nieuws

Controverse advocaat-schaderegelaar overschaduwt letselschadezaak

Archief

Een acht jaar oude jongen wordt in juni 1993 door een auto aangereden, verkeert ruim zes weken in coma, en is blijvend invalide. De verzekeraar van de de automobilist, erkent de aansprakelijkheid. De Britse ouders vrezen dat ook hun tweede advocaat zal stranden op de onwelwillende houding van de schaderegelaar en dienen een klacht in bij de Raad van Toezicht op het Schadeverzekeringsbedrijf.

De ouders van de jongen hebben kort na het ongeluk een advocaat ingeschakeld, de verzekeraar deed een beroep op een externe schaderegelaar. In 1994 verruilden de ouders de eerste advocaat voor een gespecialiseerde letselschade-advocaat, omdat de eerste advocaat volgens hen op een afwijzende houding van de schaderegelaar stuitte.
Ook bij de tweede advocaat is de zaak in een impasse geraakt, volgens de ouders wederom als gevolg van de houding van de schaderegelaar. De schaderegelaar zou zich slechts verschuilen achter algemeenheden, waardoor een inhoudelijke discussie tussen de door de twee partijen ingeschakelde medici onmogelijk zou zijn. Medische bevindingen zouden ongemotiveerd bestreden zijn.
De verzekeraar werpt daar tegenin dat hooguit gezegd kan worden dat de twee partijen nog geen eensluidend oordeel hebben over de arbeidsmogelijkheden van de jongen in de toekomst.
Tarief
De ouders zitten daarnaast financieel zeer krap, als gevolg van de uitgaven voor hun invalide zoon. Het voorschot van f 70.000 is niet toereikend. De ouders vinden dat de verzekeraar de extra kosten als gevolg van de overstap naar de tweede advocaat moet vergoeden, omdat deze stap noodzakelijk was als gevolg van de opstelling van de schaderegelaar.
De verzekeraar zegt aan voorschotten f 90.000 te hebben betaald voor alle zich gemanifesteerd hebbende schadefactoren. Hierbij zijn de ‘redelijke kosten van buitengerechtelijke bijstand’ inbegrepen. De verzekeraar vindt dat hij niet verplicht is de declaraties van de advocaat rechtstreeks te betalen. De maatschappij heeft het recht te beoordelen of een bepaald advocatentarief voor vergoeding in aanmerking komt. In deze zaak moet de verzekeraar nog een beslissing nemen, omdat het gehanteerde tarief van de advocaat wellicht niet volledig vergoed wordt.
Een volgend punt in de klacht betreft schending van de privacy. De ouders zijn bang dat de schaderegelaar hun naam in de correspondentie in andere schadegevallen zal noemen, omdat de schaderegelaar ook namen van personen uit andere zaken in deze zaak met name noemt. Dit veroorzaakt terughoudendheid bij de informatieverschaffing aan de verzekeraar door de ouders.
De verzekeraar onderstreept dat hij niet betrokken was in eerdere zaken waaraan de schaderegelaar en de advocaat deelnamen. Omdat zowel de advocaat als de schaderegelaar de zaken waarin de aangehaalde personen een rol spelen zeer goed kende, was het noemen van die namen niet meer dan logisch. Bovendien waren de zaken uitgebreid in de media aan bod gekomen. De verzekeraar vindt dit klacht-onderdeel daarom wat vergezocht.
Amerikaanse methoden
De voornaamste grief betreft de negatieve uitlatingen van de schaderegelaar over de advocaat. Deze opmerkingen vertroebelen de relatie tussen ouders en advocaat. De schaderegelaar twijfelt bijvoorbeeld openlijk aan de zuiverheid van de intenties van de advocaat. De advocaat zou zijn eigen belangen met die van de invalide zoon vermengen. Ook zet de schaderegelaar, tot ongenoegen van de ouders, vraagtekens bij de declaraties van de advocaat. Pas na periodes van vele maanden, en na toetsing door de Kantonrechter, werden deze declaraties door de verzekeraar betaald.
