nieuws

Overgeleverd aan de willekeur van zijn gids, de tussenpersoon

Archief

Onvoldoende en subjectieve informatie maken de markt voor levensverzekeringen en pensioenen tot een ondoordringbare jungle waarin de nietsvermoedende consument is overgeleverd aan de willekeur van zijn gids, de tussenpersoon

Dit spookbeeld doemt op bij het doorlezen van het pensioenrapport ‘Solidariteit, keuzevrijheid en transparantie’ van het Centraal Planbureau (CPB). Afgaand op de inhoud voegt het rapport nauwelijks iets nieuws toe. Het CPB bevestigt heersende opvattingen over het gebrek aan transparantie door de complexiteit van leven- en pensioenproducten, de gebrekkige voorlichting aan consumenten, en de ‘partijdigheid’ van verzekeraars en tussenpersonen die nauwe banden hebben op basis van aandelenbezit en productie-afspraken. “De klant kan daarom niet kritisch zijn”, meent het CPB. De genoemde aanbevelingen tot verbetering van de positie van de consument zijn evenwel een open deur. Veel ‘pijnpunten’ zullen immers worden weggenomen door de geïntroduceerde gedragscode Rendement & Risico waarvan recentelijk verdere aanscherping is bepleit, door de wijzigingen van de Wabb, en door de komst van de Europese Richtlijn voor tussenpersonen. Veel meer ligt de waarde van het rapport in het schetsen van een totaalbeeld. Een beeld dat weinig positief is voor de branche en nauwelijks pleit voor meer keuzevrijheid in de collectieve en publieke pensioensector waarvoor (commerciële) verzekeraars zich sterk maken. Grotere keuzevrijheid voor de (onwetende) consument in de huidige pensioenjungle maakt hem of haar tot een te gemakkelijke prooi. Dat bewijst het ‘pensioenschandaal’ in Groot-Britannië, waar vijf miljoen Britten werden verleid door op provisiebeluste tussenpersonen om hun arbeidspensioen in te ruilen voor een veel slechter individueel pensioen. Een levensverzekering of pensioen is een éénmalige aankoop, waarbij de nadelige gevolgen van een foutieve keuze zich na vaak lange tijd laten vaststellen. Dit is in het voordeel van de tussenpersoon die primair kiest voor het eigenbelang: de hoogte van de provisie in plaats van de kwaliteit van het product. Dat de branche zich zeer wel bewust is van dit (imago)probleem kwam aan het licht op een congres eerder dit jaar waar bijna driekwart van de verzekeraars onderschreef dat “de bedrijfstakcultuur een uit de hand gelopen cultuur van marketing en misleiding is.” De branche zelf zal de consument niet snel de gewenste openheid bieden. Immers, verzekeraars hebben baat bij het maskeren van hun hoge kosten op leven- en pensioenproducten én tussenpersonen zullen niet graag hun lucratieve adviesrol willen verliezen. Het ‘dom houden’ van de klant is immers in hun commerciële belang. Verzekeraars willen een level-playing field in de pensioenmarkt. Daarvan kan alleen sprake zijn – zo concludeert ook het CPB – als de consument gelijke kansen krijgt om volwaardig mee te doen. Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel