nieuws

Pijnbank

Archief

Het politieke duo Zalm/Vermeend heeft de verzekeringsbranche op de fiscale pijnbank gelegd

Alle hoop is nu gevestigd op het parlement dat de lucratieve omzet van verzekeraars en intermediair moet redden. Of de verontwaardiging in de branche over deze fiscale aderlating terecht is, valt nog te bezien. Voor een groot deel kan de branche, en met name verzekeraars, zelf het boetekleed aantrekken. Jaren geleden legde toenmalig Rabo-topman Herman Wijffels de vinger op de zere plek, door te wijzen op de fiscale bevoordeling van verzekeringssparen boven banksparen. Toch bleven verzekeraars het belastingvoordeel als hefboom gebruiken om de consument tot kopen te bewegen. ‘Eigen schuld, dikke bult’, zeggen Zalm en Vermeend nu. Wie geeft ze daarin ongelijk? Niet langer fiscale voordelen, maar risico’s, kosten, doorzichtigheid en rendement van producten bepalen straks het koopmotief van de consument. En zo hoort het ook! Dat neemt niet weg dat er op de plannen wat valt af te dingen. Zo heeft een huurder met een kapitaalverzekering geen recht op fiscale faciliteiten, in tegenstelling tot zijn buurman in een koophuis. En wat te denken van levenslange overlijdensrisico- en studieverzekeringen? Beide polissen voorzien in de behoefte van mensen die voldoende verantwoordelijkheidsbesef hebben om zulke kosten niet voor rekening van de gemeenschap te laten komen. Om deze producten fiscaal gelijk te schakelen met op rendement gebaseerde producten, is wel heel kort door de bocht. Het negeren van het SER-advies om een vaste basisaftrek voor de lijfrenteverzekering te handhaven, zal tot grote praktische problemen leiden en niet mindere administratieve rompslomp. Voor het intermediair liggen daar tegelijkertijd omzetkansen. Want weinig consumenten zullen zich actief willen bezighouden met de vraag of er een pensioentekort is, én zo ja, hoeveel? Gênant is, hoe Zalm en Vermeend menen het bedrijfssparen terug te moeten dringen. Deze regeling, ooit bedacht door Vermeend, moet de spaarzin van werknemers bevorderen, maar dreigt nu aan zijn eigen succes ten onder te gaan. Gênant is ook dat Zalm en Vermeend geen gedoogregeling willen invoeren voor lopende verzekeringen. Om dit de polishouders te kunnen uitleggen, zal evenveel trapezewerk vergen als de opbouw van het wets-ontwerp. Als verzekeraars tussentijds hun spelregels zouden veranderen, heet dat ‘contractbreuk’. De overheid staat in deze niet boven de partijen: zonder fatsoenlijke overgangs-termijnen in acht te nemen, maakt zij zich schuldig aan onbehoorlijk bestuur. Of moeten huizenkopers bij het sluiten van hun hypotheek nu al anticiperen op het schrappen van hun jaarlijkse rente-aftrek, alle garanties van Wim Kok ten spijt? Dat kan niet waar zijn. Het laatste woord is aan het parlement dat de komende maanden veel lobby kan verwachten van verzekeraars en tussenpersonen. Het recordtempo waarin dit wetsontwerp zal worden behandeld, doet vermoeden dat elke kritiek aan dovemansoren gericht is bij de coalitiepartijen. Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.