nieuws

‘Gemiste kans voor NVA, NBVA en Verbond’

Archief

Op de voorpagina van AM 13 stond een artikel over het rapport Marktwerking, Deregulering en Wetgevingskwaliteit (MDW). Een verbijsterend rapport, vindt PensioenPoint-directeur Jan van der Meer. De inhoud van het rapport ziet hij als een regelrechte aanslag op de positie van het intermediair en verzekeraars. Hij roept de brancheorganisaties op om actie te ondernemen.

In het artikel in AM 13 (21 juni) staat een reactie van het Verbond van Verzekeraars. Het Verbond is “zeer verbaasd” en merkt op dat Gidi en de financiële bijsluiter voldoende waarborgen bieden voor een goede marktwerking. Einde reactie.
Het rapport wordt blijkbaar terzijde gelegd door het Verbond, begrijp ik. Van de brancheorganisaties NVA en NBVA heb ik helemaal niets vernomen of gelezen in de vakpers. En dat is zorgwekkend.
Inmiddels heeft dit rapport, opgesteld door een werkgroep die bestond uit zeven ambtenaren en een wetenschapper, geleid tot concrete aanbevelingen die door het (vorige) kabinet op 17 juni 2002 naar de Kamer zijn gezonden. Hoe heeft het zo ver kunnen komen en waarom waren de brancheorganisaties en het Verbond er niet bij? Waarom zaten zij niet in die commissie? Waarom werden zij niet betrokken bij het samenstellen van het rapport en het opstellen van de aanbevelingen? Het gaat immers om de positie van verzekeraars en die van het vrije intermediair.
Eerste kosten
Het is hier niet de plaats om alle details van het rapport en de concrete aanbevelingen te bespreken. Ik zal me beperken tot de hoofdzaken. Kern van de zaak is de stelling van de werkgroep dat de markt voor levensverzekeringen geen transparante markt is: de markt is ondoorzichtig. Daardoor kan de consument niet eenvoudig van levensverzekeraar switchen, vooral bij risicoverzekeringen en beleggingsverzekeringen.
De oorzaak van deze intransparantie zijn de “overstapkosten”. Als de consument “overstapt” van de ene verzekeraar naar de andere, loopt hij tegen allerlei kosten aan. En daarom stapt hij niet over, stelt het rapport. De markt is dus niet transparant en dat is de schuld van de verzekeraars en hun intermediair. De overstapkosten worden namelijk veroorzaakt door de kosten van de verzekeraar en de kosten (=afsluitprovisie) van het intermediair. Deze kosten zijn er de oorzaak van dat de afkoopwaarde en de premievrije waarde in de eerste jaren zeer laag zijn. Het rapport stelt: “er moet een einde worden gemaakt aan de gevestigde praktijk om alle kosten voor een levensverzekering in de eerste jaren op de premies in te houden”.
Voor alle duidelijkheid licht het rapport nog even toe wat wordt bedoeld: “Kosten die de tussenpersoon en de verzekeraar gedurende de lange looptijd van de verzekering verwachten te maken, worden in de eerste paar jaren – voor veel consumenten ongemerkt – al in rekening gebracht en de consument die ondanks alles toch overstapt, is gedwongen verlies te nemen”.
Praktijkvreemd
Zo staan er nog meer opvallende en apert onjuiste premissen in het rapport. Uiteraard staan er ook juiste premissen en analyses in het rapport, maar in grote lijnen ademt het rapport de geest uit van leken en vooringenomen, praktijkvreemde ambtenaren. Resultaat is wel dat deze onzin tot concrete aanbevelingen van het kabinet aan de Tweede Kamer heeft geleid. De aanbevelingen komen er op neer dat het intermediair – verzekeraars worden niet genoemd – drie jaar de tijd krijgt om via zelfregulering de overstapkosten te verminderen en het liefst te elimineren.
Hoe moeten ze dat doen volgens de aanbevelingen? Wel door op fee-basis te gaan werken en de afsluitprovisie af te schaffen. Als dat niet gebeurt, worden verzekeraars verplicht om de hoogte van de afsluitprovisie in de bijsluiter te vermelden. De tekst staat ook al in de aanbeveling: “Uw tussenpersoon ontvangt een provisie van x euro die wordt ingehouden op uw betaalde premies en die mede verantwoordelijk is voor de verlaagde afkoopwaarden in de eerste jaren”.
En nu maar afwachten wat de politiek gaat doen? Neen, natuurlijk niet. Je weet nooit hoe lang zo’n rapport en die aanbevelingen blijven liggen, maar daar mag je als branche niet op speculeren. Nee, nu moet de branche aan de slag. De markt, en met name het intermediair, krijgt op grond van de aanbevelingen de mogelijkheid om binnen een periode van drie jaar de zaak zelf te regelen. Men heeft veel vertrouwen in het zelfregulerend vermogen van de branche. Het rapport stelt: “De intermediairs zijn de aangewezen persoon om deze intransparanties te elimineren”.
Brancheorganisaties
Nu moeten de brancheorganisaties dus het voortouw nemen. Al dan niet in overleg met het Verbond moet actie worden ondernomen. Mobiliseer de leden, organiseer bijeenkomsten, ga in discussie en zorg dat de zaken voor elkaar komen. Er moet worden voorkomen dat op grond van deze aanbevelingen het intermediair wordt gedwongen tot een fee-only-beroepsgroep, omdat afsluitprovisie wordt verboden of het bedrag moet worden opgenomen in de financiële bijsluiter, zoals het rapport voorstelt. Het professionele intermediair is zowel adviseur voor de cliënt als verkoper voor de verzekeraar. Wees daarover duidelijk in de communicatie naar de klant. Dan is een combinatie van fee en provisie geen probleem. De branche moet in het geweer komen. Brancheorganisaties, doe iets!

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.