nieuws

‘Intermediair doet weinig met doelgroep miljoen ambtenaren’

Archief

‘Intermediair doet weinig met doelgroep miljoen ambtenaren’

“Denk maar niet dat je een ambtenaar even iets op de mouw spelt”, zegt Kasper Huizinga. “Die wil getallen tot op twee cijfers nauwkeurig achter de komma. Tot vorige week maandag de verkoop van zijn bedrijf Proambt rondkwam, mocht Huizinga ambtenaren jarenlang tot zijn klanten rekenen. Het bedrijf was en is gespecialiseerd in inkomenszekerheid voor deze doelgroep.
“Op de dag van de verkoop stond ik prominent op de financiële pagina van de Leeuwarder Courant, zegt hij grinnikend. ‘Tata koopt Corus’ en daarnaast ‘Huizinga verkoopt Proambt’. Mijn dochter wilde de krant nog mee naar school nemen.”
De verkoop van Proamt aan mede-eigenaar en collega Hans van den As was de afsluiting van vijf turbulente jaren die begonnen in 2002. Huizinga was via onder andere Nationale-Nederlanden, Beijer Adviesgroep en Anoz bij het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds terechtgekomen, waar hij na een tijdje hoofd buitendienst werd.
In 2001 veranderde er echter iets wat ook voor zijn werk verstrekkende gevolgen zou hebben. Pensioenfondsen werden gedwongen hun verzekeringsdochters los te koppelen. ABP Verzekeringen werd toen Loyalis. “Dat had voor klanten tot gevolg dat niet altijd even duidelijk was of met een vertegenwoordiger van ABP of van Loyalis aan tafel zat.”
Gigantische doelgroep
Dat werkte niet. Huizinga en zijn collega Hans van den As, directeur van ABP Advies, besloten daarom na enig nadenken om voor zichzelf te beginnen. Wat Loyalis kan, kunnen wij sneller, transparanter en goedkoper, redeneerden zij. Huizinga: “Op een beroepsbevolking van 6,5 miljoen zijn er één miljoen ambtenaren, een gigantische doelgroep. Het intermediair doet daar nauwelijks iets mee.”
Voor die terughoudendheid was natuurlijk wel een reden. “De rechtspositie van de ambtenaar is behoorlijk afwijkend van die van andere werknemers.”, zegt hij. “Als je bijvoorbeeld aanvullend pensioen wilt regelen, moet zo’n regeling naadloos aansluiten op de rechtspositie van de ambtenaar. Wanneer blijkt dat je in detail weet hoe de rechtspositie en de pensioenregeling in elkaar zitten, heb je meteen een voorsprong. Er worden hoge eisen gesteld aan de deskundigheid in ons vak, maar advisering van overheidswerkgevers is nog van een andere orde: zonder kennis van de tientallen specifieke overheidsregelingen hoef je er niet eens aan te beginnen. De Spaarbeleg-methode werkt hier absoluut niet. Ik denk dat dit ook een reden is waarom deze markt zo moeilijk is.”
Landelijke dekking
Een tweede reden voor de ogenschijnlijk geringe belangstelling van het intermediair voor de ambtenaar is de langzame besluitvorming. “Met een offerte zit je snel aan een doorlooptijd van een jaar. Je moet in deze branche geduld op kunnen brengen.”
Het bedrijf startte in 2002. Jurist en econoom Van den As ging opereren vanuit Maastricht en Huizinga (hbo en MBA) had het Friese Noordwolde als domicilie. “Wij maakten altijd het grapje dat wij vanwege de geografische spreiding landelijke dekking hadden”, lacht hij. “De tien eerste maanden hebben we het erg moeilijk gehad, maar toen het eerste schaap over de dam was, is het bedrijf als een speer gegroeid.”
Uit her en der verzamelde cijfers blijkt dat Proambt in 2004 rond de _ 30 mln premie maal duur scoorde, terwijl het inmiddels 26 medewerkers tellende bedrijf in 2005 op circa _ 100 mln premie maal duur.
Markt laten liggen
“Met Proambt hebben wij ons
van het begin af aan gericht op vier hele basale onderwerpen”, zegt Huizinga. “Ouderdomspensioen, nabestaandenpensioen, arbeidsongeschiktheidspensioen en vroegpensioen (het levensloopverhaal). Bij inkomenszekerheid gaat het uiteindelijk maar om deze vier getallen.”
