nieuws

‘Jouw solidariteit is de mijne niet’

Archief

OPEN FORUM LET OP: de eerste reeks antwoorden is van Van Schijndel, de tweede reeks van Bob van den Berg. Opmaken: links vschijndel, midden de vragen en rechts bob vd Berg

Indien het Legal & General te doen is geweest om met de introductie van een prettig geprijsde overlijdensrisicoverzekering voor hogere inkomensgroepen koste wat kost publiciteit te genereren, dan kan men in Hilversum spreken van een geslaagde missie. Vanuit de samenleving klinkt echter kritiek op het product en de meeste collega-verzekeraars zetten vraagtekens bij het zogeheten ‘elitetarief’ van L&G. Om de ontstane solidariteitsdiscussie van brandstof te voorzien, legden wij een aantal stellingen voor aan criticus Piet van Schijndel, topman van Interpolis, en aan L&G-directeur Bob van den Berg. (van schijndel)
Een tarief waarbij rijkdom wordt beloond, is inderdaad ongewenst. Dat druist in tegen mijn gevoel voor solidariteit. Premiedifferentiatie kan in principe alleen door de beugel als mensen verantwoordelijk kunnen worden gesteld voor hun daden of omstandigheden. De actie van Legal & General doet het aanzien van onze branche geen goed. Bij dit soort zaken moeten we ook als verzekeraars maatschappelijk stelling nemen.
Mee eens. Bij onveilig autorijden, roken of vandalisme ligt het helder. Maar bij rijk of arm is dat niet het geval. Dit soort discussies wordt ook actueel bij de gentechnologie, waarbij erfelijke ziekten vroeg te ontdekken zijn. Ik vrees dat zonder solidariteit dergelijke – potentieel dure – klanten worden uitgesloten.
Er blijkt dus een grijs gebied te zijn waarbij er twijfel is. En dan pleit ik voor terughoudendheid. Onder het motto ‘Bij twijfel niet inhalen’ heeft het handhaven van de solidariteit dan mijn voorkeur.
In principe mee eens. Ik realiseer me dat ook Interpolis vrouwen minder premie in rekening brengt, omdat zij langer leven. Maar ik ben de eerste om toe te geven dat geslacht niets van doen heeft met bewust handelen. Ik kan me voorstellen dat dit aspect in de hele discussie wordt meegenomen.
Ik zou daar diep over moeten nadenken. Overigens zie ik hier ook een rol weggelegd voor de tussenpersoon, want die bepaalt immers mede het aanzien van onze branche. De tussenpersoon moet zich principieel afvragen of hij een dergelijk tarief wel wil aanbieden. Hij moet het zeker niet klakkeloos doen.
Geen sprake van. Ik ben juist blij met hun reactie, zoals ik dat uiteraard ook ben met de reactie van de Consumentenbond. Het Actuarieel Genootschap maakt deel uit van de maatschappij en mag zich dus mengen in deze discussie. Dat moeten ze bij dit soort zaken juist meer doen.
Klopt. Er is een einde aan premiedifferentiatie. Als we te ver doorgaan met het inschatten van risico’s, betaalt uiteindelijk iedereen zijn eigen premie en houdt het verzekeringsvak op.
Pikant is overigens de volgende vraag: als het zo is dat de rijken korting krijgen op hun risicoverzekering omdat zij langer leven, krijgen armen dan korting op hun pensioenverzekering? Zij leven immers niet zo lang als de rijken. Het verbaast mij dat deze vraag niet is gesteld. Ik had nog respect gehad voor Legal & General als zij er eerlijk een tariefsverhoging voor de rijken voor hun pensioenpolis bij hadden vermeld. Dan waren ze tenminste flink geweest.
Ik hoop en verwacht het niet. Let wel, ook ik heb niet alle antwoorden. Daarom pleit ik ervoor de kwestie nadrukkelijk aan de orde te stellen. Niet alleen als verzekeraars onderling, maar ook in onze dialoog met de maatschappij. Ik vind het belangrijk dat we hier een breed publiek bij betrekken. (dez FACULTATIEF)
Elke maatschappij voert zijn eigen beleid. Het is niet de taak van het Verbond om leden tot de orde te roepen. Wel kan het Verbond een rol spelen bij de organisatie van het brede debat waarover ik bij de vorige vraag sprak. Duidelijk is overigens dat de communicatie tussen verzekeraars zelf een stuk beter zou kunnen. Nu lees ik nog te vaak in de krant wat een collega gaat doen. (BOB VD BERG:)
