nieuws

Nieuwe naam

Archief

******* [foto Bertil Arends bij SER] *****************

Waar is deze man nu helemaal mee bezig? Is het een geflipte C- of D-agent die er maar steeds niet in slaagt het B-diploma te behalen? Neen, het is niemand minder dan Bertil Arends, commercieel directeur van de Delta Lloyd Bank. Die bank heette vroeger Bank Cantrade en deze had een SER-inschrijving. Toen Delta Lloyd de bank twee jaar geleden had overgenomen, werd Cantrade’s assurantieportefeuille aan een zelfstandige tussenpersoon overgedragen. Om nu een “keihard signaal” naar het intermediair uit te zenden, is Arends persoonlijk naar Den Haag gegaan om de SER-inschrijving van de bank door te halen. Heeft ie het plakband nog verwijderd?, vroegen we aan mr H.J. de Meij, hoofd van het Bureau Wet Assurantiebemiddeling van de SER. “Dat zal ongetwijfeld gebeurd zijn”, aldus De Meij, die onkundig was van het demonstratieve bezoek van Arends aan het SER-gebouw.
Nieuwe naam
Een van de spannendste aangelegenheden bij een fusie is het zoeken naar een nieuwe naam. Zeker als je op de internationale toer bent, is dat een zeer zorgvuldig proces. En je ziet altijd dingen over het hoofd. Zo kwamen Ennia en AGO er na de keuze voor ‘Aegon’ achter, dat hun nieuwe naam in Duitsland ook op condooms prijkte. Amev en AG kozen voor ‘Fortis’, waarna bleek dat er in het Utrechtse een sloperij was onder die naam. Vorige week maakten AVCB en Zilveren Kruis bekend, dat hun nieuwe holding als ‘Achmea’ door het leven zal gaan. Achmea, dat internationaal goed zou ‘bekken’, is de verbasterde naam van een vetplantje. En wat gaan ze kiezen als de nieuwe naam voor de combinatie Hooge Huys en Zwolsche Algemeene? En waar gaan ze zitten? Naar goed Hollands gebruik moet je op een compromis aansturen. In het kader van ongevraagd meedenken, hebben wij op de landkaart een lijn getrokken tussen Alkmaar en Nieuwegein, de steden waarin de fusiepartners gevestigd zijn. In het midden daarvan kom je uit in Duivendrecht. En omdat duiven in het ‘algemeene’ bekend staan als ‘hooge’ vliegers… Wat te denken van de Duivendrechtse Assurantie Maatschappij, afgekort DAM. Met het begrip ‘dam’ zijn er legio mogelijkheden op het terrein van slagzinnen alsmede sportsponsoring. Hoe langer je er over nadenkt…
‘Daarna zie je ze nooit meer’
‘Verzekeringen’ behoren tot de categorie geliefkoosde onderwerpen van columnisten. In de Haagsche Courant van 17 september jl. was het Jan D. Swart (u weet wel, van die prachtige artikelen in het sjieke magazine ’t Betere Leven van Bert Lieuwma in z’n Equity & Law-tijd), die eens stevig uitpakte. “(…) Aan tussenpersonen merk je goed, dat je het juiste beroep hebt misgelopen. Ze smeren je op jonge, noodlijdende leeftijd een heel fonds aan verzekeringen aan, waarop misschien bij aanschaf eenmalig valt te beknibbelen, daarna zie je ze nooit meer. En zodoende betaal ik in mijn geval al drieëntwintig jaar dezelfde premies voor het behoud van zekerheden waarvan ik als normaal burgermens het bestaan niet eens meer wist (…)” Het is dat ik nu eindelijk ga verhuizen, anders was ik waarschijnlijk de dood ingegaan met een polis waarvan tegenwoordig m’n kat nog niet eens behoorlijk gecremeerd kan worden.”