De verzekeraar bestrijdt deze aantijgingen. Nergens is gesteld of geïmpliceerd dat de intenties van de advocaat onzuiver zijn of dat diens declaraties onjuist zijn. Wel staat de verzekeraar in het recht na te gaan of hij de declaraties (de advocaat rekent uurhonoraria tot meer dan negenhonderd gulden) volledig moet vergoeden. Daarbij is toetsing bij de Kantonrechter een normale zorgvuldigheidsprocedure.
De verzekeraar wijst erop dat de advocaat de publiciteit niet schuwt en zich daarbij laatdunkend uitlaat over tegenstanders. De Amerikaanse methoden (gebruik maken van publiciteit, persoonlijke aanval, spelen op het sentiment en dergelijke) van de advocaat worden door velen, ook door collega’s van de advocaat, afgewezen. De advocaat is volgens de verzekeraar door de Raad van Discipline eerder berispt wegens ‘excessief declareren’.
Televisiedebat
De schaderegelaar heeft in het verleden de publiciteit gezocht om zich tegen de Amerikaanse methoden uit te spreken, hetgeen uitmondde in een tv-debat tussen de advocaat en de schaderegelaar. Daarop beschreef de advocaat in brieven aan verschillende personen de handelingen van de schaderegelaar in bewoordingen als ‘onfrisse praktijken’ en ‘zaken die het daglicht niet kunnen zien’. De advocaat heeft daarboven een civiele procedure tegen de schaderegelaar aangespannen, die overigens werd afgewezen.
De verzekeraar verstrekt deze achtergrondinformatie omdat hij de stellige indruk heeft dat de klacht ‘in niet onbelangrijke mate’ door animositeit van de kant van de advocaat is ingegeven. ” Daarbij is het van belang om in het oog te houden, dat de onderhavige zaak reeds door deze schaderegelaar werd behandeld voordat de advocaat er bemoeienis mee kreeg.” Toen de betrokken advocaat deze zaak wilde gaan behartigen had hij geëist dat de schaderegelaar uit de zaak zou worden teruggetrokken. De verzekeraar had hieraan geen gehoor gegeven.
De ouders zouden ten slotte graag zien dat de correspondentie op kosten van de verzekeraar in het Engels vertaald wordt. De verzekeraar interpreteert dit punt als een verzoek, niet als een klacht. De samenvattende brief van de schaderegelaar is overigens al in het Engels aan de ouders verstrekt.
Geheel ongegrond
De Raad van Toezicht neemt in aanmerking dat de gevolgen van het blijvend letsel van de jongen nog niet goed overzienbaar zijn en dat de verzekeraar inmiddels als een substantieel voorschot heeft betaald. Daarom vindt de Raad het standpunt van de verzekeraar geen medische discussie te willen starten maar eerst de ontwikkelingen af te wachten verdedigbaar en de klacht op dit punt daarom ongegrond.
De Raad ziet geen gevaar voor schending van de privacy van de ouders omdat de verzekeraar namen van personen uit andere zaken had aangehaald. De verzekeraar brengt evenmin de advocaat in discrediet. De verzekeraar heeft het recht na te gaan of de kosten van de rechtshulp (‘zowel naar aard als naar omvang’) redelijk zijn. De discussie daarover speelt volgens de Raad vooral tussen de schaderegelaar en de advocaat.
De Raad is van oordeel dat de verzekeraar een substantieel voorschot aan de ouders heeft verstrekt, en dat de vergoeding van buitengerechtelijke kosten – wegens toetsing van de hoogte ervan – uitgesteld mogen worden. Ten slotte hoeft de schaderegelaar niet in het Engels te corresponderen met de advocaat.
De klacht is derhalve op alle punten ongegrond verklaard.
Raad van Toezicht, uitspraak nr. III-96/35

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.