nieuws

Rendement

Archief

Een compact overzicht dat een simpele vergelijking van financiële producten met betrekking tot rendement, risico en kosten mogelijk moet maken

Met dit doel werd de financiële bijsluiter op 1 juli 2002 ingevoerd. Twee jaar later blijkt uit een MoneyView-onderzoek dat de doelstelling bij lange na niet is gehaald: eenderde van de verzekeraars manipuleert nog steeds hun offertes om er financieel beter uit te springen. Optimistisch beschouwd is het aantal overtreders met zeker de helft gedaald ten opzichte van het najaar 2002, toen nog 60% van de verzekeraars de kersverse rendementsregels aan de laars lapte. Dat neemt echter niet weg dat het onthutsend blijft, dat in eenderde van de maatschappijoffertes nog steeds wordt gegoocheld met (fonds)kosten om hogere voorbeeldkapitalen aan de kandidaat-koper te kunnen overleggen. Die conclusie wordt bevestigd door uitlatingen eerder dit jaar van de Ombudsman Verzekeringen in zijn jaarverslag 2003. En wat te denken van de adviesketen Pensioendesk die verzuchtte dat productvergelijking onmogelijk is, omdat verzekeraars niet alle (objectieve) informatie verschaffen. In het licht van alle goede voornemens van verzekeraars om maatschappelijk verantwoord te (gaan) ondernemen, is dat vanzelfsprekend onacceptabel. Een kwade (waak)hond in deze kwestie is de AFM. De toezichthouder op het marktgedrag verzuimde in het najaar van 2002 de verzekeraars te verplichten uitsluitend het brutorendement – dus vóór aftrek van alle (fonds)kosten – te hanteren. Een aangekondigde brief op poten werd – dankzij succesvolle lobby van verzekeraars? – niet verstuurd. Pas begin dit jaar werd op aandrang van de AFM alsnog met het Verbond van Verzekeraars overeengekomen om in offertes uit te gaan van het brutofondsrendement. Maar aan de deadline van 1 maart werden geen sancties verbonden. Terecht, dat de Consumentenbond aan de AFM vraagt om een “repressiever handhavingsbeleid” voor notoire dwarsliggers. Verzekeraars hebben meer dan genoeg tijd gehad om de ‘kinderziekten’, zoals Verbond-bestuurslid Roel Wijmenga twee jaar geleden de problemen omschreef, doeltreffend te bestrijden. De vraag blijft waarom verzekeraars wel erg bezorgd zijn over hun imago, maar niet over hun klanten? Zij steken veel (reclame)geld in de verbetering van het bedrijfsimago, maar zij weigeren elkaar aan te spreken op wat uiteindelijk het meeste rendement oplevert: investeren in een tevreden klant door domweg te doen wat is beloofd. Vooral intermediaire verzekeraars zouden het zich moeten aantrekken dat zij zich drukker maken over de performancemeting van de DAK, NVA en NBVA dan over het onderzoek naar de financiële bijsluiter. De mening van het intermediair over de dienstverlening van een verzekeraar wordt kennelijk – om commerciële redenen – belangrijker geacht dan die van de consument. Maar een ontevreden klant betekent ook een ontevreden tussenpersoon en dus een hoop sores voor de maatschappij. Dat heeft de problematiek rond aandelenleaseproducten wel heel duidelijk geleerd! Wim Abrahamse wabrahamse@kluwer.nl

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.