nieuws

‘Alleenstaande betaalt onnodige risicopremie in pensioenregelingen’

Archief

In veel pensioenregelingen worden alleenstaanden verplicht tot de pensioendatum – veelal 65 jaar – een risicopremie te betalen voor de overlijdensdekking van deelnemers met een partner. “Een onnodige premie”, vindt de stichting Cisa.

Naar aanleiding van die “ongelijke behandeling” heeft de belangenorganisatie voor alleenstaanden aan staatssecretaris De Grave gevraagd om pensioenfondsen bij algemene maatregel van bestuur tot gelijkwaardige behandeling te dwingen.
Tevens heeft Cisa (Centrum Individu en Samenleving) een klacht bij de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) ingediend. De NMa moet de verplichte aansluiting van werknemers bij een door de werkgever aangewezen pensioenfonds verbieden.
Risicopremie
Aanleiding voor de acties van Cisa is dat veel pensioenfondsen momenteel nieuwe regelingen vaststellen. Zij bieden daarin, op basis van artikel 2b van de Pensioen- en Spaarfondsenwet, de keuzemogelijkheid tussen nabestaandenpensioen of een hoger danwel eerder ingaand ouderdomspensioen. Die keuze kan bij aanvang van de pensioenopbouw gemaakt worden, of op de pensioendatum (meestal 65 jaar).
Echter, in veel aangepaste (bijvoorbeeld PGGM) of nog aan te passen (bijvoorbeeld ABP) regelingen moeten alleenstaanden verplicht deelnemen aan de collectieve verzekering van het overlijdensrisico van deelnemers met een partner. Met deze premie wordt het risico van overlijden vóór het 65e jaar van de partner verzekerd. “Voor alleenstaanden dus een onnodige risicodekking”, aldus het Cisa. De eenmaal betaalde premies gaan voor de alleenstaande verloren en kunnen niet uitgeruild worden tegen een hoger ouderdomspensioen.
“De pensioenregeling is daarmee niet gelijkwaardig voor alle deelnemers en alleenstaanden worden hierdoor ongelijk behandeld”, concludeert het Cisa.
Kartel
Naar aanleiding hiervan klaagt het Cisa de pensioenfondsen aan bij de NMa. “Werknemers zijn verplicht aangesloten bij het pensioenfonds van hun werkgever en kunnen zich dus niet onttrekken aan de onredelijk afgedwongen solidariteit.”
“Die onredelijke solidariteit is mogelijk vanwege de grote verwevenheid van werkgevers en werknemers in de besturen van de fondsen. Die beslissen bij meerderheid, wat ten koste gaat van een minderheidsgroep als de alleenstaande werknemer. Die betaalt meer dan nodig is.”
Volgens het Cisa is sprake van kartelvorming en misbruik van een machtspositie. “In strijd dus met de Mededingingswet”, aldus het Cisa.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.