nieuws

Verzekeringskamer bezorgd over levensverzekeringen

Archief

Verzekeringskamer bezorgd over levensverzekeringen

25 JAAR TERUG 1983
De Verzekeringskamer gaf de levensverzekeraars begin 1983 een duidelijke waarschuwing. De concurrentie dreigde riskante vormen aan te nemen. “De Verzekeringskamer heeft het vertrouwen dat de maatschappijen verliesgevende zaken zullen vermijden. De bezorgdheid van de toezichthouder kwam voort uit de officiële cijfers van 1980 en 1981 en de overtuiging dat de verminderde groei zich in 1982 had voortgezet.
Volgens toenmalig verzekeringstopman Berkemeijer van Rabobank Nederland moesten tussenpersonen ervoor oppassen dat ze hun onafhankelijkheid niet te veel cultiveerden. “In de huidige tijd van economische recessie en oplopende kosten is het voor tussenpersonen en maatschappijen noodzaak om bij voortduring te zoeken naar mogelijkheden om dubbele kosten te vermijden, waarbij de wezelijke functies van beide partijen gehandhaafd blijven. De positie van de tussenpersoon is zo sterk dat de hier en daar geconstateerde angst voor uitschakelingstendensen mijns inziens niet reëel is. Angst is een slechte raadgever. Het uitbannen van vele dubbele werkzaamheden is noodzaak”, aldus Berkemeijer.
Doorlopende provisie
Levensverzekeraar PC 171 introduceerde in februari 1983 het product ZekerSparen. De advertentietekst zou niet misstaan in een AM-editie van 2008: ‘Levensverzekering met 15% doorlopende provisie van de premie’ met als gesuggereerde overweging voor het vooral aan afsluitprovisie gewende intermediair: “15% over 15, 20 of misschien wel 30 jaar…, reken maar na!”
Naturapolis
De Nuvu, Nederlandse Unie van Ondernemers in het Uitvaartverzorgingsbedrijf, introduceerde in februari 1983 een naturaverzekering. De ondernemersorganisatie had daartoe de Stichting Uitvaartfonds Nuvu in het leven geroepen. De naturaverzekering was onderwerp van maatschappelijke discussie (met name aangekaart door de Consumentenbond), omdat deze verzekeringsvorm destijds niet onder wettelijk toezicht stond.
Voorzitter Polders van de Nuvu stelde: “Het is de bedoeling dat de consument zich rechtstreeks tot de stichting wendt. Maar het kan natuurlijk gebeuren dat men inlichtingen vraagt bij de uitvaartondernemer. Indien de consument dat wenst, zal de ondernemer een bemiddelingsrol kunnen spelen. Maar er is geen sprake van assurantiebemiddeling en provisie. De premies zijn hierop gebaseerd.”
De stichting zou “ter bescherming van de consument” de verzekeringen onderbrengen bij ABN Assurantiën, die daartoe over een volmacht beschikte van Nieuw Rotterdam Leven.
Ambtenarenverzekeringen
In de jaren tachtig was er herhaaldelijk discussie over verzekeringsactiviteiten op diverse ministeries. Het was het intermediair een doorn in het oog dat ambtenaren in werktijd bezig konden zijn met het verzorgen van verzekeringen (ondergebracht in een stichting) voor departementale collega’s.
In antwoord op schriftelijke vragen van CDA-Kamerlid Eversdijk, stelde minister Korthals Altes (Justitie) dat op zijn departement geen sprake was van concurrentievervalsing “aangezien de stichting gebruik maakt van een hier ter stede gevestigde makelaar in assurantiën”. Wel gaf hij toe, dat de stichting voor haar correspondentie gebruik maakte van portvrije dienstenveloppen. Verder schreef Korthals Altes in weinig concrete bewoordingen: “Er is ten behoeve van de administratie één ambtenaar voor een gedeelte van zijn werktijd vrijgesteld om medewerking aan deze stichting te verlenen.”

Reageer op dit artikel