nieuws

Onafhankelijkheid

Archief

Wanneer is een assurantietussenpersoon gebonden? Het antwoord op deze vraag is niet altijd even gemakkelijk te beantwoorden. Hebben we het over produktie-eisen? Marketingondersteuning? Opleidingen? Of misschien wel financiering van bedrijfspanden en het detacheren van mensen? Juridisch gezien is er bij de kleinste ‘binding’ al sprake van gebondenheid. In de praktijk ligt het wat ingewikkelder.

De consument ziet van buiten niet of het schitterende kantoorpand van dhr. A.B.C. Assurantieadviseur nu ook werkelijk van hem is of dat het is gefinancierd door een aardige verzekeraar waarmee zaken wordt gedaan. En is die gezellige brief die vorige week in de bus lag nu werkelijk van de vertrouwde tussenpersoon of betreft het een verkapte reclameboodschap van een of andere verzekeraar? Dit soort vragen zullen in de toekomst steeds vaker bij de consument opkomen, omdat de bewuste keuze van menig intermediairverzekeraar voor ‘onafhankelijke’ distributie ook zijn keerzijde heeft. Verzekeraars kunnen en willen namelijk niet met alle tussenpersonen een intensieve samenwerking aangaan. Begrijpelijk zou je zeggen. De keuze door verzekeraars voor hun zogenaamde top-relaties betekent echter steeds vaker, dat het intermediair eveneens gedwongen wordt een keuze te maken: je mag wel tot de uitverkoren tussenpersonen behoren, maar dat betekent dat het niet op prijs wordt gesteld dat je ook zaken doet met de concurrent. Slikken of stikken dus. Dat vooral de grote maatschappijen hiermee een vuist kunnen maken, mag duidelijk zijn.
De branche-organisaties zijn van mening dat het dwingen van de tussenpersoon in een dergelijk keurslijf niet meer werkt. Een voorbeeld hiervan is de opstelling van de agentuurgebonden agenten van Interpolis, verenigd in de Nevat. Hun streven naar onafhankelijkheid is inderdaad toe te juichen. Luisterend naar menig onafhankelijk tussenpersoon hoor je in de praktijk helaas ook de andere verhalen: er moet heel wat water bij de wijn geschonken worden. En je hoeft geen kenner te zijn om te weten dat aangelengde wijn niet best meer smaakt.
Het ontstaan van zogenaamde verborgen captives is een negatief en niet te accepteren gevolg van de ‘bewuste’ keuze voor het intermediaire kanaal. Toegeven aan dit soort praktijken zal de ondergang van ons goed functionerend distributiestelsel inluiden. Monique van Geenen

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.