nieuws

Partner of agent?

Archief

Intermediairverzekeraars hebben een schizofrene relatie met hun primaire verkoopkanaal

Enerzijds wordt – met het oog op productie – alles gedaan om assurantietussenpersonen te behagen, aan de andere kant wordt niets nagelaten datzelfde intermediair te bruuskeren. Een haat-liefdeverhouding die feitelijk niet past in het moderne denken over ‘partners in business’. Van oudsher hebben intermediairmaatschappijen hun liefde verklaard aan het intermediair. Hoewel zij de laatste jaren openlijk vreemd zijn gegaan met andere distributiekanalen, is het intermediair toch de primaire zakenpartner gebleven. Wel is de relatie verzakelijkt: tussenpersonen zijn veel minder afhankelijk van verzekeraars en hebben geleerd hun adviesrol zelfstandiger te vervullen. Beide partners zouden dat als een verrijking moeten ervaren. Bij deze gewijzigde relatie past een modernisering van de sterk gedateerde agentschapsvoorwaarden. De wijzigingen in de Wabb alsmede de introductie van de Gedragscode Informatieverstrekking Dienstverlening Intermediair (Gidi) en de Financiële Bijsluiter zijn daarvoor een logisch moment. Minder logisch en ronduit ‘archaïsch’, zoals NBVA-voorman Alexander van Voorst Vader zegt, is dat de verzekeraars menen hun voorwaarden te kunnen dicteren. Schrijnend voorbeeld van deze minachting van het intermediair is de bepaling dat bij overlijden van de tussenpersoon de portefeuille wordt overgedragen aan de verzekeraar. Het is terecht dat tussenpersonen en hun organisaties boos zijn over de arrogante en schofferende houding van verzekeraars, die kennelijk geen lessen willen leren van het verleden. Het is meer dan begrijpelijk, dat NBVA en NVA de ‘leveringsvoorwaarden’ van verzekeraars niet als ‘samenwerkingsvoorwaarden’ omarmen en hun leden daarom adviseren niet te tekenen. Minder begrijpelijk is, dat zij elkaar niet vinden in een eigen modelcontract op hoofdlijnen. Op verzekeraars rust de taak om dit conflict met tussenpersonen niet op de spits te drijven en de diplomatieke weg te gaan bewandelen. Beiden danken hun bestaansrecht aan de ander. Dat zal ook tot uiting dienen te komen in nieuwe samenwerkingsvoorwaarden, die vóór alles dienen te zijn gebaseerd op wederzijds respect voor positie en toegevoegde waarde binnen hun relatie. Als verzekeraars eisen stellen aan de kwaliteit van de dienstverlening door tussenpersonen, moeten omgekeerd dezelfde rechten en verplichtingen gelden. Verzekeraar en tussenpersoon zijn niet gelijkaardig maar wel gelijkwaardig. Wim Abrahamse wabrahamse@kluwer.nl

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.