nieuws

Een onzalig plan

Archief

“In het interview in AM nr. 23 pleit de heer Blees voor afschaffing van verhaal door particulieren en overheid op de onbekende dader. De begrippen ‘gul’ en ‘moeite hebben met de overheid in de rol van een slachtoffer’ vallen.

Iemand rijdt een geparkeerde auto aan. Nette man, dus hij stopt een briefje achter de ruitenwisser. Uiteindelijk betaalt de verzekeraar de schade van de schadelijdende partij. Er is dus recht gedaan.
Nu maakt deze persoon zich ijlings uit de voeten. In het door Blees wenselijk geachte systeem blijft de schadelijdende partij met de schade zitten. De lachende derde is – volkomen ongewild en onbedoeld – uiteindelijk de verzekeraar.
Bananenrepubliek
Bij de introductie van de WAM werden alle gemotoriseerde verkeersdeelnemers verplicht klant te worden bij een van de verzekeraars. Deze ‘gedwongen winkelnering’ bracht de verzekeringsbranche in een unieke en uiterst comfortabele positie. Daar mag best wat tegenover staan, voor wat hoort wat. Blijft de aanrijder onbekend, dan heeft één van de verzekeraars een voordeel. Omdat niet bekend is welke verzekeraar dat is, ontstond het door Blees thans gewraakte systeem. Als Blees zijn zin krijgt, wordt dit dus afgeschaft met als consequentie dat wij in Nederland wat dit betreft een bananenrepubliek worden.
Dat een schade door een onbekende veroorzaker wordt vergoed, heeft niks met gul te maken. Het risico is verplicht gedekt; er is premie betaald om het risico te dragen. Er wordt gewoon recht gedaan en wie dat pathetisch vindt: het systeem functioneert conform de opzet.
Vals sentiment
Gul en slachtoffer. Van deze woorden gaat een bepaalde suggestie uit. Blees introduceert hiermee een vals sentiment. De eigenaar van een kapotte vangrail is naar normaal spraakgebruik geen slachtoffer maar een schadelijdende partij. Er is geen enkele reden de overheid van het recht op vergoeding van schade uit te sluiten of een systeem waarin dat wel gebeurt gul te noemen door verandering van termen. Ook hier geldt: het risico is verplicht gedekt, er is premie voor betaald. Onbekend blijven spekt de kas van de verzekeraars als ongewild en onbedoeld – en daardoor naar mijn mening onwenselijk – neveneffect.
De schade moet worden hersteld en bij invoering van de denkbeelden van Blees wordt de schade betaald uit de zak van de gemotoriseerde verkeersdeelnemer die nu juist verplicht werd deel te nemen in een collectief met als doel schade te vergoeden.
Over vals sentiment gesproken: ik kan ook wel wat borrelpraat verzinnen. Hier gaat-ie dan: de overheid heeft geld zat en zit echt niet te wachten op die paar centen van de verzekeringsbranche, dus waar is recht op verhaal goed voor? De verzekeraars hebben geld zat, dus mag de schade best naar boven worden bijgesteld. Wat is het verschil?
Een onzalig plan dat niet in een rechtsstaat thuishoort.
C.G. Koonings
Valkenswaard

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.