nieuws

Autobranche ‘verziekt’

Archief

Naar aanleiding van het artikel van Mischa Schrijver in de rubriek Open Forum in AM nr 17 wil ik nog enkele toevoegingen doen aan dat verhaal. De stellingen in genoemd stuk kan ik volledig begrijpen. Ook ik ben als zelfstandig tussenpersoon werkzaam.

Maatschappijen benaderen mij om voor hen te werken. Allemaal hebben ze wel bepaalde verkoopargumenten om met hen in zee te gaan. Terecht, want tussenpersoonmaatschappijen hebben ons nodig als belangrijke schakel tussen hen en de consument.
Wel plaats ik daar steeds weer vraagtekens bij. Enkele voorbeelden:

  • – regelmatig word ik geconfronteerd met het feit dat een cliënt zijn polis wenst te beëindigen, met als motief: “alweer een premieverhoging… en via het werk kan ik in een collectief contract, dat kortingen oplevert tot plm. 50%”; 
  • – sommige tussenpersonen (ook loondienstagenten) mogen een of twee extra treden geven om zo de concurrentie aan te kunnen. Wat maakt die tussenpersonen belangrijker dan andere? De assuradeuren klagen steen en been over financiële tekorten, maar blijven steeds collectieve contracten sluiten die het principe van verzekeren volledig ondermijnen. Dat een collectief contract enig administratief voordeel oplevert, kan ik nog begrijpen. De afgegeven premies gaan mijns inziens volledig voorbij aan het principe van verzekeren: door voldoende draagvlak een correcte verdeling premie/schade/kosten/winst. Ook direct-writers maken zich schuldig aan het geven van te hoge wagenparkkortingen, die genoemd principe ondermijnen. De wagenparken die verlies lijden, worden een jaar later met premieverhogingen geconfronteerd en dat is dan voor verzekerde(n) weer een reden om een andere assuradeur te zoeken die er op gokt dat het een jaartje wèl “goed” zal gaan. Al met al veel werk tegen te lage premie, te hoge kosten en uiteindelijk verlies en geen extra produktie. Ook tussenpersonen (vaak grotere) ondermijnen uiteindelijk hun eigen bedrijf. Vaak wordt genoegen genomen met (veel) minder provisie. Wel moet de tussenpersoon alert blijven om bij het bovengeschetste weer een assuradeur te vinden die bij premieverhoging c.q. opzeggen van het collectieve contract het geheel weer wil overnemen. Dus: te veel werk tegen te weinig provisie. Veel te veel onnodige onrust binnen het kantoor. Wanneer stoppen assuradeuren en tussenpersonen met dit in mijn ogen idiote spel, dat de goede naam van het verzekeringsbedrijf meer en meer afbreuk doet? De ‘trouwe particulier’ die terecht kiest voor hulp van een tussenpersoon en/of toevallig niet in een wagenpark kan worden opgenomen, is al jarenlang de gebeten hond. Immers hij/zij betaalt de relatief te dure polis, doordat assuradeuren zich uit zogenaamde concurrentie-overwegingen inlaten met onrendabele contracten en uiteindelijk mede over de rug van de ‘trouwe particulier’ de premietekorten verrekenen. De VPA en haar leden zijn de enigen die hierover protestgeluiden laten horen. Dat maakt hen dan ook tot èchte onafhankelijke tussenpersonen. Waar blijven NBvA en NVA, die aan de ene kant pleiten voor een gezonde verzekeringsbranche maar aan de andere kant door hun stilzwijgen deze gang van zaken accepteren? Zijn de belangen te zeer verstrengeld? VPA-leden alleen hebben onvoldoende zegkracht, doch ik hoop dat dit een signaal is dat uiteindelijk leidt tot een betere en eerlijkere indeling van de autobranche. P.S. Ook in andere branches zijn dergelijke kanttekeningen te maken. Martien van den Hoogenhof, Schijndel 
Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.