nieuws

Personenschade Instituut van Verzekeraars: vooral kennis verzamelen

Archief

en uitdragen

Bij het Verbond van Verzekeraars ging in 1993 het Project Personenschade van start. De (aansprakelijkheids)verzekeraars werden geconfronteerd met een snel stijgende schadelast als gevolg van vooral de volgende ontwikkelingen: toenemende slachtofferbescherming door de rechterlijke macht, wettelijke uitbreiding van regresmogelijkheden en de ook op dit terrein spelende toenemende claimsbewustheid.
Hoe maak je overheid, politiek en samenleving duidelijk wat de financiële consequenties van voornoemde ontwikkelingen zijn? Zo luidde vrij vertaald de missie van het Project Personenschade.
Aan dit project werd in de praktijk richting gegeven door een Stuurgroep en een Werkgroep. Deze groepen werden bemand door voorlieden van maatschappijen, met ondersteuning van het Verbondsapparaat. “De kennis die op dit terrein bij de verzekeraars aanwezig is, is zeer versnipperd en in veel gevallen ongestructureerd”, verklaarde Stuurgroep-voorzitter Loek Degreef in 1996. Er moest dus in elk geval een kenniscentrum komen. Eind dat jaar werd de knoop doorgehakt: er zou een centrum komen, dat gedragen zou moeten worden door (uitgedrukt in premievolume) ten minste 70% van de aansprakelijkheidsmarkt.
Instituut
Na veel vijven en zessen (Komt er nog een algemeen Platform Personenschade? Wie moet het verzekeraarscentrum gaan leiden?) is uiteindelijk per 1 januari dit jaar het PIV (Personenschade Instituut van Verzekeraars) totstandgekomen. Voor de functie van directeur werd mr. Theo Kremer bij Nationale-Nederlanden losgeweekt.
Het PIV telt momenteel ruim vijftig deelnemers, die – gemeten naar premie-inkomen – meer dan 80% van de aansprakelijkheidsmarkt vertegenwoordigen. De primaire doelstelling van het PIV is als volgt gedefinieerd: het ten behoeve van – deelnemende – (aansprakelijkheids)verzekeraars ontwikkelen, verzamelen en aanbieden van kennis en deskundigheid op het gebied van personenschade(regeling), waardoor verzekeraars beter in staat zijn zich op dit terrein te manifesteren. Dit moet worden bereikt door het opzetten van een kennissysteem (databank), het installeren van een helpdesk en het verzorgen van opleidingen en publicaties. Voorts zal het PIV functioneren als researchcentrum, mede met het oog op het geven van (beleids)adviezen aan zowel deelnemers als aan het Verbond van Verzekeraars. Ook voorziet het PIV in ondersteuning van de vertegenwoordigers van de verzekeraars in het Nationaal Platform Personenschade.
Audalet, de neutrale rekenstandaard
Audalet is tien jaar geleden opgezet als systeem voor de berekening van inkomstenderving bij letselschade. Het was destijds een zusje van Audatex, dat zich inmiddels had ontpopt tot het toonaangevende instituut voor autoschadeberekening.
Audalet was in de aanvang een bedrijf met zestien verzekeraars als aandeelhouders. Voor wat betreft de gebruikers was er een rijkere schakering, want behalve verzekeraars behoorden daartoe ook expertisebureaus, advocatenkantoren, de ANWB, de FNV Rechtskundige Dienst en het Waarborgfonds Motorverkeer als gebruikers.
De ontwikkelingen naar een (maatschappelijke) verbreding van de organisatiestructuur kwamen in 1992 in een stroomversnelling. In februari van dat jaar werd er een College van Advies opgericht (“dat organisatorisch los staat van Audalet”) en in april volgde de instelling van een Raad van Toezicht. Korte tijd later kwam het bericht dat ook niet-verzekeraars een (aandelen)belang konden nemen in Audalet. Als niet-verzekeraars traden vervolgens toe: de ANWB en de expertisebureaus Van Ameyde Interschade, CED Bergweg, Cunningham Boschman en GAB Robins Takkenberg. Het systeemhuis verwierf in de afgelopen vijf jaar vooral bekendheid als organisator van studiemiddagen en grote congressen; het fungeerde in feite als de voorloper van het onlangs opgerichte Nationaal Platform Personenschade.
A-Letsel
Het belangrijkste programma van Audalet is A-Letsel, een rekenmodel voor het verlies van arbeidsvermogen bij letsel en overlijden.
Audalet telde per 1 januari dit jaar bijna vijftig abonnementshouders, te weten 29 WA-verzekeraars, drie rechtsbijstandverzekeraars, twaalf expertisebureaus, twee advocatenkantoren en drie belangenbehartigers.
Uitbesteden
Omdat het uitvoeren van de berekeningen geen eenvoudige opgave is, besteden veel abonnementshouders dit uit aan gespecialiseerde bureaus. Zo werd vorig jaar meer dan de helft van de berekeningen uitgevoerd door het Nederlands Rekencentrum Letselschade (NRL) in Utrecht, dat in 1995 is opgericht door Wim Lups, voormalig marketing-manager van Audalet.
Behalve op de uitvoering van berekeningen legt het NRL zich ook toe op het geven van cursussen aan advocaten en schadebehandelaars om een (beter) inzicht te krijgen in de berekeningen van de inkomens- en overlijdensschade.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.