nieuws

Loyson: ‘Beleggingspolis ten dode opgeschreven’

Archief

“De beleggingsverzekering in zijn huidige vorm is ten dode opgeschreven. Verzekeraars die geen garantieverzekeringen meer sluiten, gokken op het verkeerde paard.” Dit zegt Pieter Loyson, directeur van de traditionele levensverzekeraar Onderlinge ‘s-Gravenhage.

Loyson poneerde zijn gedurfde, maar niet geheel van eigen belang gespeende, stelling tijdens een congres over de toekomst van de beleggingsverzekering, georganiseerd door Watson Wyatt Brans & Co. “Ik heb verzekeraars toegejuicht die zeiden alleen nog maar unit-linkedverzekeringen te gaan verkopen. Dat is alleen maar goed voor ons”, aldus Loyson, die eigenlijk geen enkel voordeel ziet in een beleggingsverzekering. “Mijn visie is dat je risico’s afdekt bij een verzekeraar, waarbij je garanties hebt over de uitkomsten. Voor risicovolle vermogensvorming wend je je tot een vermogensbeheerder.”
Volgens Loyson is een bijkomend probleem van de beleggingspolis de hoge kosten in vergelijking met rechtstreekse beleggingen. “De financiële markten zullen steeds transparanter worden. En volledige transparantie betekent het einde van de beleggingsverzekering. Om concurrerend te blijven, zal de marge drastisch naar beneden moeten, naar 1% of zo. En alleen de top van de markt is in staat dat te doen. Middelgrote en kleine verzekeraars kunnen niet zelf een kostenverslindend apparaat voor vermogensbeheer op de been houden.”
Substantieel
Loysons visie spoort behoorlijk met die van Anton Deppe van de afdeling Insurance Consulting van Watson Wyatt Brans & Co. Met behulp van enkele rekenvoorbeelden gaf Deppe aan dat een consument met een combinatie van bancair beleggen met separate risicodekking “substantieel meer terugziet van zijn inleg” dan bij een beleggingsverzekering. Een slecht voorteken voor de assurantiewereld nu er tussen producten van banken en verzekeraars steeds meer gelijkwaardigheid begint te ontstaan, zeker na introductie van het nieuwe belastingplan.
Deppe: “De nieuwe Code Rendement & Risico zorgt ervoor dat er volledige transparantie ontstaat over het traject van brutobeleggingsrendement naar nettopolisrendement. De marges worden blootgelegd en dat zal verzekeraars dwingen tot het verbeteren van hun tarieven. Dat zal onder meer leiden tot druk op de beloning voor het intermediair.”
Heil is er wellicht nog te verwachten van unit-linkedpolissen die bepaalde garanties inbouwen, bijvoorbeeld via het door Britten betitelde fenomeen smoothening. Daarbij geeft de verzekeraar de behaalde beleggingsrendementen niet direct door aan de polishouder, maar zet die opzij in een apart potje. Later in de looptijd van de polis kan, in jaren van dalende beurskoersen, uit dit potje geput worden. Zelfs Loyson ziet hier nog wel brood in: “Het is een kans voor verzekeraars om zich te onderscheiden van banken”.
Casino
In de afsluitende discussie mochten de panelleden Loyson, Ivo Valkenburg (Wildbaan Groep), Rob Goedhart (Consumentenbond) en Joanna Hildering (Van Nierop) zich verder uitspreken over de voorlichting aan consumenten. Volgens Wildbaan-directeur Valkenburg is het daar, ondanks de geboekte progressie in de afgelopen jaren, niet best mee gesteld. “Voor tussenpersonen zijn beleggingsverzekeringen nog altijd niet vergelijkbaar, laat staan voor consumenten. Terwijl de Engelse praktijk uitwijst dat het geen enkel probleem hoeft te zijn: via internet kun je binnen een minuut vergelijkbare offertes opvragen van tientallen maatschappijen. Maar in ons land lijkt het erop dat we alles mogen vergelijken, behalve beleggingsverzekeringen.”
Namens Aegon-dochter Van Nierop bestreed Joanna Hildering, manager fiscaal juridische zaken, de visie van Valkenburg. “De transparantie is juist bij traditionele verzekeringen een probleem. In Nederland gaan we op een overdreven manier om met de bescherming van de consument. Die consument weet heel goed dat hij bij een beleggingspolis risico loopt, net zoals hij dat weet als hij een casino binnenloopt.” Die laatste vergelijking kwam Hildering overigens op hoongelach uit de Zeister Figi-zaal te staan. Consumentenbond-medewerker Rob Goedhart sloot daar direct op aan. “Misschien is het kopen van een verzekering van Van Nierop inderdaad vergelijkbaar met gokken in een casino, maar ik garandeer u dat een consument dat niet als zodanig ervaart. Consumenten denken bij verzekeraars aan zekerheid, zeker als die termen als ‘sparen’ en ‘spaarplan’ gebruiken.”
Watson-medewerker Deppe stipte in zijn presentatie nog een heikel punt in de communicatie over risico’s aan. “Consumenten lopen bij een beleggingsrisico niet alleen het risico van de beleggingen. Er is ook nog een kosten- en sterfterisico, doordat menig maatschappij gedurende de looptijd de kostenstructuur wijzigt of de sterftetafel aanpast. Dat risico wordt zeker niet aan de klant verteld.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.