nieuws

Koster na winstdaling kritisch op eigen kostenbewustzijn

Archief

Intermediairbedrijf Koster Verzekeringen (Alphen aan den Rijn) heeft vorig jaar 65% minder winst geboekt dan in 2005. De directie ziet de oorzaak vooral in te hoge kosten.

Onder de streep resteerde vorig jaar voor Koster _ 106.821 (301.157). “De baten blijven om duistere redenen te laag”, schrijft de directie, bestaande uit Wim Koster en Jolanda van Mil, in het jaarverslag. De omzet bleef in 2006 met _ 2,98 (2,95) mln, waarvan _ 2,89 (2,86) uit provisies, stabiel. De pensioen- en levenprovisies stegen tot _ 1,60 (1,28) mln, terwijl de inkomsten uit schadeprovisies met _ 1,27 (1,34) mln licht afnamen.
De mindere resultaten lijken bij Koster vooral te zitten in een drastische terugval in de inkomsten uit bonusprovisies: _ 2.271 (221.612). Desondanks wordt vooral gewezen op het ontbreken van kostenbewustzijn in het bedrijf. Bovendien vindt Koster dat de doelstellingen ‘klanten helpen in het koopproces’ en winstmaximalisatie elkaar bijten. “Bij een bedrijfsvergelijking in onze branche zouden we normaliter uit moeten komen op een winst vóór belasting van ruim _ 700.000 (ruim 23%). Onze winst is echter bijna 5%. Het doel ‘winstmaximalisatie’ is dus in de verste verte niet gehaald.”
De hand gaat diep in eigen boezem: “Geen smoesjes: de kosten zijn te hoog of de baten te laag en als we een beursgenoteerde onderneming waren, stond de bedrijfsleiding nu op de keien. Wellicht is de directie wat te veel bezig met sociaal beleid en ons ‘mission statement’ en te weinig met die vermaledijde winstmaximalisatie.”
Tredmolen
Ook de werkvloer zou een rol kunnen spelen in het tegenvallende resultaat: “De uitvoerende werkzaamheden zijn zo gespecialiseerd, zo bureaucratisch en genormaliseerd in een tijdsbestek van ruim 22 jaar, dat het gevaar van een ongecontroleerde tredmolen opdoemt. En dat van negen tot vijf, en geen minuut langer, liefst korter. Die standaardisatie van werk, van werktijden, van afgepaste resultaten, bekwaamheden en integratie breken ons steeds vaker op. Bij een aantal medewerkers ontbreekt ook nog de afweging van kosten en baten.”
Koster lijkt de oplossing te zoeken in een “meer verantwoorde omgang met sociale kosten”, zoals culturele activiteiten en de communicatie met relaties. “Doordat de sociale kosten zo onmeetbaar zijn, kregen ze ongemerkt de overhand.”

Reageer op dit artikel