nieuws

Keuring

Archief

Verzekeraars hebben in de afgelopen jaren vergeefs te hoop gelopen tegen de Wet op de Medische Keuringen

Nu de wet er is, is op zich logisch dat zij met maatregelen komen. Immers, het recht op risicobeoordeling van pensioenverzekerden is hen ontnomen. Tot voor kort gaven gezondheidsvragen en een medische keuring verzekeraars een indicatie over het gezondheidsrisico van de verzekerde. De waarde van zo’n ‘momentopname’ mag overigens niet worden overschat. De Gezondheidsraad merkte eind 1994 naar aanleiding van een onderzoeksrapport van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieuhygiëne al op dat “de voorspellende waarde van de medische keuring klein is”. Om het risico van ‘brandende huizen verzekeren’ in te dammen, hebben diverse verzekeraars besloten tot een premieverhoging. Dit is nog te billijken. In veel mindere mate geldt dit voor het ‘schild’ van de wachttijd waarnaar sommige maatschappijen hebben gegrepen. Het kan niet zo zijn dat een verzekerde of diens nabestaanden per definitie één tot vijf jaar geen recht op uitkering hebben bij overlijden of arbeidsongeschiktheid door ziekte. De praktijk zal leren of schrijnende gevallen tussen de wal en het schip gaan vallen. Het leggen van de bewijslast bij de verzekeraar – het aantonen van het verband tussen voorval en een bij aanvang van verzekering bestaande aandoening – oogt sympathieker, maar is principieel net zo onjuist. De houding van ABN Amro Leven of Zurich is in dit geval meest zuiver: je verzekert, of je verzekert niet! Het laten machtigen van verzekeraars tot het inzien van een medisch dossier indien er vermoeden bestaat dat een ‘brandend huis’ is verzekerd, gaat misschien niet in tegen de letter maar toch zeker tegen de geest van de wet. Verzekerden zullen deze handelwijze beschouwen als een medische keuring achteraf. Toch wil het Verbond van Verzekeraars dit advies aan de leden uitbrengen en zelfs uitbreiden tot álle levensverzekeringen. De artsen hebben aangegeven in incidentele (fraude)gevallen te zullen meewerken aan een inzagerecht, maar weigeren terecht een blanco volmacht af te geven. In conflictsituaties is de verzekeraar dus aangewezen op de rechter. Zo niet Hooge Huys, die weigert uit te keren zonder inzage te hebben gehad in het medisch dossier en de nabestaanden van verzekerde met de taak opzadelt langs juridische weg de arts tot inzage te dwingen. Dit is weinig klantvriendelijk en richting artsen ethisch twijfelachtig. Verzekeraars mogen zich wapenen tegen de nadelige gevolgen van de Wet op de Medische Keuringen. Er zullen weinig politici of consumenten zijn die hen dat recht zullen betwisten. Evenwel zal het zaak zijn om daarbij gebruik te maken van reguliere middelen. Want verzekeraars dienen te beseffen dat ook zij permanént aan een keuring door de consument zijn onderworpen. Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.