nieuws

Nieuw tijdperk

Archief

Het provisie-doek is gevallen

Tegen beter weten in hebben verzekeraars en tussenpersonenorganisaties zich lang verzet tegen het opheffen van het provisie-afstandsverbod. Het was een gevecht tegen windmolens. Het kabinet heeft, zoals stellig mocht worden verwacht, consequent gehandeld: in navolging van andere vrije beroepsgroepen zal ook de assurantietussenpersoon niet ontkomen aan de ingrijpende mededingingswetgeving van de overheid. De ‘vette’ (provisie)jaren zijn definitief voorbij. Met het loslaten van het verbod op retourprovisie is de sloop van het provisiehuis begonnen, een sloop die over vijf jaar voltooid zal zijn wanneer de provisiemaximeringsregeling is verdwenen. De ruimte die daardoor ontstaat, zal moeten worden ingevuld door een nieuwe beloningsstructuur. Op het ontwerp daarvan zouden verzekeraars en het gehele intermediair de aandacht moeten richten in plaats van hun achterhoedegevecht met de overheid voort te zetten. Het beste alternatief lijkt het systeem van netto premies: de tussenpersoon bepaalt dan zelf zijn beloning op basis van zijn toegevoegde waarde en gegeven de concurrentieverhoudingen met andere kantoren. Dat dwingt het intermediair om de klant (meer) inzicht te geven in de aard van de werkzaamheden die voor hem worden verricht. Dit laatste zal de onafhankelijke positie van het intermediair versterken. En dat kan gezien de uitkomsten van het rapport van bureau D&O geen kwaad. Uit dat onderzoeksrapport dient het intermediair lering te trekken. Het werken met enkele primaire verzekeraars is alleen dán legitiem indien dat aan de klant duidelijk wordt gemaakt. Niet langer mag de façade opgehouden worden dat tussenpersonen met veel verzekeraars samenwerken, terwijl ondubbelzinnig vaststaat dat de laatste drie jaar onveranderd met drie dezelfde maatschappijen zaken is gedaan. Dát kan de consument niet rijmen met onafhankelijkheid! Het tegenargument van standsorganisaties dat tussenpersonen te allen tijde hun keuzevrijheid (be)houden met elke verzekeraar zaken te doen, snijdt geen hout. Gelet op de sterke drang tot kostenbesparing gaat geen verzekeraar zomaar over tot het verlenen van een agentschap zónder vooraf stringente afspraken te maken over de productie en verdeling van de kosten! Of verzekeraars en hun tussenpersonen nu willen of niet: een nieuw tijdperk breekt aan in verzekeringsland. Om de gevolgen daarvan zo goed mogelijk te kunnen inschatten en te verwerken, doen zij er goed aan zich te bezinnen op hun samenwerking. Als dat nu de positieve vrucht mag zijn van de maatregelen door de overheid, dan kan het intermediair verzekerd blijven van een goede boterham. Niet defensief opereren, maar kiezen voor het offensief: de consument doordringen van de toegevoegde waarde van het intermediair en zijn risicodragers. Dát voorkomt dat de consument steevast naar de goedkoopste aanbieder zal lopen. Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.