nieuws

Provisietransparantie

Archief

De maatschappelijke discussie over (de transparantie van) de beloning van het intermediair nadert een cruciale fase

Uiterlijk begin komende maand moet de bedrijfstak een alternatief voor de omstreden afsluitprovisie ophoesten. In hoeverre dat alternatief acceptabel is, bepaalt het parlement. In de opmaat naar dat eindoordeel is de stemming in de Tweede Kamer er niet positiever op geworden. De messen van de heren en dames politici zijn meer dan ooit geslepen, mede door recente onthullingen over excessieve beloning door verzekeraars van assurantiemakelaar Marsh. Dit makelaarsconcern kroop in de VS diep door het stof om justitie en dalende aandelenkoersen een halt toe te roepen. Marcel Polk, eerste man van Marsh in ons land, haastte zich om eindejaarsbonussen op basis van portefeuillevolume en -winstgevendheid af te zweren en beloning door de klant alsmede volledige transparantie in de beloningsstructuur tot dogma van het bedrijf te verheffen. Hoe positief ook, de diepe knieval had het karakter van een openlijke schuldbekentenis. Het tekent de naar-binnen-gerichtheid van de bedrijfstak hoe er vervolgens defensief wordt gereageerd op de verwikkelingen bij Marsh. “Bonusprovisies over hogere productie is gemeengoed en daarom normaal. Iedereen doet het”, luidt het algemene excuus. Dat de klant degene is die uiteindelijk ook deze rekening moet betalen, lijkt verzekeraar noch intermediair te deren. Dit ‘systeemdenken’ is slechts met wortel en tak uit te roeien als de beloning voor het intermediair openbaar wordt gemaakt. Alleen transparantie stelt de klant in staat het intermediair op zijn (toegevoegde) waarde te schatten. Het verweer dat andere branches, waaronder autodealers, hun verdienste ook niet prijsgeven, snijdt geen hout. Autodealers verkopen maar één product, dat eenvoudiger te vergelijken is. Bovendien blijft het merkwaardig dat tussenpersonen zichzelf met autoverkopers vergelijken en niet met andere vrijeberoepers met een hoog adviesgehalte, zoals de notaris of accountant. De discussie over transparantie van (afsluit)provisie is, zoals Zwitserleven-topman Marco Keim terecht stelt, een achterhoedegevecht dat iedere zichzelf respecterende tussenpersoon niet langer moet willen voeren. Gebrek aan transparantie kan het branche-imago verslechteren, hield ook het Verbond van Verzekeraars de markt eerder voor. Maatschappijen werden opgeroepen “in duidelijke taal te vertellen wat er werkelijk wordt verdiend op een polis”. Tegen deze achtergrond is het onbegrijpelijk dat de NVA denkt de discussie over provisie nog steeds binnenskamers te mogen voeren. Waar politiek en consumentenorganisaties wordt verweten geen verstand van zaken te hebben als er wordt getornd aan het provisiesysteem van ‘no cure, no pay’, daar sluit de NVA letterlijk de deuren als de leden debatteren over – nota bene – provisietransparantie. Op het AM-Jubileumcongres vroeg verzekeringsgoeroe Gerard Kamphuijsen zich al hardop af of het zinvol is “een doorschijnende blouse te dragen als dat wat eronder zit niet zo fraai is”. Kennelijk moeten er nog steeds feiten verborgen blijven die de buitenwereld voldoende munitie zou kunnen geven om het huidige provisiesysteem alsnog af te schieten. Wim Abrahamse wabrahamse@kluwer.nl

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.