Oneens. Verzekeringsmaatschappijen hebben de primaire taak om te komen tot het vaststellen van de juiste premie voor het juiste risico bij relevante groepen van verzekerden. Het bedrijven van inkomenspolitiek is geen taak van verzekeringsmaatschappijen.
Voor sociale verzekeringen is dit een juist standpunt. Maar niet voor particuliere verzekeringen. Iemand kan bijvoorbeeld niets doen aan zijn of haar leeftijd. Het is evident dat dit feit wel een relevante factor is bij het bepalen van de hoogte van de verzekeringspremie. Gaan wij dit ontkennen, dan keren wij terug naar de periode van voor Johan de Witt.
Inderdaad. En daarom is de stelling onhoudbaar.
Natuurlijk maak ik daar gebruik van. Op de eerste plaats omdat ik vertrouwen heb in mijn adviseur. Daarnaast: waarom zou ik een verzekeraar meer betalen dan ze nodig hebben om het risico te verzekeren? Bij Legal & General blijven de mensen die niet in aanmerking komen voor het nieuwe tarief gewoon hetzelfde betalen als voorheen. En indien zij niet roken, betalen zij substantieel minder dan bij de meeste andere maatschappijen.
Oneens. Het Actuarieel Genootschap mag net als ieder ander een oordeel hebben over de wenselijkheid van een bepaalde ontwikkeling. Wél had men duidelijker een scheiding moeten aanbrengen in feiten en meningen. Bijvoorbeeld door te zeggen: Actuarieel kloppen de uitgangspunten. Maar het feit dat een verzekeringsmaatschappij dit vertaalt naar doelgroepbenadering vinden wij ongewenst. De mening respecteren wij. Wij denken hier echter anders over.
Onzin. De basis kan toch niet zijn dat wij verzekerden duizenden guldens meer laten betalen dan nodig is?
Dat is best mogelijk. Er zijn trouwens weinig maatschappijen die zich specifiek richten op het verzekeren van mensen met hogere inkomens. In 1984 heeft Legal & General het niet-rokerstarief ingevoerd. Een kind weet dat roken het risico van voortijdig overlijden extreem verhoogt. De meeste maatschappijen interesseert dat niet en hanteren voor rokers en niet-rokers dezelfde tarieven. Legal & General vindt dit onjuist. En ook hier kiezen wij er voor om de juiste premie te vragen voor het juiste risico. (laatste facultatief)
Nederland is geen eiland meer. Door de invoering van de euro en de toename van het Internet-gebruik zullen verzekeringsmaatschappijen zich steeds minder kunnen veroorloven om voor groepen verzekerden een te hoge premie te berekenen gelet op het risico van die specifieke beroepsgroep. Eenvoudigweg omdat verzekerden zich dan naar die verzekeringsmaatschappij zullen wenden die hen wel fair behandelt. Ook wanneer deze verzekeraar buiten Nederland is gevestigd. Ingrijpen door het Verbond zou daarom onlogisch zijn. Er is geen reden voor en vanuit mededingingsrechtelijk oogpunt verboden. (in het midden) Het door Legal & General ingevoerde ‘elitetarief’ is maatschappelijk ongewenst. Een verzekeraar zou niet aan premiedifferentiatie moeten willen doen op basis van situaties waar de verzekerde zelf nauwelijks of geen invloed op heeft. Indien voorgaande redenering juist is, dan zouden eigenlijk ook de bestaande verschillen in premie tussen overlijdensrisicoverzekeringen voor mannen en vrouwen afgeschaft moeten worden. Als m’n tussenpersoon mijzelf – als vermogende – het goedkope tarief van Legal & General zou aanbieden, dan weet ik niet zeker of ik daar – uit principieel oogpunt – gebruik van zou maken. De door het Actuarieel Genootschap geuite zorg over het tarief van Legal & General is ongepast. Met de invoering van het ‘elitetarief’ doet Legal & General de basis onder het verzekeringsbedrijf wankelen. Het initiatief van Legal & General zal weinig of geen navolging in de branche vinden. Het zou goed zijn als het Verbond van Verzekeraars zou ingrijpen en Legal & General tot de orde riep.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.