nieuws

Onderwijsconflict escaleert

Archief

De Stichting Assurantie Cursussen (SAC) en de zeven, haar steunende assurantieclubs hebben hun posities in de loopgraven weer ingenomen. SAC gaat rechtstreeks concurreren met het nog te vormen landelijke opleidingsinstituut (‘SVV-plus’). De zeven SAC-clubs denken op hun beurt aan uittreding uit de Federatie van Assurantieclubs.

Tijdens de jaarvergadering van de Federatie (15 mei) leken partijen nog nader tot elkaar te zijn gekomen. Afgesproken werd dat twee onafhankelijke informateurs zouden proberen de neuzen van de 28 assurantieclubs weer één richting op te laten wijzen. Onderwijl zouden de twee opleidingsinstituten – SAC en ‘SVV-plus’ – niet met elkaar concurreren, dat wil zeggen elkaars (club)grenzen respecteren.
Drie dagen na de Federatie-vergadering is over die ‘grensbescherming’ evenwel een conflict ontstaan. De voorzitters van de zeven opleidingsinstituten die gaan fuseren tot ‘SVV-plus’ besloten toen namelijk – in weerwil van de wens van de assurantieclubs – om niet de grenzen van de SAC-clubs te respecteren. “We kunnen niet meer terug”, aldus AOC-voorzitter Joop Waterreus. “We worden een landelijk instituut, dan moet je ook landelijk werken. En trouwens, de cursisten bepalen waar wij werken en die hebben geen boodschap aan clubgrenzen.”
SAC en de zeven SAC-clubs (Gooische, Gelderse, Meierijsche, Nijmeegse, Oost-Brabantse, Tilburgse en Utrechtse) voelden zich door dat besluit in het kruis getast. “Het is voor ons onbegrijpelijk”, stelt SAC-directeur Jan de Jong. “Op vrijdag stelt het Federatie-bestuur voor om de gesprekken te heropenen en onderwijl een wapenstilstand in te stellen. En drie dagen later beslist het voorzittersoverleg precies het tegenovergestelde. En in dat overlegorgaan zijn vier van de acht mensen ook Federatie-bestuurslid, terwijl Federatie-voorzitter Wiel Stevens het overleg voorzit. Hoe kan dan zo’n beslissing genomen worden?”
Het voorzittersoverleg bestaat uit Jan Verheij (namens de SVV), Joop Waterreus, AOC, Jan Muller (Assurantie College en tevens bestuurslid Federatie), Boudewijn Bakker (CAV en Federatie-bestuurslid), Harry Veldhuis (AON), Dick de Boer (Savon) en Jos Huijbens (Veluwse en Federatie-bestuurslid). Dit overleg wordt voorgezeten door Wiel Stevens, tevens voorzitter van de Federatie. Met name de rol van Stevens ligt gevoelig binnen de SAC-gelederen.
Gescheiden
Stevens zelf zegt nog geen weet te hebben van het afbreken van gesprekken door het SAC-kamp. “De opleidingsinstituten gaan over tot een landelijk werkend instituut, net als de SAC. Zij gaan elkaar beconcurreren maar blijven wel in gesprek met elkaar over een toekomstige fusie.”
De problemen binnen Federatie-verband zijn volgens Stevens een ander traject. “De assurantieclubs moeten los gezien worden van de opleidingsinstituten. De clubs zijn met elkaar in gesprek. Er wordt met enkele mensen gesproken die mogelijk de rol van informateur op zich gaan nemen.”
Volgens SAC-directeur De Jong is helemaal geen sprake van twee strikt gescheiden trajecten. “SAC is van de assurantieclubs. Ons bestuur bestaat uit vertegenwoordigers van de clubs, dus dat kun je niet los van elkaar zien. Trouwens, Stevens zit als voorzitter van alle assurantieclubs toch ook het overleg tussen de voorzitters van de opleidingsinstituten voor?”
Federatie-breuk?
Loek Hogervorst, voorzitter van de SAC-getrouwe Meierijsche Assurantie Studieclub, onderstreept dat de scheiding tussen clubs en instituten minder scherp is dan Stevens hoopt. “Het Federatie-bestuur heeft tijdens de jaarvergadering aangegeven dat het bij het voorzittersoverleg zou aandringen op opschorting van de concurrentie over elkaars grenzen. Drie dagen later geeft dat overleg aan daar geen heil in te zien…”
Dat Stevens het overleg tussen de voorzitters van de fusie-instituten voorzit, bevordert het begrip in het SAC-kamp niet. Hogervorst: “Wij hebben ons tijdens de jaarvergadering al geërgerd aan de opstelling van het Federatie-bestuur en met name aan de toespraak van Stevens. Dan komt er uiteindelijk nog een bemiddelingsvoorstel op tafel en dat wordt dan drie dagen later weer getorpedeerd.”
Volgens Hogervorst zijn de zeven overgebleven SAC-clubs – de twee Limburgse assurantielcubs hebben hun steun aan de SAC opgezegd – unaniem in hun stelling. “Wij gaan nu op de ingeslagen weg voort. SAC’s studiegids verschijnt volgende week. We zullen binnenkort een interne discussie voeren of aansluiting bij de Federatie van Assurantieclubs nog langer zinvol is.”
SAC-toekomst
Partijen lijken al met al verder van elkaar verwijderd dan ooit tevoren. Toch blijft SAC-directeur De Jong volhouden te streven naar één landelijk instituut.
In hoeverre is het dan reëel dat SAC vooralsnog als eenling het grote fusie-instituut ‘SVV-plus’ gaat beconcurreren? De automatsiche koppeling tussen het volgen van een opleiding en het lidmaatschap van een club vervalt immers? De Jong: “Die binding tussen de SAC en de clubs hopen wij toch te houden door clubleden een korting op de cursusprijzen te bieden.”
Maar de werkgevers zijn voorstander van één landelijk instituut en is het niet zo dat die werkgever, vaak betaler van het cursusgeld, beslist naar welk instituut de cursist gaat? “Jawel, maar ik vrees daar niet voor. Ik ben er niet van overtuigd dat de markt één instituut wil. Men zal kiezen voor kwaliteit en ik denk dat wij dan voldoende klandizie overhouden; ook verzekeraars en NVA- en NBvA-leden.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.