nieuws

Helft Brits verzekeringspersoneel maakt zich zorgen over baan

Archief

Uit een grootscheeps salarisonderzoek van het Engelse verzekeringstijdschrijft Post Magazine blijkt dat de helft van het verzekeringspersoneel zich zorgen maakt over zijn baan. Bijna drie van de tien medewerkers geeft aan binnen een jaar van werkgever te veranderen. Verder blijkt dat de overgrote meerderheid (85%) meer uren werkt dan waarvoor hij wordt betaald.

Van het Britse verzekeringspersoneel zegt maar liefst 95% last te hebben van stress; één op de zes zelfs elke dag. Ongeveer 70% is desondanks tevreden over het salaris; 5% voelt zich zwaar onderbetaald. Verder blijkt dat verzekeringsmedewerkers per jaar gemiddeld 40% meer verdienen dan de doorsnee Britse werknemer.
Dit zijn enkele van de uitkomsten van het onderzoek dat Post Magazine samen met AXA Insurance begin dit jaar heeft gehouden onder de medewerkers in de Britse verzekeringsbranche. Het is voor de eerste keer dat in Groot-Brittannië op een dergelijke grote schaal onderzoek is gedaan naar inkomen, secundaire arbeidsvoorwaarden en persoonlijke beleving van de werknemers bij verzekeraars, makelaars en andere intermediairbedrijven. Het is de bedoeling dat dit onderzoek een jaarlijks vervolg krijgt.
Onzekerheid
Een van de meest in het oog springende uitkomsten van het onderzoek is de grote mate van onzekerheid bij het Britse verzekeringspersoneel over de werkgelegenheid. Net iets meer dan de helft (51%) geeft aan zich zorgen te maken over het behoud van zijn of haar baan. Maar liefst 6% zegt zelfs constant in spanning te leven uit angst zijn baan te verliezen; 18% soms.
Voornaamste redenen voor de vrees overbodig te raken, zijn de vele fusies en overnames in de verzekeringswereld van de laatste tijd. Onder de 49% van de respondenten die zich geen zorgen zegt te maken over de eigen werkgelegenheid, zitten relatief meer medewerkers van makelaars (58%) dan personeel van verzekeraars (40%).
Uit het onderzoek komt zoals gezegd naar voren dat de overgrote meerderheid van het verzekeringspersoneel (85%!) veel langer werkt dan het aantal uren waarvoor ze betaald krijgen. Zo heeft 61% van de werknemers officieel een 35-urige werkweek, maar slechts 7% werkt dat aantal uren. Maar liefst 59% maakt werkweken tussen de 41 en 60 uur, terwijl slechts 3% dat op contractuele basis doet. Een zelfde percentage werkt wekelijks zelfs meer dan 60 uur.
Naarmate men langer in de branche werkzaam is, zijn werknemers meer bereid over te werken. Van hen die minder dan vijf jaar in de sector werken werkt 60% langer dan overeengekomen; van hen die 5-10 jaar actief zijn is dat 74%, bij 10-15 jaar 79% en bij meer dan 15 jaar zelfs 82%. Een verklaring hiervoor zou kunnen zijn dat naarmate men ouder wordt medewerkers doorgaans op een hoger managementniveau werkzaam zijn met meer verantwoordelijkheden. Zo heeft iets meer dan een kwart van het personeel tot en met 25 jaar een managementfunctie; bij 56-jarigen en ouder is dat bijna 80%.
Stress
Nederlanders staan bekend om hun korte, eenvoudige lunch. Engelsen hebben de naam hier meer tijd voor vrij te maken, maar dat blijkt niet helemaal de realiteit te zijn. Slechts 29% neemt elke dag de tijd voor de lunch. Eén op de zes werknemers werkt elke dag gewoon door tijdens de middag en neemt genoegen met een simpel broodje; 19% komt slechts één keer per week aan een goede lunch toe en 17% twee dagen per week.
