nieuws

‘SAC trok te laat aan de bel’

Archief

Volgens Joop van Kessel, directeur van het landelijk opleidingsinstituut Nibe-SVV, heeft de Stichting Assurantie Cursussen (SAC) te laat aan de bel getrokken. “Er is kort voor het faillissement contact geweest. Vlak daarna bleek dat SAC tot de zelfde conclusie was gekomen als Nibe-SVV: namelijk dat ze failliet waren.”

Van Kessel vindt dat SAC in het verleden, zelfs nog zeer recent, ruimschoots de mogelijkheid heeft gekregen om een samenwerking met Nibe-SVV aan te gaan. “Als ze om één minuut voor twaalf bij ons aankloppen, dan is dat te laat. Van Kessel betreurt overigens het omvallen van SAC. “Het is altijd vervelend als een collega in de branche het niet redt.”
Cursisten opvangen
In dezelfde bewoordingen laat Federatie-voorzitter Jan Muller zich uit. “Het is een spijtige zaak. Het is natuurlijk nooit goed wanneer een opleidingsinstituut op deze manier ten onder gaat. Wij zijn altijd een enorm voorstander geweest van één landelijk opleidingsinstituut. Dus in dat op zicht is het wel aardig, maar natuurlijk niet op deze manier.”
Muller benadrukt dat ondanks berichten in de vakpers wel degelijk geprobeerd wordt de gedupeerde cursisten van SAC zo goed mogelijk op te vangen. “Vanuit de Federatie, uiteraard in samenwerking met Nibe-SVV, doen wij wat binnen onze mogelijkheden ligt om de cursisten op te vangen en de opleiding te laten afmaken.”
De vier overgebleven SAC-clubs, de Gelderse Assurantie Club, de Gooische Assurantieclub, de Nijmeegse Assurantie Club en de Utrechtse Provinciale Assurantie Club hebben afgelopen woensdag gesproken met Jan Muller. “De insteek van het gesprek is dat de clubs zich in het belang van hun leden weer willen aansluiten bij De Federatie van Assurantie Clubs en dus ook bij Nibe-SVV”, vertelt Rob van Dongen, voorzitter van de Gooische Assurantie Club.
Innovatieve aanpak
Tijdens de jaarvergadering van de Federatie van Assurantieclubs op Terschelling is het voortbestaan van de assurantieclubs nadrukkelijk aan de orde geweest.
“De opkomst bij activiteiten van assurantieclubs wordt structureel minder. Ook is de afgelopen vijf jaar een terugloop te zien in het aantal leden van assurantieclubs. Dit is voor een deel te wijten aan het loslaten van de koppeling tussen het lidmaatschap en het volgen van een cursus. Twee assurantieclubs hebben het voortbestaan van hun club voorgelegd aan de leden (het Markiezaat en de Limburgse Assurantie Club Zuid, red.). Al met al reden genoeg om te streven naar een innovatieve aanpak”, stelt Muller.
Volgens Muller moeten de “bakens verzet worden en vereist dat een gezamenlijke aanpak. Die bakens”, zegt Muller, “liggen op het vlak van upgrading van dat waar we bekend om waren, namelijk opleiden. De aanpak moet professioneler. Ons imago van bijeenkomsten in achteraf zaaltjes moet wijzigen en we gaan meer samenwerken met andere organisaties, zoals het Verbond van Verzekeraars, NVA en NBVA.”
Op Terschelling zijn vervolgafspraken gemaakt. “Eind volgende maand komen we weer bijelkaar en dan moeten er concrete plannen op tafel liggen, en ook hoe die plannen uitgevoerd moeten worden.” Muller kon nog niet aangeven wat die concrete plannen inhouden. “Eerst moeten de assurantieclubs binnen hun eigen bestuur de zaken bespreken. Die reacties wacht ik af.”

Reageer op dit artikel