nieuws

Robein werkt als haas voor Alex Beleggersbank

Archief

“Het heeft twintig jaar geduurd voordat partijen als de onze de oorlog konden verklaren aan de effectenbemiddelaars. Met hulp van internet is het vervolgens in een moordtempo gegaan: er is vrijwel geen onafhankelijke effectencommissionair meer over. Een groot deel van de assurantietussenpersonen zal het net zo vergaan”, voorspelt Peter Verhaar (53), medeoprichter van Alex Beleggersbank.

Over particuliere schadeverzekeringen rept hij al nauwelijks meer. “Dat wordt een bulkproduct, voorzover ’t dat al niet is. Alle keuzeaspecten zijn straks zo transparant, dat het voor een tussenpersoon erg moeilijk wordt om nog toegevoegde waarde te bieden. Als deze niet veel meer is dan een doorgeefluik, neemt internet die rol volledig over. Net als bij effectenbemiddelaars: in het accepteren van orders en plaatsen daarvan op de beurs is hun rol uitgespeeld.”
Bij levensverzekeringen is het een ander verhaal. “Daar ligt een mooie markt voor tussenpersonen, als zij de totale financiële situatie van een klant kennen en daarmee een vertrouwensrelatie hebben. Dat geeft tussenpersonen een voorsprong.”
Speelgeld
Om die reden zou Verhaar graag met tussenpersonen samenwerken. Alex Beleggersbank heeft zijn oog namelijk laten vallen op de lijfrente- en pensioengelden bij verzekeraars. “Wij gaan Amerika achterna: burgers moeten zelf hun pensioen opbouwen. Met spaargeld krijg je nominaal 3% en reëel nog minder. Dus is beleggen noodzakelijk. En de politiek wil van het lijfrentemonopolie van verzekeraars af. Daar komen dus kansen.”
Zelf verzekeren wil Alex niet. De online beleggingsbank zoekt daarom samenwerking met een levensverzekeraar. “Risico’s als overlijden en arbeidsongeschiktheid moet je daar onderbrengen, maar beleggen is ons vak”, stelt Verhaar.
Volgens hem zijn steeds meer mensen geneigd om een groter deel van hun vermogen zelf te gaan beleggen. “Mensen zijn bij ons begonnen met speelgeld, geld dat over was. Het belangrijke geld, het kernvermogen voor de pensioenvoorziening, bleef bij de traditionele grootbanken en verzekeraars. Maar mensen hebben geoefend, zich bekwaamd en ontdekken dat ze het net zo goed, zo niet béter kunnen dan dat mannetje van het bankkantoor.”
Oudheidkundig museum
Eveneens vanuit Amsterdam werkt Jan Kluft aan een vergelijkbaar idee. Kluft, de man achter effectenbedrijf Delta Holding Amsterdam én medeaandeelhouder van Binck en Independer, start binnenkort met een eigen verzekeringsmaatschappij, Paerel Leven (zie AM 1/2, pag. 1). Hij gaat universal-lifepolissen bieden, tegen lagere kosten en met betere beleggingsresultaten dan de huidige aanbieders. “En als Jan Kluft iets doet, moet je dat serieus nemen”, stelt Verhaar.
Hij ziet zelf ook mogelijkheden. “In de verzekeringswereld zijn er nog enorme marges. Voor minder geld kunnen wij op beleggingsgebied meer bieden.” Hij wijst op de start van Alex in 1999. “Wij hanteerden toen tarieven die een kwart waren van die van de grootbanken. Inmiddels zitten die meer op ons niveau, hoewel we nog steeds goedkoper zijn.”
Hij noemt Robein Leven dé ideale marktpartij om in te halen. Verhaar heeft bij de Haagse levensverzekeraar een koopsompolis lopen. “Af en toe waan ik mij daar in het oudheidkundig museum: je kunt als klant niets via internet doen, voor een orderbevestiging moet je wachten op je dagafschrift. Robein werkt als een haas voor mij. Dat kunnen wij beter.”
Ongehoorde achterstand
Verhaar zegt dat het zijn drijfveer is om particulieren op beleggingsgebied dezelfde middelen in handen te geven als professionele beleggers. Hij werkte tussen 1980 en 1990 voor de Amro Bank, onder andere als accountmanager voor institutionele klanten. “Toen ik wat geld had vergaard, begon ik als privé-persoon te beleggen en werd ik met een ongehoorde achterstand geconfronteerd. Nieuws kwam te laat tot mij, koersen kon ik alleen met vertraging zien, orders werden met een uur vertraging of helemaal niet uitgevoerd. Kortom, de banken waren te duur en te traag.”
In 1990 ging hij naar NMB Postbank. Daar ontmoette hij huidig Alex-directeur René Frijters (46). Verhaar stapte al snel over naar toenmalig Aegon-dochter Bank Labouchere. In 1995 schoof Frijters aan voor de start van de VEB Bottom-Line, een geautomatiseerde commissionair voor particuliere beleggers. VEB Bottom-Line ging bijna ten onder aan het eigen succes. “Het systeem kwam knarsetandend tot stilstand door een enorme stroom klanten en transacties. We moesten een klantenstop afkondigen.”
Verkopen op dieptepunt
In 1999 startten Verhaar en Frijters, naast de VEB-Bottom-Line, met Alex. Vrijwel alles verliep en verloopt via internet. Naast de uitvoering van orders houdt de online effectenbemiddelaar zich bezig met het verhogen van kennis bij klanten (Alex Academy) en ondersteuning bij het zelf beleggen (Alex Assist).
Volgens Verhaar kunnen particulieren, als ze zich goed scholen en voorbereiden, net zo goed beleggen als professionele partijen. “Joh, zo’n beetje op het dieptepunt van de beurs enkele jaren geleden, toen de index op 218 punten kwam, heeft Fortis al zijn aandelen verkocht. Bang als ze waren dat ze niet meer aan hun verplichtingen konden voldoen. Dat is dus een professionele partij die dezelfde fout maakt als particulieren altijd wordt verweten: verkopen op het dieptepunt. Als meer mensen deze conclusie trekken, gaan steeds meer mensen het zelf doen.”
In vijf minuten failliet
Alex, in 2003 door Dexia verkocht aan Rabobank Nederland, heeft ruim 90.000 klanten in de boeken staan. Jaarlijks verrichten zij 2,2 miljoen transacties.
Verhaar: “Er zijn in totaal 1,4 miljoen particulieren die beleggen. De meesten zitten echter in beleggingsfondsen van hun bank en doen verder niets. Wij hebben actief beherende klanten. Het aantal klanten zegt mij niets, wel het aantal transacties. Daar leven wij van. Ik zeg wel eens: we kunnen binnen vijf minuten failliet zijn. Als klanten ophouden bij ons transacties uit te voeren, zijn er geen inkomsten meer. Wij kennen niet zoiets als embedded value.”
Niet meer dan één muisklik
Internet is een extra distributiekanaal, hoort Verhaar vaak zeggen. Hij denkt daar anders over. “Via internet krijg je een ander type klant. Een klant die, net als ik, categorisch weigert om voor standaarddiensten nog een kantoor binnen te lopen.”
Dat besef moet volgens Verhaar nog doordringen bij de assurantietussenpersoon. “Klanten zijn achter hun computer anders dan in een persoonlijk gesprek. Klanten zijn dan veel assertiever en de loyaliteit is niet meer dan één muisklik. In een persoonlijk gesprek hebben veel mensen er moeite mee om ‘nee’ te zeggen tegen hun adviseur. Maar op internet is dat zo gepiept, hoor.”
museum.”
internetcongres van AM.

Reageer op dit artikel