nieuws

Voor de Vuyst weg

Archief

Mail een financieringsklant over verzekeringen en hij geeft te kennen dat hij daarvoor een adviseur heeft. Mail een verzekeringsklant over financieringen en u hebt hem beledigd. Krediet en assurantiën bij één kantoor; het klinkt zo vanzelfsprekend. Zeker in het kader van ons aller ideaal: ‘de totaalklant’. In beide gevallen is er tenslotte sprake van een niet-tastbaar, adviesgevoelig product. Een product dat direct betrekking heeft op (of een bedreiging vormt voor) ons vermogen.

Toch vindt de kruisbestuiving maar mondjesmaat plaats. De diehards onder de assurantieadviseurs sluiten hier en daar wel eens een ‘kredietje’ voor een bestaande relatie. Maar het is vaak meer service, dan dat er een commerciële gedachte mee gemoeid is.
“Echte verzekeringsmensen zijn bang voor financieringen,” heb ik ooit eens iemand horen zeggen. Misschien, maar dat heeft de adviseur dan wél van zijn klant geleerd. Die houdt zijn zaken ook liever gescheiden. “Want”, zoals relatie een tijdje geleden opmerkte: “U hoeft niet alles te weten.” Ik wíst natuurlijk al alles van hem en dat had nou juist in zijn voordeel kunnen zijn, maar de schaamte won het blijkbaar van zijn gezonde verstand. Financieringen zijn víes. Alleen de gedachte eraan al. Waarom bellen mensen anders na een mailing zo vaak op om te vertellen, nee, te benádrukken dat ze geen krediet nódig hebben? De gemiddelde ‘financieringsman’ – of financieel adviseur, zoals hij zichzelf noemt wanneer hij zijn beste pak draagt – heeft er geen moeite mee. De maakt handig gebruik van zijn ‘anonieme’ klant; des te minder informatie, des te beter.
Bovendien vindt hij (schade-)verzekeringen vaak ‘saai’ waarbij ‘saai’ vakjargon is voor ‘ingewikkeld’ en ‘niet lucratief genoeg’. Hij is er niet in geïnteresseerd. Net als zijn klant overigens. Die tekent snel het contract en vraagt wanneer hij over het geld kan beschikken. Hij wil zijn ‘gewone’ verzekeringen ‘houden zoals het is’. En dat is jammer. Want het zou zo mooi zijn. Helemaal nu alles bol staat van de vraag naar zorgplicht en financiële planning. Alles heeft met elkaar te maken als het om ons vermogen gaat. Een langdurige relatie is dan ook uiteindelijk het beste. Voor de consument, maar tevens voor het kantoor. Elk vervolggesprek met de klant wordt dan eindelijk eens écht een simpele kwestie van ‘goed verhaal, lekker kort’. Maar probeer dát maar eens te communiceren met het huidige reclamegeweld van kredietverstrekkers.

Reageer op dit artikel