijn de gevolgen lang niet zo majeur als voor de rest van de Europese Unie. Belangrijk om te constateren is dat loondienstagenten, banken en zelfs reisbureaus (tenzij met ‘uitgeklede’ polissen) onder de richtlijn vallen. Een omissie is dat ‘gelegenheidsadviseurs’ buiten schot zijn gebleven. Dit staat diametraal op het Commissie-standpunt dat “uitzonderingen voor tussenpersonen die de assurantiebemiddeling als nevenactiviteit beoefenen strikt moet worden beperkt”. Wellicht dat een gezamenlijke lobby van NVA en NBVA tot bijstelling van dit punt kan leiden. Niet onbelangrijk is de verplichte beroepsaansprakelijkheidsverzekering, die hier uitsluitend het niet-georganiseerde intermediair raakt. Daarmee komt een einde aan een praktijk die al in 1996 sterk werd afgekeurd door de Ombudsman Schadeverzekering en zelfs leidde tot een aanbeveling van hem aan intermediairverzekeraars om alleen zaken te doen met tussenpersonen die hun beroepsaansprakelijkheid hebben verzekerd. Met de Ombudsman vindt nu ook de Europese Commissie dat het voor iedere zichzelf respecterende tussenpersoon niet te verkopen is om de consument wél een avp aan te smeren, maar zelf geen beroepsaansprakelijkheidsverzekering te hebben! Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.