Onderzoek van onder andere Elske ter Veld heeft al eerder duidelijk gemaakt dat 90% van de Nederlandse werknemers volstrekt onvoldoende inzicht heeft in hun inkomenszekerheid op pensioengebied. “Als iemand in veertig jaar tijd gemiddeld _ 50.000 euro per jaar heeft verdiend, betaalt hij over de hele looptijd tussen de _ 150.000 en _ 200.000 (exclusief werkgeversbijdrage) aan pensioenpremie”, stelt Huizinga. “Het is toch heel vreemd dat de meeste mensen niet weten wat er precies met dat bedrag is gebeurd. Met dat soort rekensommetjes zijn wij aan de slag gegaan.”
Suppletieregeling
Een van de onderwerpen waar Proambt mee aan het werk ging was de uittredingsregeling voor ambtenaren. Bij reorganisaties bij gemeenten of andere overheidsinstanties gelden er vaak diverse afvloeiingsregelingen, waarbij salaris wordt aangevuld (suppletie-regelingen).
“Deze suppletieregeling was eigenlijk ons eerste product, en we doen het nog steeds heel vaak”, zegt Huizinga. “Die aanpak heeft ons als het ware in het zadel geholpen. Veel andere opdrachten zijn daar uit voortgekomen.”
De regelingen werden ondergebracht bij verzekeraars. Proambt deed in die eerste jaren veel zaken met onder andere Nationale-Nederlanden, Reaal en Legal & General.
“Natuurlijk zijn wij niet de enigen die dit doen”, zegt hij. “Ook Loyalis voert dit product, maar heeft als bedrijf natuurlijk het nadeel dat ze als bedrijf zijn ontsproten aan de moederschoot van een ‘bijna-monopolist’. Een offerte kon daar rustig vele weken op zich laten wachten, bij ons nooit langer dan twee dagen. Wij zijn sneller en goedkoper en we kennen de markt beter.”
Politieke ambtsdragers
Een ander product waar Proambt veel succes mee heeft, is de Pensioenregeling voor politieke ambtsdragers. Het leidde tot diverse gesprekken met bewindslieden en politici en wethouders die hun pensioendatum zagen naderen. “De pensioenrechten van deze mensen liggen vast in de Algemene Pensioenwet Politieke Ambtsdragers (Appa). Gemeenten en provincies treden hier als verzekeraars op en keren zelf pensioenen uit. De uitvoering van de Appa-pensioenregeling kwamen wij dan ook in allerlei gedaanten tegen, terwijl de uitvoering nog wel eens was vastgelegd op de achterkant van een sigarendoos. Dat is niet handig, omdat de Appa de meest complexe regeling is die ik ooit heb gezien. Wij hebben het in elk geval voor elkaar gekregen dat de betrokken instanties dit niet meer zelf gingen regelen, maar het via ons bij verzekeraars onderbrachten.”
Inzicht bieden is altijd de kern van onze aanpak geweest, zegt hij “Als je het probleem goed in beeld brengt, hoef je de klant vrijwel niet te overtuigen van het nut van je oplossing.” Met die aanpak ligt er nog een hele grote markt te wachten. Hoe groot die markt is blijkt uit diverse publicaties in de branche. Een totale omvang van van één miljoen ambtenaren met pensioenregelingen waaraan vaak nog het nodige moet worden bijgespijkerd.
Huizinga naar NIA
Kasper Huizinga moest de vakantiebelofte aan zijn vrouw meteen al verbreken. Na de verkoop van zijn bedrijf neemt hij geen tijdlang vrij, zoals hij had gezegd, maar besloot onlangs dat hij als extern adviseur twee dagen per week voor inkoopcombinatie NIA gaat werken. ” Ik vond het te leuk om samen te werken met Guido Witpen en Hans Wilkes”, zegt hij.
Huizinga wilde eigenlijk kok worden, maar kwam onder andere terecht bij een reclamebureau en bij de organisatie van het skûtsjesilen. Aangemoedigd door zijn vader die adjunct-directeur bij Avéro was, stapte hij uiteindelijk als RVS-inspecteur de verzekeringsbranche binnen.
van zes miljoen. Dat is wat je noemt een gigantische doelgroep.”
.

Reageer op dit artikel