Angst voor ontslag, lange werkdagen en nauwelijks tijd voor de lunch; factoren die aangeven dat de werkdruk in Brits verzekeringsland aan de hoge kant is. Dat verklaart wellicht ook het grote aantal respondenten – maar liefst 95%! – dat aangeeft op hun werk last te hebben van stress. Eén op de zes werknemers zegt zelfs dagelijks hiervan hinder te ondervinden en een derde twee tot drie dagen per week. Meer dan de helft van de ondervraagden (52%) zien in sociale contacten met familie en vrienden de beste remedie hiertegen, iets minder dan de helft (48%) gaat de stress te lijf door lichaamsbewegingen; 38% ontspant door korte of langere vakanties. Opmerkelijk is het grote percentage respondenten dat zijn ontspanning zoek in minder gezonde middelen als alcohol (33%) en nicotine (11%). Een kleine 10% van de ondervraagden zegt geen ‘stressbeperkende’ activiteiten te ondernemen; daarentegen geeft 36% aan er drie of meer te hebben.
Salariëring
Een belangrijke reden voor het onderzoek was een inzicht te krijgen in de salariëring van het Britse verzekeringspersoneel. Dat ligt met gemiddeld £ 33.000 (ca ( 117.000) ongeveer 40% hoger dan het landelijk gemiddelde van £ 23.500. Driekwart van de verzekeringsmedewerkers verdient tussen de £ 15.000 en £ 45.000; 9% verdient minder, 17% meer. Slechts 3% ontvangt meer dan £ 75.000.
Het onderzoek toont een duidelijke link tussen salaris en het aantal jaren werkzaam binnen de verzekeringsbranche. Hoe langer in de branche actief, des te hoger het salaris. Vrouwen (26% van de verzekeringspopulatie) verdienen doorgaans minder dan mannen. Niet vanwege hun sekse, maar omdat zij in het algemeen jonger zijn dan mannen, minder werkervaring in de branche hebben en mede daardoor minder vaak in aanmerking komen voor managementfuncties. Bij gelijke functies verdienen mannen en vrouwen doorgaans evenveel.
Bonussen spelen een belangrijke rol in de Britse verzekeringsbranche. Maar liefst 61% van de medewerkers komt naast het salaris in aanmerking voor een of andere bonus. Voor 13% bedraagt die bonus tussen de 1 en 5% van hun jaarsalaris en voor eveneens 13% tussen de 6 en 10%. Slechts 2% kan de helft of meer van zijn basissalaris aan bonus bijverdienen.
De praktijk van alledag laat echter iets anders zien. Maar liefst 78% kreeg het afgelopen jaar niet de maximale bonus waarvoor het in aanmerking komt. Eén op de zeven medewerkers kreeg zelfs helemaal niets. Een kwart ontving een bonus tussen de 1 en 5% en 23% tussen de 6 en 10%, 6% tussen de 11 en 15% en 5% tussen de 16 en 20%. Eén op de negen werknemers behaalde een bonus van meer dan 20% bovenop zijn jaarsalaris.
Het overgrote deel van het Britse verzekeringspersoneel is tevreden tot zeer tevreden over zijn of haar salariëring. Circa 45% zegt tevreden te zijn, 19% vindt zich goed beloond en 5% zelfs zeer goed beloond. Daar staat tegenover dat bijna eenderde ontevreden is over het salaris: 27% vindt zich onvoldoende beloond, 5%procent voelt zich zelfs zwaar onderbetaald.
Extra voorzieningen
Ook over de secundaire arbeidsvoorwaarden hebben de verzekeringsmedewerkers in Groot-Brittannië in het algemeen niet echt te klagen. Slechts 8% heeft geen enkele extra voorziening. Wel zijn medewerkers van verzekeraars op dit gebied doorgaans beter af dan het personeel bij intermediairbedrijven. Zo hebben zij twee keer zo vaak een bedrijfspensioen (zonder eigen bijdrage) en krijgt eenderde korting op de hypotheek, iets dat bij intermediairbedrijven niet of nauwelijks voorkomt.
