nieuws

Voor de Vuyst weg

Archief

Halverwege het EK Voetbal sloeg bij meneer Burgers de bliksem in. Letterlijk. En toen bleek dat de nieuwe breedbeeld door inductie de geest had gegeven, begon het ook figúúrlijk te donderen. Gelúkkig maar, dat meneer Burgers een goed contact had met Gino, de eigenaar van de elektronicawinkel waar hij de televisie nog niet zo lang geleden had gekocht. Gino, zelf een groot voetballiefhebber, had alle begrip voor de situatie en zorgde ervoor dat er dezelfde dag nog een nieuw toestel stond.

 

  &nbspMeneer Burgers keek die avond heerlijk naar het voetbal en vergat alles. Ook dat hij de schade nog moest melden. Maar Gino, de verkoper die met een ontbetaalde nota bleef zitten, vergat dat natuurlijk niet. "O, ik moet de schade nog melden," reageerde meneer Burgers laconiek toen Gino hem de rekening onder zijn neus duwde. Hierop ontving ik een schadeformulier. De inductie was duidelijk omschreven. Maar de nota ontbrak. Ik schreef meneer Burgers aan, maar ontving geen nota. Ik belde, kreeg een heleboel excuses, maar nog steeds geen nota.

 

  &nbspEn toen werd ik op een goede dag gebeld door ‘Gino’, de toeschietelijke elektronicaleverancier. "Ik heb een nieuwe breedbeeld bij meneer Burgers neergezet", begon hij. "Maar ik heb nog steeds geen geld gezien." Of hij even zijn rekeningnummer moest mailen. Ik kaartte de kwestie van de nota aan. "Die heb ik echt nodig om te kunnen uitbetalen", legde ik uit. Na wat heen-en-weer getelefoneer kwam er een nota. Van de níeuwe breedbeeld! Er zat een briefje opgeplakt. "Graag snel betalen. Dit heeft lang genoeg geduurd. Gino." Ik besloot me niet te storen aan de toon van het addendum en belde weer met meneer Burgers. (Híj was tenslotte mijn klant.) "Ik wil graag een nota van het oorsprónkelijke toestel," zei ik. "Het kapótte toestel wel te verstaan." Afijn, om een lang verhaal kort te maken: Burgers zou voor de nota zorgen maar er kwam weer niets. En toen werd ‘Gino’ boos. "Wat gaat er nou allemaal mis bij jullie?" riep hij kwaad. "Ik wil nú mijn geld." Al met al begon de kwestie mij onderhand ook de keel uit te hangen. Zat ik daar ruzie te maken met één of andere agressieve verkoper, terwijl Burgers ongetwijfeld met zijn voeten op tafel lekker televisie zat te kijken. En toen kreeg ik een idee. Ik belde Burgers. "Als u nú die nota niet opstuurt", mopperde ik, "dan stuur ik Gino om de breedbeeld weer op te halen." Binnen een dag was de kwestie afgehandeld. En zo blijkt maar weer dat mannen net kinderen zijn. Af en toe moet je gewoon dreigen hun favoriete speelgoed af te pakken.

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.