nieuws

Fraudepreventie

Archief

De uitspraak van de Raad van Toezicht Verzekeringen dat verzekeraars de goede naam van de bedrijfstak niet schaden door partiële fraude af te straffen met afwijzing van de gehele claim, heeft voor veel commotie gezorgd

De verzekeraars – en met name het Verbond dat onderdak biedt aan de Raad van Toezicht (wanneer verandert dat?) – kregen er van langs met alle stereotiepe (voor)oordelen. Principieel is er niets mis met de reactie van verzekeraars naar aanleiding van de uitspraak van de Raad van Toezicht. Een keiharde aanpak van (een poging tot) verzekeringsfraude is broodnodig. Het blijven vergoeden van alle schade, ook bij partiële fraude, is min of meer een uitnodiging aan (kwaadwillende) verzekerden om onder frauduleuze voorwendselen hun legale schadeclaim op te rekken onder het motto: niet geschoten, is altijd mis. De commotie die hierover is ontstaan, verraadt het (verkeerde) denken bij de gemiddelde consument. Afwijzing van de claim om “een onjuist detail” wordt als grof schandaal ervaren, maar misleiding van de verzekeraar wordt door de vingers gezien. De achterliggende gedachte is: het oplichten van verzekeraars (evenals overheid en fiscus) moet kunnen, want ze hebben toch genoeg geld. Gehaaide fraudeurs kunnen her en der zelfs rekenen op applaus! Mogen verzekeraars daarom louter volstaan met een verharding van de schaderegeling? Nee dus. De maatschappijen zullen zich meer dan ooit rekenschap moeten geven van een maatschappelijk verantwoord ondernemen. Dat houdt in, dat zij meer aan fraudepreventie moeten (gaan) doen. Niet langer polissen maken die door hun complete dekking automatisch uitnodigen tot fraude en ophouden met het voeren van een ontmoedigingsbeleid bij de schaderegeling. Te vaak traineren maatschappijen hun schadeafhandeling in de hoop dat verzekerden vanzelf zullen afhaken. Zulke schadebeperking is een investering in het denken van de consument dat het legitiem is om verzekeraars later weer eens terug te pakken. Bovenal zullen verzekeraars en tussenpersonen meer moeten gaan doen aan hun administratie en communicatie, zoals ook de Ombudsman Verzekeringen in zijn jaarverslag schrijft. De basis voor een goede communicatie is een adequate dossiervorming, vanaf aanvraagformulier tot polis en vanaf schadeformulier tot schadeafhandeling. Als verzekeraars dan ook nog leren hun verzekerden periodiek in te lichten over het verloop van de schaderegeling, zal dat veel onnodige teleurstelling over het afwijzen van een claim voorkomen. Wim Abrahamse wabrahamse@kluwer.nl

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.