Hierboven staat een compleet hoofdstukje uit het vorige week verschenen jaarverslag over 1993 van de Ombudsman van de Vereniging van Natura-uitvaartverzekeraars. En ook al ontving drs Bollerman in voorgaande jaren slechts een gering aantal klachten over het intermediair, dit is natuurlijk een glanzend resultaat. Bollerman is kennelijk dermate tevreden, dat hij de beroepsgroep zelfs met een hoofdletter schrijft. Toch is het ook maar net hoe je de klachten rubriceert, want elders in het jaarverslag staat de volgende schets van een klacht omtrent de uitleg van de verzekeringsvoorwaarden ten aanzien van twee verschillende polisvormen. “Ondanks het feit dat de Maatschappij voor beide soorten toelichting had gegeven aan de zelfstandige tussenpersoon, werd door hem toch aan de verzekerde de door deze niet gewenste polis verkocht, hetgeen te laat werd geconstateerd. De tussenpersoon trachtte de fout te verdoezelen, door verzekerde mede te delen dat het verschil (in waarde) was ontstaan door het beleggingsbeleid van de verzekeraar!”
“Dat is een vals loeder”
Er komt soms een heleboel menselijk leed naar voren uit de correspondentie van verzekeringnemers. In de jongste editie van het personeelsblad van Royal Nederland was ook weer eens zo’n brief weergegeven. Een bejaarde man schreef: “Geachte verzekering, U heeft mij aansprakelijk gesteld voor de verzekering van de Arola bromauto. Dat ding was van mevrouw Van H. Ik moest dat vehikel rijden, ze kon het zelf niet en zij had hem gekocht en betaald. Dan is hij toch van haar? Nee, krijg ik de rekening op mijn dak. Ik had die verzekering WA gesloten op verzoek van mevrouw Van H., dat is een vals loeder. Nu zit ik in een bejaardenhuis (…)” Dan volgt een klaagzang over zijn slechte gezondheidstoestand en armlastigheid, die wordt besloten met de verzuchting “Laat Magere Hein maar gauw komen”. Vervolgens haalt het oude baasje nog even fel uit: “P.S. Mevrouw Van H. heeft mij ’s avonds uit haar huis gegooid na 13 jaar samenwonen. Dat noemen ze menslievendheid. Ze had een mannetje op het oog met een eigen huis en wat poen. Maar die man bedankte ervoor. Die had gezien wat ze met mij deed en daar paste hij voor. Ik geef hem groot gelijk. Wat een rotwijf hè, mevrouw Van H.”
Waar ben je een kei in?
Hoe lang zou De Amersfoortse erover moeten doen om enigszins een ‘Foutje, bedankt’-effect te bereiken met haar nieuwe televisiereclame? In de tweede helft van september is ie 34 maal op de buis geweest: het op video vastgelegde testament dat eindigt met de woorden ‘Ik ben De Amersfoortse niet!’ Die afwijziging is bedoeld als variant op ‘Ik ben Sinterklaas niet!’ of ‘Ik ben de Nederlandsche Bank niet!’ en op andere uitdrukkingen die verwijzen naar mensen of instellingen die iets te bieden hebben. Het lijkt ons een fraaie illusie dat het volk de kreet ‘Ik ben De Amersfoortse niet!” in het spraakgebruik zal opnemen. Waarom bouwt zo’n maatschappij niet voort op haar kei-imago, vraag je je in gemoede af. Heel sterk is de nieuwe serie tv-reclames die Ohra heeft laten maken. De maatschappij profileert zich zeer doeftreffend als een consumentgerichte vernieuwer van polisdekkingen, waarbij de prijs ook nog eens scherp wordt bewaakt. Dat is heel andere koek van Ohra dan de vorige tv-spot voor haar ziektekostenverzekering, waarvan de dekking er kennelijk in voorziet dat het voltallige ziekenhuispersoneel ruimschoots de tijd heeft om de vertrekkende Ohra-patiënt uit te zwaaien. Of zou ‘de verborgen verleiding’ zijn geweest, dat de kijkers zouden denken dat het ziekenhuispersoneel heel blij is wanneer zo’n zuinige Ohra-patiënt opsodemietert?

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.