Een ziektenkostenverzekering is in de branche de meest geboden secundaire arbeidsvoorwaarde: 51% van de respondenten heeft die. Op de tweede plaats komt het pensioen van de zaak (zonder eigen bijdrage) met 43%, gevolgd door een auto van de zaak en/of een kilometer- of benzinevergoeding (elk 39%) en een levensverzekering met 38%. Iets minder dan eenderde krijgt van zijn werkgever een financiële bijdrage in zijn aanvullende pensioenvoorziening. Andere veel voorkomende extra’s zijn aandelen van het eigen bedrijf (31%), (mobiele) telefoon voor eigen gebruik (29%), winstaandeel (28%), bedrijfskantine (22%) en hypotheekbijdrage (19%).
Ook qua vakantiedagen zijn de meeste assurantiemedewerkers niet slecht af. Maar liefst 98% van de medewerkers bij verzekeraars en 78% van het personeel bij intermediairbedrijven krijgen meer dan de verplichte twintig vakantiedagen: 47% heeft tussen de 21 en 25 vakantiedagen en 36% zelfs meer dan 25 dagen.
Opleidingswens
Een en ander neemt niet weg dat medewerkers bij zowel intermediair als verzekeraars nog wel de nodige wensen hebben voor hun werkgevers, vooral op het gebied van meer vakmatige opleidingen en gerichte (vaardigheids)trainingen. Zo geeft 29% aan in het afgelopen jaar geen enkele cursus of training te hebben gevolgd. Om hun werk naar behoren te kunnen (blijven) uitoefenen achten negen van de tien respondenten minstens één bepaalde opleiding nodig, 47% twee en 15% zelfs drie. De grootste opleidingsbehoefte ligt op het vlak van IT en automatisering (43%), terwijl 36% aangeeft een specifieke verzekeringsopleiding te willen volgen en 31% een e-businesstraining. Iets minder dan 30% zegt behoefte te hebben aan een managementcursus.
Kritiek is er ook op het ontbreken van flexibele werktijden. Tweederde van de bedrijven heeft die (nog) niet en slechts 2% geeft aan hier het komende jaar mee te komen. Verder is er kritiek op de geringe toepassing van beoordelings- en salarisgesprekken. Slechts 37% krijgt elk jaar een dergelijke beoordeling, de rest niet (22%) of niet op vaste tijden. Opvallende uitkomst van het onderzoek is voorts dat 91% van de medewerkers bij verzekeraars jaarlijks een salarisaanpassing krijgt – een groot aantal zelfs twee keer per jaar – tegen 65% bij makelaars en 68% van het personeel bij overige intermediairbedrijven.
Interessant werk
Aan de medewerkers van verzekeraars en makelaars is ook gevraagd wat ze het belangrijkste in hun baan vinden. Verrassenderwijs werd daarbij niet het salaris het vaakst als eerste genoemd maar ‘interessant werk’ (68%). Een prettige werkomgeving met een leuk en goed team aan collega’s (63%) kwam op de tweede plaats en werk dat het best aansluit bij de eigen capaciteiten (62%) werd als derde genoemd. De beloning komt met 58% op de vierde plaats, gevolgd door erkenning en waardering (56%) en uitdagend werk (54%). De omvang van een bedrijf, door de werkgever geboden sociale activiteiten, status van de functie en – wellicht verrassend – ook secundaire arbeidsvoorwaarden worden als de minst belangrijke factoren ervaren en scoren allemaal minder dan 10%.
Ondanks de grote tevredenheid geeft een opvallend hoog percentage van de Britse verzekeringspopulatie (29%!) aan binnen een jaar van werkgever te veranderen. Hiervan zoekt slechts 6% zijn heil buiten de branche. Eén op de vijf medewerker voert als reden voor zijn gewenste overstap aan elders promotie te kunnen maken en eveneens 20% verandering van zijn carrièrepad. Iets minder medewerkers (18%) noemt gedwongen ontslag als oorzaak, terwijl 17% elders een beter aanbod denkt te kunnen krijgen. Slechts 14% zegt om financiële redenen te vertrekken. Hoe korter men in de branche actief is, des te groter de kans dat men naar een andere werkgever uitkijkt: 43% van de mensen die minder dan vijf jaar werkzaam in verzekeringsland wil van baan veranderen tegen 21% van degenen die al twintig jaar in de sector actief zijn.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.