nieuws

Kopstuk

Archief

Op het jubileumcongres van ‘zijn’ NVA neemt Jan Weitenberg afscheid als voorzitter

Na een gedwongen uitstel – in verband met het vertrek vorig jaar van Hans Scheffer als directeur – verliest de NVA in september haar tweede én laatste kopstuk. Het zal wel even wennen zijn voor de bedrijfstak. Zonder iemand te kort te willen doen, is het gezicht van de NVA lang bepaald door Weitenberg en Scheffer. Tegenstanders zagen met name in Weitenberg de vleesgeworden NVA die zich soms liet verleiden tot bombastisch taalgebruik, niet in het minst aan het adres van zusterorganisatie NBvA. Berucht is het NVA- persbericht over de ‘vredesbesprekingen’ met NN na het bekend worden van de fusie met de Postbank eind 1991. Daarin werd de NBvA te kijk gezet als ‘de bond voor kleinere tussenpersonen’. Voorstanders loven Weitenberg om zijn grote inzet voor de NVA. Waar vindt men nog mensen die zich bijna veertien jaar lang, drie dagen per week, opofferen voor de belangenbehartiging van een vereniging? Niet binnen de NVA, want het was een publiek geheim dat Weitenberg veel eerder had willen aftreden. Er was echter geen capabele opvolger beschikbaar. Niet één lid kan het zich kennelijk (financieel) permitteren het roer van zijn bedrijf uit handen te geven in ruil voor de voorzittershamer. Het alternatief, het aantrekken van een beroepsvoorzitter, is niet alleen eigentijds maar ook bittere noodzaak. Alleen zo kan de bestuurskracht en slagkracht van de standsorganisatie worden vergroot. Tevens kan een beroepsvoorzitter makkelijker aansprakelijk worden gehouden voor zijn handelen dan een – met alle respect – goedwillende amateur die dit werk erbij moet doen. Ironisch genoeg, volgt de NVA daarin het voorbeeld van de NBvA die al in 1990 de noodzaak onderkende van een full-time voorzitter. Op korte termijn zal het aantrekken van een beroepsvoorzitter door de NVA geen uitwerking hebben op de verhoudingen met de NBvA. Echter, op langere termijn kan een externe, neutrale voorzitter de aangewezen figuur zijn om de weg vrij te maken naar nauwere samenwerking of zelfs een fusie. Immers, na het geruchtmakende Nipo-onderzoek in 1995 dat een fusie van NVA met NBvA beoogde te forceren, lijkt de tijd nu meer rijp voor toenadering. De cultuurverschillen tussen NVA en NBvA zijn aan slijtage onderhevig, mede door de komst van een jongere generatie bestuursleden. Ook de samenstelling van de achterban verandert: enerzijds door afname van het aantal captives en banken bij de NVA, en anderzijds door een groeiende stroom van NBvA-kantoren met één of meer provinciale volmachten. In zijn nieuwjaarstoespraak van 1996 riep beroepsvoorzitter Alexander van Voorst Vader (NBvA) de bedrijfstak op mee te werken aan ‘beheersbare verandering op vele fronten’, in het besef dat onderlinge samenwerking en communicatie bepalend zijn voor de concurrentiepositie van het intermediair. Het is de hoogste tijd dat woorden nu eens in daden worden omgezet. Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.