nieuws

‘Reserve in risicoverzekering is verkapte belastingmaatregel’

Archief

Arno Dolders, algemeen directeur van Legal & General Nederland, ziet niets in de voorstellen van de MDW-werkgroep ‘Overstapkosten’. Klanten willen helemaal niet van levensverzekeraar veranderen, en afsluitkosten hebben voor zeker 90% daadwerkelijk betrekking op eerste kosten, zo luidt zijn verweer.

Dolders deed zijn beklag tijdens een door Bureau D&O georganiseerd seminar over de aanbevelingen van de werkgroep (zie AM 13, pag. 1). Volgens de werkgroep, en in haar kielzog het oude kabinet, moet er binnen drie jaar een einde zijn gemaakt aan het in rekening brengen van onevenredig hoge kosten in de eerste jaren van een levensverzekering. Verder moeten polishouder recht krijgen op de opgebouwde reserve in een overlijdensrisicoverzekering.
Volgens Dolders is vooral dat laatste een onnodige discussie. “De klant heeft nu al de keuze tussen meerjarige risicoverzekeringen en éénjarige. Bij de laatste variant betaal je altijd de prijs voor het reële risico: dus hoe ouder hoe meer. Klanten hebben in de praktijk liever een gelijkblijvende premie, dat is een bewuste keuze”, zo constateert Dolders.
Dat houders van een gelijkblijvende risicoverzekering geen waarde mee krijgen als zij de polis na vijf jaar willen beëindigen, is volgens de Legal & General-voorman niet erg. “Dankzij het vrijkomen van de premiereserve kunnen verzekeraars de premies laag houden: de vrijval is dus onderdeel van het tarief.”
Nog een argument om af te zien van het recht op een reserve in overlijdensrisicoverzekeringen is volgens Dolders, dat polishouders in de praktijk helemaal niet wensen over te stappen. “Het voorstel is gewoon een verkapte belastingmaatregel”, zo vindt Dolders. “Want de opgebouwde waarde in de verzekering wordt straks gewoon in box 3 belast.”
Eerste kosten
Een tweede pijl van kritiek richtte Dolders tijdens het seminar op het voorgenomen verbod op verlaagde allocatie die verder gaat dan de directe initiële kosten. “De kosten die momenteel in rekening worden gebracht, betreffen met name initiële kosten”, zegt Dolders, die deze stelling onderbouwde met een rekenvoorbeeld.
“Onder de initiële kosten vallen het verkrijgen van een prospect, de behoeftebepaling, een inventarisatie, offertes met varianten, overleg met derden (accountant/fiscalist), een second-opinion, reistijd en de afronding. Daar is een tussenpersoon gemiddeld veertien uur mee bezig. Een gemiddelde conversieratio is dat één op de drie daadwerkelijk leidt tot het sluiten van een verzekering en dan zit je dus op 36 uur, een bijna volledige werkweek. Daarvoor krijgt hij bij een pensioenverzekering met een jaarpremie van e 5.000 en een duur van achttien jaar een afsluitprovisie van e 4.050, namelijk 4,5% maal premie maal duur. Verder is er dan nog een incassoprovisie van 2% (oftewel e 100) per jaar. De conclusie: meer dan 90% valt onder de eerste kosten.”
Volgens Dolders moeten zowel verzekeraars als tussenpersonen gaan toeleggen op hun eerste kosten als het tot maximalisering van verlaagde allocatie komt. “Zij verliezen bij afkoop dan allebei een niet afgeschreven deel. In de praktijk zal overstappen met een levensverzekering dus leiden tot verlies op gemaakte kosten en het opnieuw maken van dezelfde kosten.”
Schaalvergroting
Een praktijkvoorbeeld van een opgelegde maximering van kosteninhouding is volgens Annemiek Vollenbroek, namens Watson Wyatt spreker op het D&O-seminar, het stakeholderspension in Groot-Brittannië. Vollebroek: “Bij het stakeholderspension, een oudedagsvoorziening voor lage inkomensgroepen, mogen de kosten wettelijk niet meer bedragen dan 1% van de premie. Bij oversluiten of premievrijmaken mogen geen kosten in rekening worden gebracht. De marge van 1% omvat alle marketing- en verkoopkosten, distributiekosten (inclusief advieskosten), administratiekosten en kosten van fondsbeheer (excl. aan- en verkoopkosten).
In de praktijk blijken verzekeringsmaatschappijen ondanks de lage kostenmarge nog te concurreren op de prijs. Het product is – zeker de eerste acht tot twaalf jaar – verliesgevend, wordt betaald uit de reserves en kan alleen rendabel worden door de mogelijke cross-selling.” Volgens Vollenbroek houden dat alleen maatschappij vol met voldoende financiële draagkracht en efficiënte distributiekanalen en administratieve processen. “Verwacht wordt een schaalvergroting in tien jaar tijd van de huidige zeventig aanbieders tot twintig aanbieders.”
“De verwachting was dat er een ombuiging zou komen naar goedkopere distributiekanalen, zoals telefoon, internet en affinity-groups. Dat blijft tot op heden uit. Wel is er onder het intermediair een trend naar het afzonderlijk in rekening brengen van advieskosten, dus buiten de 1%-marge om.” (Zie ook: Open Forum)
Arno Dolders: “Polishouders wensen helemaal niet over te stappen”.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.