nieuws

‘Gevoelens van onmacht bij examenkandidaten…’

Archief

Op het artikel van de heer R. Goedhart in AM nr 8 over het examen Pensioenpraktijk wil ik graag reageren. Ik heb begin 1993 deelgenomen aan het examen Pensioenpraktijk I en zakte ervoor.

Niet getreurd. De manier waarop de examenvragen waren gesteld, vond ik erg theoretisch, hetgeen ik niet had verwacht. Ik dacht nu te weten wat er van de examenkandidaten verwacht werd, en ging mijn manier van studeren daarop aanpassen.
Vervolgens heb ik in mei 1993 examen gedaan voor Pensioenpraktijk II. Gelukkig slaagde ik hiervoor meteen. Naar mijn gevoel had ik ’t examen heel goed gemaakt. Ik had op z’n minst een 8 verwacht. Het eindcijfer 7 viel me dan ook een beetje tegen. Een kniesoor die daar op let: geslaagd is geslaagd, en het is belangrijker de stof onder de knie te hebben dan een mooi eindcijfer te hebben behaald.
Daarna heb ik me weer aangemeld voor Pensioenpraktijk I. Daarvoor heb ik op 21 oktober 1993 nogmaals examen gedaan.
Een eindcijfer 8 verwachtte ik dit keer niet, maar ik had toch zeker ’t gevoel dat ik geslaagd was. Ondanks het feit dat enkele vragen mij ‘onzinnig, niet praktisch en onduidelijk’ hadden geleken.
Ik was zeer verbaasd dat ik zakte, met het cijfer 4. Ik ben naar Utrecht gereden om de examenstukken te kunnen inzien, om eventueel bezwaar te kunnen maken. Vervolgens heb ik inderdaad protest ingediend, tegen de waardering die mijn werk had gekregen.
In antwoord daarop kreeg ik een brief van 08-02-1994 van de SEA met een nieuwe beoordeling, die het eindcijfer corrigeerde tot 5; niet voldoende dus om te slagen.
De eerste regel van deze brief verbaasde mij enigszins. De SEA schreef het volgende: “Uw kritiek bestaat slechts uit het claimen van een hoger puntentotaal van beweringen goed en fout”.
Betekent dit, dat ik ook bezwaar had kunnen maken tegen de manier van vragenstelling op zich? Zou ik dan wellicht een hoger cijfer toegekend hebben gekregen?
Ik had in ieder geval intussen mijn buik vol van het hele ‘Examen Pensioenpraktijk’-gedoe, en had geen zin om op deze manier nogmaals te proberen te slagen.
Het artikel van de heer Goedhart vertaalde heel goed de gevoelens van onmacht van de examenkandidaten. Een goed puzzelaar kan misschien goed scoren, doch heeft een dergelijke vraagstelling nog met de praktijk te maken?
De datum van beroep tegen de beslissing van de examencommissie is inmiddels ruim verstreken, dus voor mij zal de uitslag niet meer gewijzigd kunnen worden, helaas.
Ik hoop dat mijn reaktie ertoe bijdraagt dat de toekomstige examenkandidaten een eerlijke, reële kans van slagen krijgen.
Jeanne Kohlmann
De Bruin Verzekeringen, Uden

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.