nieuws

‘Buitenlandregels’ in standaard- pakketpolis hebben grote gevolgen

Archief

Mensen die naar het buitenland verhuizen kunnen hun standaard(pakket)polis behouden en bepaalde verzekerden in het buitenland, krijgen recht op zo’n polis. Dit staat in een wetsvoorstel dat met terugwerkende kracht op 22 oktober van dit jaar moet ingaan, en dat volgens Zorgverzekeraars Nederland ongekende consequenties heeft.

Tot nu toe hebben uitsluitend mensen die zijn ingeschreven in een Nederlands bevolkingsregister recht op een standaard(pakket)polis. Bejaarden die permanent in het buitenland gaan wonen en mensen die in Nederland werken, maar over de grens gaan wonen, verliezen daarmee het recht op een standaard(pakket)polis.
Dat gaat veranderen voor mensen die zich gaan vestigen in lidstaten van de Europese Unie (EU) en de Europese Economische Ruimte (IJsland, Noorwegen en Liechtenstein). Bij de Tweede Kamer ligt namelijk een voorstel tot wijziging van de WTZ, de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen, waarin (onder meer) is opgenomen dat het zogenoemde ‘woonlandvereiste’ komt te vervallen. De wetswijziging zou 1 januari van kracht worden, maar omdat het er naar uitziet dat het politieke tijdpad voor die datum niet wordt gehaald, is bepaald dat het wetsvoorstel ingaat op de dag waarop het wetsvoorstel aan de Tweede Kamer is aangeboden en dat is 22 oktober 2001. Als (het betreffende deel van) het wetsvoorstel wordt aangenomen, hoeven verzekerden die na 22 oktober in het buitenland zijn gaan wonen, hun standaard(pakket)polis dus niet ‘in te leveren’.
Tot nu toe biedt de standaard(pakket)polis bij verblijf in het buitenland dekking voor de kosten naar Nederlandse tarieven. Ook dat verandert: vergoed wordt nu de in het buitenland geldende tarieven.
Polis sluiten
Als het wetsvoorstel wordt aangenomen is een consequentie dat ook mensen die nog geen standaard(pakket)polis hebben maar in Nederland werken en naar het buitenland gaan, recht kunnen hebben op een standaardpakketpolis. Dit betreft uitsluitend mensen die volgens de (zeer vele) acceptatiegronden voor de standaardpakketpolis ook nu geaccepteerd zouden worden. De wettelijk vastgelegde acceptatiegronden op zich veranderen dus niet. Het gaat voor deze categorie verzekerden niet alleen om een recht in de lidstaten van de EU en EER, maar ook in een aantal zogenoemde ‘verdragslanden’, namelijk: Australië, Bosnië, Canada, Chili, Federale Republiek Joegoslavië, Kroatië, Kaapverdië, Macedonië, Malta, Marokko, Nieuw-Zeeland, Slovenië, Tunesië, Turkije, Verenigde Staten en Zwitserland. Ook verandert er niets in de (zeer ingewikkelde) regels voor het recht op meeverzekering.
Sociale wetgeving
Het ‘woonlandvereiste’ komt te vervallen, omdat het strijd is met de Europese regelgeving. In de betreffende Memorie van toelichting staat dat de huidige systematiek problemen blijkt op te leveren “wanneer men in het buitenland woont en op grond van internationale regelingen (…) betreffende de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op zijn gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (…) en diverse bilaterale verdragen inzake sociale zekerheid tussen Nederland en andere staten, onder de Nederlandse sociale-verzekeringswetgeving valt en daardoor verzekerd wordt ingevolge de AWBZ”.
‘Oud zeer’
In het wetsvoorstel wordt niet gerept over verzekerden die nu in het buitenland wonen en die voordat de wijziging werd aangenomen hun standaard(pakket)polis hebben ingeleverd. Het is te verwachten, dat een deel van deze mensen via een procedure het recht op een standaardpakketpolis zal claimen. Aangezien de huidige regeling in strijd is met het Europees recht, ligt het voor de hand dat zij in het gelijk worden gesteld.
Omdat de wettelijke acceptatiegronden niet worden gewijzigd, voorziet Zorgverzekeraars Nederland problemen (zie kader). Als genoemde verzekerden alsnog recht krijgen op een standaardpakketpolis, zal de acceptatiegrond de zogenoemde ‘meerbetalersregeling’ zijn (wie voor zijn maatschappijpolis meer betaalt dan de premie van de standaardpakketpolis, heeft recht op een standaardpakketpolis). Standaardpakketpolissen die op grond van deze regeling tot stand komen, worden echter sinds een paar jaar niet meer gepoold. De nieuwe regeling legt hierdoor bij de individuele verzekeraars een kostendruk op de maatschappijpolissen – want de premies voor de standaard(pakket)polissen zijn niet kostendekkend – hetgeen niet het geval is bij de gepoolde polissen, waaraan alle particuliere verzekerden financieel bijdragen.
Zorgverzekeraars mordicus tegen
Zorgverzekeraars Nederland (ZN) is mordicus tegen het wetsvoorstel om het ‘woonlandvereiste’ voor standaard(pakket)polissen te schrappen. Het wetsvoorstel is volgens ZN onuitvoerbaar en de consequenties zijn onduidelijk. “Wij onderschrijven de doelstellingen, maar zetten vraagtekens bij de manier waarop minister Borst die denkt te realiseren.” De koepelorganisatie heeft tot nu toe tevergeefs aan de bel getrokken bij Borst en bij de Tweede Kamer. De regeling kan niet alleen leiden tot een onevenredige kostendruk bij verzekeraars, maar ook tot meer administratieve rompslomp. Doordat de in het buitenland geldende tarieven worden vergoed, moeten de verzekeraars alle nota’s – zeker wanneer de kosten voor rekening komen van de pool – controleren. Ook moeten zij, omdat het recht op de standaardpakketpolis wordt gekoppeld aan het recht op bepaalde sociale voorzieningen, controleren of verzekerden die in het buitenland wonen, daar niet (gaan) werken of aanspraak kunnen maken op een uitkering. “Beide opdrachten zijn onuitvoerbaar”, stelt ZN.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.