nieuws

Gebonden openheid

Archief

De verzekeringsambtenaren van de Europese Unie in Brussel zijn klaar met een ontwerp-voorstel voor de toekomstige wetgeving ten aanzien van het intermediair

De meeste aspecten in dat ontwerp zullen in ons land weinig tongen en pennen in beweging brengen: onze Wabb heeft in Europa immers al sinds jaar en dag een voorbeeldfunctie. Weinig nieuws onder de zon dus, maar in de sfeer van de consumentenbescherming zijn wel enkele oude idealen afgestoft. Zo zou het binnen enkele jaren wettelijk verplicht moeten worden, dat de consument letterlijk op een briefje inzicht krijgt in de economisch-juridische positie van een assurantiebemiddelaar. Is hij een captive van een verzekeraar? Heeft een verzekeraar een substantieel belang in het assurantiekantoor? Of is de betrokken tussenpersoon misschien zelf (mede-)eigenaar van een verzekeringsmaatschappij? Het is terecht dat de consument weet of een tussenpersoon contractueel B al dan niet op grond van eigendomsverhoudingen – verplicht is een hoog percentage van de door hem gesloten verzekeringen bij een bepaalde maatschappij onder te brengen. De consument weet dan dat de kans zeer groot is dat hij een polis van de betrokken verzekeraar krijgt aangeboden en moet daar zelf maar zijn conclusies uit trekken. Echter, een onafhankelijke tussenpersoon kan in zijn vrije positie best 80% of meer bij een enkele maatschappij onderbrengen, zonder dat de consument dat weet. Destijds (1994) wilde onze regering in de Wabb opnemen, dat bekend moest worden gemaakt hoeveel productie de tussenpersoon bij diens favoriete maatschappij(en) onderbrengt. Dit element sneuvelde; onder meer omdat de controle erop een onmogelijke zaak leek. Aan dit aspect wordt in het jongste Europese ontwerp voorbijgegaan. Volgens het voorstel krijgt de consument evenwel een stok achter de deur aangereikt, omdat de tussenpersoon straks schriftelijk moet beargumenteren waarom hij een bepaald advies heeft gegeven. Daar kan de consument iets mee uitrichten, indien in enig stadium door neutrale deskundigen kan worden vastgesteld dat de tussenpersoon zich door (bonus)provisie heeft laten leiden, omdat hij, gemeten naar objectieve maatstaven, het bedoelde advies niet had mogen geven. De voorgestelde verplichte weergave van de eigendomsverhoudingen is ook interessant in relatie tot het plan van de NVA om haar identiteit te gaan beperken van ‘professioneel en onafhankelijk’ tot louter ‘professioneel’. Momenteel wordt een aantal NVA-captives gedwongen een rol te spelen: ze moeten naar de consument toe de schijn ophouden onafhankelijk te zijn. Goede wetgeving (en dito controle) kan voor die kantoren min of meer een verlossing betekenen. Maatschappijen die assurantiekantoren bezitten, zullen moeten gaan overwegen wat wijsheid is. Wat zijn de mogelijke effecten als consumentenorganisaties ruimschoots publiciteit geven over ‘geknechte’ tussenpersonen? Maar in een tijd waarin wij na affaires als gekke-koeien en dioxinekippen de slager en de poelier gewoon blijven platlopen, hoeft de bedrijfstak geen angst te hebben voor dergelijke wetgeving. Richard Vroom

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.