nieuws

‘Replacement ratio’ bij aov

Archief

De problematiek die in Open Forum is aangekaart, is nauw verwant met het begrip replacement ratio. Dit begrip helpt zowel een kwantitatieve als een kwalitatieve invulling aan de term ‘verzekerbaar belang’ te geven.

Uit een studie binnen Swiss Re/Alhermij – naar de resultaatbeïnvloedende factoren van arbeidsongeschiktheidsproducten en naar methoden om het risicomanagement te verbeteren – blijkt dat de winstgevendheid van arbeidsongeschiktheidsverzekeringen en het succes van het risicomanagement afhangt van verschillende factoren. Een van die factoren is de replacement ratio. Daarnaast zijn een adequate productvormgeving en acceptatiebeleid, het snel starten van reïntegratie en het op de voet volgen van ontwikkelingen in het risicoprofiel andere belangrijke elementen.
De ‘replacement ratio’ is de verhouding tussen het besteedbaar inkomen voordat de arbeidsongeschiktheid is ingetreden en het besteedbaar inkomen nadat de arbeidsongeschiktheid is ingetreden. Deze wordt dan als volgt weergegeven: ++++++++++++++hier bijgaande formule plaatsen++++++++++++++++++++++ ratio = inkomen ná arbeidsongeschiktheid x100% _________________________________ inkomen vóór arbeidsongeschiktheid +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Onderzoek toont aan dat naarmate de ‘replacement ratio’ hoger is, de schadequote op de portefeuille exponentieel stijgt. De logica hierachter is dat naarmate de inkomensterugval bij arbeidsongeschiktheid geringer is, de prikkel om te blijven werken of om terug te keren in het arbeidsproces afneemt. Met andere woorden: een beperking van de ‘replacement ratio’ is in het belang van een gezonde portefeuille van arbeidsongeschiktheidsverzekeringen.
Lastiger bij toepassing van de ‘replacement ratio’ is de vaststelling van de inkomenscomponenten: wat tel je wel tot het besteedbaar inkomen en wat niet? En hoe ga je om met bruto-inkomen en netto-inkomen? Om met het laatste te beginnen: uitgangspunt is het besteedbaar inkomen dat overblijft na belastingen en andere kosten die gemaakt moeten worden om inkomen uit arbeid te verwerven. De Nederlandse belastingwetgeving is een dermate complex stelsel van bijtellingen en aftrekposten dat het bijna onmogelijk is om bij het afsluiten van een verzekering rekening te houden met alle bruto/netto-effecten. Daarom zijn wij er voorstander van om de ‘replacement ratio’ vast te stellen op 70% van het bruto-inkomen.
Het zou kunnen lijken, dat een ratio van 70% bruto een groot gat van 30% inkomensterugval met zich meebrengt in geval van volledige arbeidsongeschiktheid. Men moet zich echter realiseren dat de terugval in netto besteedbaar inkomen procentueel veel geringer is, omdat er diverse kosten wegvallen indien men niet meer werkt (meest in het oog springend: verwervingskosten, maar ook fiscale gevolgen). Op dit moment worden er echter producten aangeboden waar de ‘replacement ratio’ als percentage van het netto besteedbaar inkomen soms ruim boven de 100% is!
Ter bepaling van het bruto-inkomen kan worden uitgegaan van de Wet op de Inkomstenbelasting. Als inkomen vóór arbeidsongeschiktheid wordt dan geteld het inkomen uit (voormalige) arbeid en winst uit onderneming, dus niet inkomsten uit vermogen, aangezien hierbij het verzekerbaar belang (inkomstenderving bij arbeidsongeschiktheid) niet aanwezig is. Bij de bepaling van het inkomen ná arbeidsongeschiktheid wordt het inkomen op dezelfde manier bepaald, maar worden alle uitkeringen die worden gedaan als gevolg van de arbeidsongeschiktheid als inkomen meegeteld (dus ook Waz-uitkeringen, premievrijstellingen van verzekeringen, uitkeringen uit hoofde van woonlasten-aov’s).
Wij pleiten voor een acceptatiebeleid dat afdoende rekening houdt met het verzekerbaar belang en voor polisvoorwaarden waarin de ‘replacement ratio’ nadrukkelijk staat geformuleerd. Om aan de (terechte) bezwaren tegemoet te komen dat dit tot onduidelijkheid leidt bij de consument waar hij/zij nu recht op heeft, dient er jaarlijks een inkomenstoets te komen. Dit kan leiden tot een aanpassing van de hoogte van het verzekerde bedrag. Hierdoor is duidelijk waar de verzekerde recht op heeft en betaalt hij/zij niet teveel premie. Ook biedt het de adviseur weer aanknopingskansen voor een gesprek over de verzekeringssituatie. Een product gebaseerd op eenjarige risicopremies maakt vervolgens de administratie eenvoudiger en is voor jonge consumenten aantrekkelijker.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.